Woensdag 22/05/2019

Reizen Sint-Petersburg

Mijn stad, Sint-Petersburg: de favoriete plekken van Svetlana Bolshakova

De metro in Sint-Petersburg: toverachtig. Beeld rv

Ze bezit alweer ruim tien jaar de Belgische nationaliteit, maar voormalig ver- en hinkstapspringster Svetlana Bolshakova loopt nog altijd warm voor geboortestad Sint-Petersburg.

Ritueel

“Op mijn 21ste verhuisde ik naar België, uit liefde voor Stijn (Stroobants, hoogspringer, red.). Dertien jaar later keer ik nog steeds zeker twee keer per jaar terug. Ik spreek af met familie en de drie vriendinnen die ik nog ken van de atletiektrainingen. Verder ga ik minstens twee dagen in het centrum wandelen. Ik heb veel gereisd, maar Sint-Petersburg blijft bijzonder. Het is een stukje Europa in Rusland, van de architectuur tot de mentaliteit. Ook als ik er in mijn eentje ronddwaal, maakt de sfeer me oprecht gelukkig.”

Snacken

“Als ik tussen het winkelen door een hongertje krijg, ga ik dat stillen bij Teremok. Het is een mix van een snackbar en pannenkoekenhuisje, waar je pannenkoeken met zowel zoet beleg als vlees, vis en zelfs kaviaar bestelt. Dat is typisch voor Rusland, en een gezondere optie dan frieten of kebab. Als het wat chiquer mag, is Kvartira Kosti Kreutz een goed adres. Het is zowel een restaurant, ­tearoom als bar, gelegen in een loft.”

Cultuurstad

“Met de klas maakten we vroeger vaak uitstapjes naar musea en theaters. In onze opvoeding was dat erg belangrijk, het werd er bij de kinderen ingestampt. Vooral theater sprak me aan: ook later was ik nog vaak te vinden in het Theatre of Comedy Akimov. Van ballet en opera ben ik dan weer minder fan. Al zou het zonde zijn om niet naar het ballet te gaan als je in Sint-Petersburg bent – het is de absolute wereldtop.”

Theater of Comedy Akimov. Beeld rv

Lievelingsroute

“In Moskou zijn alle gebouwen ­bombastisch en grijs, nog echt ­communistisch. Het centrum van Sint-Petersburg is totaal tegenovergesteld: het heeft iets heel romantisch. De stad wordt doorkliefd door een brede rivier, ­verbonden door de befaamde Blagoveshchensky-brug. Het liefst loop ik een paar kilometer langs de ene kant van het water, steek de brug over en vervolg dan mijn weg aan de ­overkant tot aan het metrostation. Daar kom je de mooiste gebouwen tegen.”

Vervoermiddel

“In tegenstelling tot de grauwe ­metrostations in Brussel is de metro (3) in Sint-Petersburg bijna een museum. Elk station is gedecoreerd volgens een bepaald thema, gaande van oorlog tot moderne kunst. Sinds kort staat alles ook in het Engels aangeduid, gemakkelijk voor toeristen. Heel anders dan de konijnenpijpen van Moskou, een ingewikkeld labyrint. Ik heb al twee keer mijn papa moeten bellen omdat ik er verdwaalde.” (lacht)

Non-stop shoppen

“Legendarisch is het 250 jaar oude Gostiny Dvor, de grootste winkel­galerij van de stad. Sowieso is shoppen in Sint-Petersburg geweldig: van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat zijn de winkels open, en zijn de straten vol leven.”

Eten met een view

“Zoals de naam al verraadt, heeft ­restaurant Terrassa een panoramisch terras boven op een van de hoogste gebouwen van de stad. Links zie je de prachtige Kazankathedraal, rechts de imposante boulevard Nevski Prospekt.”

Mooiste kerk

“Tijdens elk bezoek ga ik ook naar de Petrus en Paulus­kathedraal, waar mijn zoontje is gedoopt. Die ligt in Peterhof, een voorstad waar het in de zomer goed toeven is. Tsaar Peter de Grote liet er in de 18de eeuw een prachtig paleizencomplex bouwen, naar het voorbeeld van Versailles. Vanuit het stadscentrum geraak je er in twintig minuten met de raketboot. Een ontspannend tochtje.”

Met kinderen

“Veel restaurants in Sint-Petersburg hebben tegenwoordig een nanny in dienst. Terwijl je aan het eten bent, speelt zij met de kinderen. Mijn zoon is dan wel rustig, het blijft fijn om even niet achter hem aan te moeten hollen. Zeker in de buitenwijken is die service courant.”

Kunst en co

“Het wereldberoemde Hermitage is een van de grootste musea ter wereld, – je moet minstens drie dagen uittrekken om het te bezoeken. Zelf ben ik geen grote fan: er staat altijd een lange rij toeristen, en intussen werd ik er zo vaak heen gesleurd dat ik het wel gezien heb. Vernieuwender is het Erarta, een privémuseum voor moderne kunst.”

Het Hermitage Museum. Beeld Alamy Stock Photo

Grootste misverstand

“Het cliché wil dat Russen nors zijn, omdat niemand glimlacht. Het klopt dat het not done is om een vreemde te groeten. Toen ik pas in België kwam, vond ik dat zelfs raar: ik dacht dat die mensen iets van me nodig hadden. In Rusland glimlach je enkel om echt sympathie te tonen, niet zomaar links en rechts.”

Ik voel me van Sint-Petersburg omdat…

“... de inwoners behulpzaam zijn, in tegenstelling tot de Moskovieten. In Moskou voel ik me niet op mijn gemak: ­de mensen daar zijn meer met zichzelf bezig, worden opgeslokt door de drukte. Maar hier ben ik nog altijd thuis. Er zijn wel verschillen tussen het Westen en de ‘Oostbloklanden’, maar ik kan me nu in beide richtingen aanpassen. Al verandert mijn ­binnenste natuurlijk nooit.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.