Zondag 29/03/2020

Familieklap

Sarah Vangeel (Kaatje van Ketnet) en haar zus Lies: ‘Wij zien elkaar gewoon heel graag’

Lies (links) en Sarah Vangeel.Beeld Joris Casaer

De oudste is 38 en kruipt inmiddels al meer dan een decennium in de huid van het Ketnet-personage Kaatje. De jongste is 34 en runt haar eigen pr-bureau VonYellow in Antwerpen. Sarah en Lies Vangeel, zussen.

SARAH

“Mijn vader was huisarts en heeft zowel mijn oudere broer als mijn twee jongere zussen op de wereld gezet. Lies kwam dubbel geplooid, met haar billen vooruit, de wereld in. Het typeert meteen wie ze is: ze doet de dingen op haar eigen manier.

“Toen Lies net geboren werd, heb ik haar lang als een soort levende pop gezien waar ik alles mee kon doen. Nadien gebruikte ik haar weleens om dingen gedaan te krijgen. Dan zei ik bijvoorbeeld: eens kijken hoe snel je naar beneden kunt spurten om mijn boek te gaan halen. Wanneer ze dan wat later weer bovenkwam, hijgend en met dat boek in haar handen, was ik natuurlijk al lang niet meer aan het tellen. (hilariteit)

“Doordat mijn moeder tandarts was en mijn vader dokter, kwam ongeveer het hele dorp bij ons over de vloer. Maar dat mijn ouders hun praktijk thuis hadden, betekende gelukkig ook dat we elkaar regelmatig tegen het lijf liepen. Ze probeerden hun afspraken zo in te plannen dat er elke dag tijd was om samen te eten. De keuken was de plek in het huis waar altijd alles en iedereen samenkwam. Als je met vier kinderen bent, voel je snel wat je rol in die verhouding is. Ik was de oudste van drie dochters en was de slechtste student van iedereen. Ik compenseerde vooral met mijn enthousiasme. Dat zat wel in mij, maar ik denk dat er ook wel van mij werd verwacht dat ik het zonnetje in huis was.  

Beeld Joris Casaer

“Lies en ik zijn nu allebei zelf moeder, maar we zien elkaar nog steeds erg veel. We zien elkaar gewoon heel graag. De sterkte van onze familie is dat we er altijd als een team staan voor elkaar. Mijn vader heeft enkele jaren geleden ernstige gezondheidsproblemen gehad en op zo’n momenten zorgen we met een enorme vanzelfsprekendheid voor elkaar. Zelfs nu onze ouders gescheiden zijn.

“Ik heb met mijn zussen altijd een hecht trio gevormd. Bij onze zus Katrijn, die tussen Lies en mij in geboren werd, is pas kanker vastgesteld. Dat is heftig, in de eerste plaats voor Katrijn natuurlijk. Haar zorgeloosheid is weg. Maar het heeft ook ons onderuit gehaald. Logisch ook, want Katrijn is een van de dierbaarste mensen in ons leven. Wat ik op zulke momenten aan Lies bewonder, is dat ze echt een rots is, iemand op wie je kunt leunen. De diagnose kwam de dag nadat Lies haar jongste dochter op de wereld had gezet. En tóch was ze in staat om aan te voelen wat iedereen nodig had. Dat vind ik straf.

“Wanneer ik nu naar Lies kijk, zie ik een jonge moeder. Ik herinner me dat ik me ook lang zo gevoeld heb, maar door naar Lies te kijken, besef ik pas dat ik inmiddels geen jonge moeder meer bén. Ik word bijna veertig. Door naar haar te kijken, zie ik mijn eigen realiteit met vertraging. Dat gevoel heb ik ook wanneer ik naar Kaatje kijk, bijvoorbeeld. Ik speel die rol al elf jaar, en dan denk ik af en toe: Kaatje is oud geworden.

“Ik merk soms dat Lies me probeert te beschermen in mijn rol als bekend persoon. Ooit werden er eens wat negatieve dingen over mij in de pers geschreven en toen heeft Lies me gebeld om te zeggen dat ik zeker niet naar de sociale media mocht kijken. (lacht) Ik was daar toen allemaal nog niet mee bezig. Maar ja, wij zijn allebei gevoelige mensen, dan neem je het op voor elkaar.” 

LIES

“De eerste keer dat ik Sarah toneel zag spelen, was tijdens een voorstelling op school. Ze speelde toen de hoofdrol in een opvoering van Romeo & Julia. Niet bijster origineel, maar ik herinner me nog dat ik haar toen zo fenomenaal vond. Ze deed dat zo goed, het was zo’n knappe griet. De weken voordien had ik de rol van Romeo opgenomen tijdens de tekstrepetities thuis. (lacht)

“Toen mijn broer Daan, en even later ook mijn zussen Sarah en Katrijn het huis uit trokken om te gaan studeren, was dat voor mij een grote schok. Je gaat me nooit horen klagen over de liefde van mijn ouders, maar omdat ik de jongste was, heb ik heel erg aandacht gemist toen mijn twee zussen en broer op kot gingen. Toen zij het huis uit waren, heb ik nog drie jaar samen met mijn ouders onder hetzelfde dak gewoond. Plots werd dat huis vol leven een nogal eenzame plek. Ik herinner me nog levendig de dag waarop we Sarah met haar hele hebben en houden in een aanhangwagen naar haar eerste kot in Brussel brachten. Er stond een cd van Tracy Chapman op in de wagen, dat was toen haar favoriet. Die avond heb ik in mijn bed liggen blèten.

‘Door naar Lies te kijken, besef ik pas dat ik inmiddels geen jonge moeder meer bén.’Beeld Joris Casaer

“Dankzij onze opvoeding zijn Sarah en ik nogal nuchtere mensen. In mijn puberteit heb ik bovendien al veel nagedacht doordat ik sinds mijn vijftiende met een eetstoornis heb gekampt. Daardoor moest ik wel nadenken over mijn leven, en heb ik ook heel wat uren op de zetel van een psycholoog doorgebracht. De inzichten die ik daar, en tijdens mijn opname in het UZ van Gent, meegekregen heb, maken dat ik nu rustig in het leven sta.

“Dat neemt niet weg dat Sarah me er op heel cruciale momenten in het leven echt heeft doorgesleurd. De eerste keer dat ik met een lief op vakantie ging, liep die relatie op de klippen in het midden van de reis. Hij is met het vliegtuig terug huiswaarts gevlogen en ik ben gebleven. Toen heb ik luid snikkend naar Sarah gebeld. Ze zei: ‘Oké Lies, het is wat het is, die emoties zijn hier, je moet er gewoon door. Je mag huilen zoveel je wil, maar loop niet weg van wat je voelt.’ Tot dat moment was vluchten van mijn emoties het enige wat ik deed. Dat advies neem ik nog steeds ter harte.

“Als ik zie dat mensen online negatieve dingen over Sarah schrijven, kruipt dat weleens onder mijn huid. Eén keer heb ik zelfs een privé­bericht gestuurd naar iemand die op sociale media overdreven gemene commentaar gaf op mijn zus. Ik ben vergeten wat die persoon had gezegd en hoe ik heb gereageerd, maar op zulke momenten nemen mijn emoties de bovenhand. Van mijn zus blijven ze áf.

“Nu run ik VonYellow, een pr-bureau in Antwerpen. Ik doe mijn job met heel veel goesting, maar ik weet niet of ik dit tot mijn vijftigste wil blijven doen. Gelukkig hebben mijn zussen en ik een goed plan B achter de hand. We zeggen al lang dat wanneer de carrière van Sarah in het slop zit, we altijd nog een gezellig en laagdrempelig eetcafé kunnen openen. Misschien wordt dat wel onze volgende carrièrewending.” 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234