Zaterdag 07/12/2019

Piet Huysentruyt: "Het is een keiharde stiel, maar het maakt me gelukkig"

Beeld Joost De Bock

Of we toch elders kunnen afspreken? "Goesting in mosselen?" sms't Piet Huysentruyt me even voor het interview. De toon is gezet, want met een chef-kok wordt er uiteraard veel over koken en eten gepraat. Maar ook over ouder worden, leven als een pater en slechte kritiek in de media... Voor Goesting Magazine zetten we het even allemaal op een rijtje.

Fijn dat je even tijd maakt terwijl je in België bent. Hoe zien je dagen eruit als je hier bent?
"Het is hectisch. Ik plan altijd een trip naar hier rond één afspraak en dan komen er nog duizend dingen bij. In de twee dagen dat ik hier ben, heb ik nog een demo bij Dovy gepland, doe ik dit interview, moet ik mijn boekhouder zien... en dan nog een stuk of vier, vijf vergaderingen. Ik heb een hele winkel te runnen natuurlijk. Er zijn tv-afspraken en mijn merchandising. Het stopt niet."

Klinkt een beetje té druk...
"Nee! Ik leef. Ik wil ook niet alles wat ik heb opgebouwd zomaar laten vallen. Het moet blijven lopen en daar kruipt tijd in. Ik wil sowieso in the picture blijven staan. Mijn restaurant draait nu goed, maar we hebben nog altijd 80% Belgische klanten. Dat wil ik een beetje meer in evenwicht. Begrijp me niet verkeerd, ik ben zeer dankbaar dat die mensen naar mij komen. Zonder hen was ik al failliet."

FC Likoké

Klopt het dat je met je vorige restaurant stopte omdat het aandeel Belgische klanten te hoog was?
"Nee, de verhouding zat wel goed, maar het was niet meer leefbaar door de combinatie met mijn televisiewerk. Ik hield vier dagen mijn restaurant open en dan vertrok ik naar België voor drie dagen opnames voor SOS Piet. Het ene moment stond ik nog in mijn keuken, het andere belde ik aan en vroeg: 'Heeft u een probleempje?' Dat was niet meer vol te houden, ik werd zot. Nu is het veel beter in balans."

Waar ligt je hart? In de keuken of op televisie?
"Dat blijft in de keuken. Het is de hardste stiel ter wereld, maar er is maar één ding dat me gelukkig maakt en dat is dat ik een restaurant heb. Op artistiek vlak sta ik weer op het niveau van vroeger, zo niet hoger. Ik wil dat Likoké een naam wordt als Noma of El Bulli, maar dat er minder over Piet gesproken wordt. Ik heb het vaak over FC Likoké: mijn restaurant is een ploeg. Als iemand zegt 'Piet, je bent een kunstenaar', zeg ik: 'nee, mijn ploeg is een kunstenaar'. Waarmee ik niet wil zeggen dat mijn televisiewerk minderwaardig is. Ik heb er veel geld mee verdiend en dat is nodig geweest om te doen wat ik nu doe."

Beeld Joost De Bock

Minderwaardig

Je kreeg al snel een ster met Likoké.
"In iedere kok die op niveau kookt, zit er een ster. Voor ons zijn dat de Olympische Spelen. Je werkt daar ook naartoe. Ik had toevallig al na vijf maanden een ster, nu werken we naar de tweede. Dat kan evengoed acht jaar duren als je struikelt onderweg. Iederéén van mijn team is ermee bezig. Ik heb zes koks die alleen dat voor ogen hebben: eerst de medaille, dan de vrouwen."

Dat klinkt als een hard leven.
"Nee, het is een passie. Laatst las ik op Twitter: 'chef zijn is een opdracht'. Toen dacht ik: als dat zo is, moet je ermee stoppen. In het begin is het inderdaad hard labeur, een restaurant staat pas goed op poten na twee jaar. Maar nu is het voor mij puur plezier. Elke avond zie ik gelukkige mensen, die soms tot tranen toe bewogen zijn door mijn eten. Dat is toch fantastisch? Dit jaar heb ik al drie mensen gehad die me echt huilend in de armen vielen omdat ze het zo lekker vonden..."

Beeld Joost De Bock

Doe je het daarvoor? Appreciatie?
"Voor respect ja. Elke artiest wil dat. Net zoals een rockband op een podium kruipt voor het applaus. Voor ons is het geen applaus, maar respect van je klant. Hoe ouder ik word, hoe duidelijker dat wordt. Het blijft nooit duren als het financiële je enige motivatie is. Dan verlies je je artistieke mogelijkheden."

Ooit zei je dat je handelt vanuit een soort minderwaardigheidscomplex...
"De media zeggen dat, ik heb dat nooit gezegd. Kijk, je bent geboren als underdog of 'overdog', dat is een realiteit. Mensen met centen starten met een voorsprong, mensen zonder centen hebben dat niet. Maar een minderwaardigheidscomplex? Nee. Ik heb gewoon een andere jeugd gehad dan rijke mensen, ik ben gestart als een underdog. Maar dat sterkt je."

De echte Piet

Ben je bezig met wat er verschijnt over jou?
"Ja, eerlijk gezegd wel. Ook daar draait het om respect. De laatste tijd zijn ze nogal respectloos geweest. Een hele week over het feit dat mijn kijkcijfers daalden, dat Piet nergens te bespeuren is... Moet dat nu? Ach, ik heb geleerd in welke wereld we leven. Als die journalist zich daar goed bij voelt, moet hij dat doen. Het blijft wel in mijn achterhoofd hangen hoor, maar ik kijk vooruit en naar de goeie dingen van het leven. Het is wellicht ook ouderdom, ik ben rustiger geworden."

Ben je zachtaardiger geworden?
"Dat moet je aan mijn vrouw vragen, maar ik denk het wel. In de keuken denk ik soms 'Piet, wees niet zo'n eikel' als ik weer eens heel streng ben voor mijn jongens. Maar bon, ik moet die rol wel spelen. Ik omring me nu ook met mensen die de gave hebben zichzelf te corrigeren en te verbeteren, dat scheelt veel."

Beeld Joost De Bock

Is het fijn een BV te zijn?
"Ik ben wie ik ben. Ik weet wel dat alle BV's dat zeggen, maar het is nooit mijn bedoeling geweest om zo bekend te worden. Ik wou gewoon dat er gekookt werd door professionelen op tv en dat is me toen ook gelukt. Ik heb de amateurs en hobbykoks van het scherm gehouden. Maar bon, dat is weer naar de kloten. Alleen op Njam! wordt er nog echt gekookt. Ik erger mij daar aan. Wij hebben een beroep waar niet mee gelachen moet worden. Het is niet omdat koken succes heeft dat je er allerlei randactiviteiten van moet maken, zoals een pop-uprestaurant. Wat een zever. Je doet toch ook geen pop-uptandarts op tv? Of pop-updokter?"

Dus je zou nooit jureren in zo'n programma?
"Ik zou het er verdomd moeilijk mee hebben. Als je dat professioneel wil doen, word je al snel gezien als iemand die het allemaal afkraakt, zoals ze vonden van Peter Goossens. Maar bon, het is ook niet belangrijk. Weet jij nog wie er gewonnen heeft de laatste keer? Voilà, dat is mijn punt."

Beeld Joost De Bock

Leven als een pater

Je ziet steeds vaker dat mensen constant foto's maken van hun eten op restaurant. Mag dat bij jou?
"Tuurlijk! Smijt maar alles op Twitter en Facebook, zo ziet iedereen waar we mee bezig zijn. Ik snap ook niet dat dat verboden wordt. Het is toch een vorm van appreciatie? Ik zorg wel dat het eten warm genoeg geserveerd wordt, zodat het niet koud wordt." (lacht)

Ga je zelf nog vaak uit eten?
"Ja hoor. Een horecamens gaat op zijn vrije dag uit eten. Of hij inviteert volk en pakt uit met heerlijke, eenvoudige dingen. De beste frietjes, pizza met truffels..."

Je moet wel aan je gezondheid denken...
"Ja, klopt. Ik zit nu in een moeilijke periode. Ik ben intussen vier jaar diabeet. Zes maanden heb ik geleefd als een pater, geen druppel alcohol... Ik heb dan nog 2,5 jaar zeer gezond geleefd en ik had mijn suikerspiegel onder controle. Maar nu heb ik slechte punten gekregen van de dokter. Ik let er niet meer genoeg op. Ze is streng, maar dat moet natuurlijk ook. Als ik mijn suikerspiegel niet meer onder controle kan houden, moet ik insuline gaan spuiten en dat wil ik natuurlijk niet."

Beeld Joost De Bock

Je zoon zit intussen ook in de zaak. Hoop je dat je kinderen in je voetsporen treden?
"Ik heb net altijd gehoopt dat ze dat niet zouden doen. Maar kijk, blijkbaar is Cyriel intussen ook gebeten en hij doet dat goed. Wie ben ik dan om te zeggen dat hij niet mag. Het is ook door hen en mijn keukenteam dat ik zelf doorga. Ik vond één Michelinster goed, maar zij willen absoluut doorgaan voor een tweede. Het zijn ambitieuze beestjes."

Piet Huysentruyt

- Geboren in 1962 in Kortrijk.
- Woont in Frankrijk en houdt daar Likoké open (1 ster). Daarvoor had hij al een restaurant in Frankrijk, Le Lutin Gourmand, en daarvoor een sterrenzaak in België.
- Bracht 5 SOS Piet-boeken uit.
- Noemt zijn laatste boek PH9715 zijn levenswerk. Het boek wordt slechts op 2.500 exemplaren gedrukt en bestaat uit een heruitgave van Eigentijds en eigenzinnig uit 1997, en een nieuw deel.

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234