Maandag 14/10/2019

Geborgen

Poolreiziger Dixie Dansercoer: "Mijn half bevroren wang, toen rood en ­etterend, is nu genezen"

Beeld Dirk Lambrechts

Poolreiziger Dixie Dansercoer (55) schreef al verschillende boeken, waaronder Empowering Outperformance (2017) en Alarm op Spitsbergen (2016). Hij is het onderwerp van documentaires, geeft bedrijfstrainingen en gidst expedities.

“Niets in mijn achtergrond wees erop dat ik zoiets avontuurlijks als poolreiziger zou worden. Integendeel. Ik ben heel beschermd opgevoed, met een familie die één grote omhelzing was. Ik werd zeker niet gestimuleerd in het opzoeken van avontuur. Maar als ik iets wilde uitproberen, en ze zagen dat ik het goed aanpakte, dan kon het. Windsurfen, tennis, volleybal… Ze hebben me altijd gesteund. En ik wilde er altijd de beste in zijn. Half werk, da’s niks voor mij.

“Zondag (21 januari jl, red.) vertrek ik weer naar de Zuidpool, die trip bereid ik nu voor. Nee, niet door in een vrieskamer te zitten. Waarom zou ik mezelf dat aandoen? Thuis ben ik erg gesteld op comfort en gezelligheid: een open haard, kaarsen, muziekje… Met voorbereiding bedoel ik mentaal, en ook wetenschappelijk: weersvoorspellingen bestuderen, landkaarten bekijken, dat soort dingen. Kou is onverbiddelijk. De natuur is heer en meester ginder. Je ergste vijand, dat ben je zelf. Nonchalance kun je je niet permitteren. Ik dubbelcheck en trippelcheck de uitrusting. En dan nog.

“Op de foto draag ik een sneeuwmasker waar, zonder dat ik het wist, een barst in zat. We zijn iets langer dan voorzien buiten gebleven en ik heb er een half bevroren wang aan overgehouden, toen rood en ­etterend, nu genezen. Het verschil tussen koud en kouder merk je op die sneeuwvlaktes niet meer.

“Ik vind het fantastisch hoe ik ginder alleen ben met mijn gedachten. Hoe ik op een bepaald moment merk dat mijn hoofd leeg is. Wat een luxe. Dan begin ik het terug te vullen. Met rekensommen. Met woordspelletjes. Met boeken en muziek. Ik ben nostalgisch ingesteld, een mijmeraar. Beelden duiken op, herinneringen zijn er ineens, en ik laat me gewoon meevoeren. Bij een vorige reis realiseerde ik me dat ik veel aan mijn vader dacht en dat ik dat liedje van Stef Bos aan het zingen was. ‘Papa, ik lijk steeds meer op jou.’

“Natuurlijk heb ik heimwee. Als ik honderd dagen op het ijs zit, is de gedachte aan die open haard heel geruststellend. Eenzaam of triest ben ik nooit.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234