Zondag 19/01/2020

Marie Vinck: "Dit kindje is het grootste avontuur van mijn leven"

Beeld Greetje Van Buggenhout

Mode-ontwerpster wilde ze worden als kind, maar ook bakker, zangeres of kunstschaatsster, vertelt ze aan Goesting Magazine. Maar goed dat Marie Vinck actrice is geworden, anders hadden we het zonder haar sprankelende verschijning moeten stellen in Sprakeloos, de verfilming van Tom Lanoyes autobiografische roman.

Het is een hoogzwangere Marie Vinck (34) die bij ons in Grand Café deSingel aan tafel schuift. Zowat alle belangrijke momenten in haar leven vonden plaats op de heilige deSingel-grond en dat typeert haar: Vinck woont al haar hele leven in Antwerpen, in een perimeter van een halve kilometer om precies te zijn. "Soms denk ik: allez Marie, waarom geen Brussel of New York? Het klopt dat ik in Antwerpen geen grootstadsgevoel ervaar, en dat is soms lichtjes beklemmend, maar voorlopig ben ik het hier nog niet beu. Het is knus en gezellig, ik voel me hier op mijn gemak."

Je bent op je 34ste voor het eerst zwanger. Hebben jij en Stef lang nagedacht of jullie kinderen wilden?
"Ik zal voor mezelf spreken: ik weet al mijn hele leven dat ik graag kinderen wil. Die kinderwens was een evidentie, iets waar ik nooit aan getwijfeld heb. De vraag was eerder: wanneer? Stef en ik zijn allebei gepassioneerd met theater maken en spelen bezig en dan vraag je je weleens af of je voor je werk niet beter nog even kan wachten."

Beeld Greetje Van Buggenhout

Wat wil je je kind zeker bijbrengen?
"Ik ben vooral bezig met niet te veel te vinden, te willen en te plannen. Dit is zonder twijfel het grootste avontuur van mijn leven, het is een sprong in het diepe waarbij ik op voorhand niet weet waar we zullen landen. Ik kan alleen maar openstaan voor de toekomst no matter how die zal zijn. Ik vind het belangrijk om niet te veel van het leven te verwachten en dankbaar te zijn voor wat er wél is."

Waar komt die ingesteldheid vandaan?
"Het is gewoon mijn aard, denk ik. Of misschien ook doordat mijn ouders scheidden toen ik nog klein was - niet dat dit voor mij zo traumatisch was want ze bleven goed overeenkomen - maar dat het leven een sprookje is geloof­de ik sindsdien wel­licht niet meer. Ik heb toen de conclusie getrokken dat alles voorbij gaat. Als kind was ik cynischer dan nu ik volwassen ben, ik durfde niet te dromen. Dezelfde ingesteldheid heb ik nu naar mijn ongeboren kindje toe. Een vastomlijnd plan over opvoeden heb ik niet, waarom zou ik ook? Ik ben zelf vrij opgevoed, mijn moeder (regisseur Hilde Van Mieghem, red.) heeft al haar dromen kunnen waarmaken ook al moest ze vaak alleen voor mij zorgen."

Beeld Greetje Van Buggenhout

SAPPIG EN ZWIERIG

De nabije toekomst brengt in elk geval Sprakeloos, de verfilming van Tom Lanoyes gelijknamige roman over de aftakeling van zijn moeder. Hoe heb je je voorbereid op je rol als de moeder van Tom?
"Ik moest niet alleen gestalte geven aan de echte moeder van Tom, ik moest ook de jonge Viviane (De Muynck, red.) spelen, een fantastische ac­tri­ce. In het begin voelde ik veel stress en dacht ik voortdurend: moet ik me niet verdiepen in wie de echte moeder was? Ik heb gemerkt dat als ik daar te rationeel mee omga, dit niet werkt voor mij. Een rol die je speelt moet deel worden van jou. Ik heb het op een intuïtieve manier aangepakt en tegelijk veel met Viviane en Hilde (Van Mieghem, Maries moeder, red.) gepraat: samen dachten we na over Josés lichaamstaal. Zo houdt ze haar sigaret op een erg diva-achtige manier vast of klopt ze dramatisch op haar borst bij een beginnende paniekaanval."

Moeder José verliest haar oudste zoon in de film, jij was net zwanger toen de opnames begonnen. Hoe was dat?
"Een heel vreemde combinatie, ja. Een combinatie waar ik zelf ook ongerust over was. 'Het is toch maar toneelspelen?', denkt een buitenstaander, maar speel je die rol, dan moet je dat diepe verdriet bij jezelf oproepen. Ook al weet ik niet hoe het is om een kind te verliezen. Aan mijn gynaecologe vroeg ik of het slecht is voor de baby om zoveel stress en heftige emoties te ervaren. Ze stelde me gerust: stress en emoties worden pas gevaarlijk voor een ongeboren baby als je jezelf verwaarloost, niet goed slaapt, eet of drinkt. Voor zulke scènes zet ik mijn verstand op nul en volg ik mijn gevoel. Ik werd daarin ook goed begeleid door Hilde, ik kan haar volledig vertrouwen, veiliger kon ik mij niet voelen."

Staat het personage van moeder José ver van jou?
"Haar personage is op alle vlakken heel extreem. José heeft het nodig om in het middelpunt van de belangstelling te staan. Ze heeft een prachtige verhouding met haar man die dat ook in haar naar boven haalt. Zonder een sloef te zijn, verafgoodt hij haar zodat ze zich alles kan permitteren. Als haar oudste zoon sterft, laat ze zich destructief gaan om zich vervolgens opnieuw bijeen te pakken: dat is José ten voeten uit. Gevoelsmatig kan ik mij inbeelden dat het een kwestie is van een klik te maken: nu moet er iets gebeuren of ik geraak er niet meer uit, zo vreemd vind ik dat niet."

Doordat Tom Lanoyes moeder haar spraakvermogen verliest, stokt de schrijver in hem. Heb jij zo'n moment ervaren dat je niet meer kon spelen?
"Hoe ellendig of verdrietig ik mij ook gevoeld heb, als ik begin te spelen zet ik dat af. Sterker nog, acteren is dan een soort vlucht die me toestaat uit mijn eigen leven te ontsnappen. Toen ik in een vorige relatie een crisis doormaakte, moest ik net die dag opdraven in een praatprogramma bij Canvas. Huilend ging ik op weg, ik kwam daar aan in zak en as. Toen de camera's begonnen te draaien, was er meteen die klik: komaan, werken! Ik ben de hele avond geconcentreerd en gefocust geweest. Zo werkt het niet alleen emotioneel, maar ook fysiek: ik kan veertig graden koorts of barstende hoofdpijn hebben of heel dringend naar het toilet moeten, maar stap ik het podium op, dan is dat wég. Tijdelijk, helaas." (lacht)

Naar de verfilming van dit boek wordt reikhalzend uitgekeken door pers en publiek. Houdt dat je bezig?
"Speel ik mee in een film, dan raakt het mij minder diep wat mensen ervan vinden dan als het over een project gaat dat ik van A tot Z mee heb vormgegeven, zoals bij FC Bergman. Maar je blijft kwetsbaar. Ik ben weleens persoonlijk afgekraakt in een recensie, dat is natuurlijk afschuwelijk. Ik liep daar dagen mee rond, de woorden bleven door mijn hoofd malen. Ik vind het nu vooral spannend naar mijn moeder toe, het is tenslotte hààr film. Ik weet hoeveel mensen lyrisch zijn over het boek en met welke hooggespannen verwachtingen ze dus naar de film trekken."

"Ik kan veertig graden koorts hebben of dringend naar het toilet moeten, als ik op een podium stap, is dat weg" Beeld Greetje Van Buggenhout
Beeld Greetje Van Buggenhout

HOOGOPLOPENDE DISCUSSIES

Word je op de set van je moeders film behandeld zoals elke acteur?
"Ja, behalve dat Hilde mij Pie in plaats van Marie noemt, merk je als buitenstaander geen verschil. Die bijnaam hou ik over aan de tijd waarin ik mijn naam nog niet kon uitspreken. (lacht) Onze werkverhouding is enorm geëvolueerd. Bij De Kus was ik twintig en wist ik niet zeker of ik wel wilde acteren. Ik volgde haar instructies klakkeloos op, ze kon mij kneden en wentelen zoals ze dat wou en ik volgde. Toen ik meespeelde in Smoorverliefd had ik mijn theateropleiding achter de rug en ging ik op de set vaker tegen haar in. Ik voelde me zo op mijn gemak bij haar dat ik commentaar gaf op zaken waar ik niets mee te maken had. Ik heb toen moeten leren inbinden: zij is de regisseur, dus ik hou mijn mond. Voor Sprakeloos had ik haar visie op mijn spel heel erg nodig, onze werkrelatie was dit keer helemaal in evenwicht."

Je acteert niet alleen in een film van je moeder, samen met je lief Stef maak je deel uit van FC Berg­man en je vader is je manager. Is dat niet beklemmend?
"Ik kan niet inschatten hoe het anders zou zijn. Ik vind het vooral ontzettend fijn om te werken met mensen die ik goed ken en graag zie. Dat is niet altijd evident, in de context van Bergman hebben Stef en ik soms hoogoplopende discussies die niet zomaar gedaan zijn na de repetitie. Als ik met mijn ouders en Stef ga eten, merk ik dat we vaak de hele avond over ons werk zitten te praten. Moeten we het nu niet eens over iets anders hebben, nee? Ik vind het vooral fijn, maar je zou het inderdaad soms beklemmend kunnen noemen. Daarom werk ik gelukkig ook vaak samen met mensen met wie ik geen bloedband heb."

Het acteren is jou eerder overkomen, zei je eerder. Wat is een kantelpunt geweest?
"Mijn eerste film De Kus, ik was toen volwassen genoeg om mij niet langer tegen mijn achtergrond af te zetten. Ik ken de acteurswereld van kleinsaf, als peuter stond ik al met mijn moeder op de set. De fase waarin ik zelf iets nieuws wilde ontdekken, was voorbij. Toen ik mijn diploma Germaanse talen op zak had, kon ik niets anders bedenken dat ik wilde doen. Na mijn ingangsexamen heb ik nooit meer getwijfeld. Waarmee ik niet wil zeggen dat het altijd gemakkelijk is: die periode van werkloosheid tussen twee opdrachten in blijf ik heftig vinden. Tot nu toe liepen de opdrachten vrijwel naadloos in elkaar over, maar die stress en onzekerheid blijft."

Waarom is acteren zo belangrijk voor jou geworden?
"Het geeft me een enorme kick me in te leven in een situatie die niet de mijne is en die toch zo echt mogelijk te maken als maar kan. De personages van wie ik het meest hou, zijn toch vooral diegenen die ik het minst zou willen zijn. Acteren geeft me de mogelijkheid om naast mijn eigen leven in mindere mate en altijd voor korte periodes verschillende levens te leiden."

Sprakeloos, vanaf 15 maart in de bioscoop.

Beeld Greetje Van Buggenhout
Beeld Greetje Van Buggenhout

Wie is Marie Vinck?

- Werd geboren in 1983 in Antwerpen.
- Speelt een hoofdrol in de film Sprakeloos, naar het boek van Tom Lanoye en geregisseerd door Maries moeder Hilde Van Mieghem.
- Speelde mee in De Kus, Loft, Adem, Smoorverliefd, Zuidflank en speelt bij theatercollectief FC Bergman.
- Verwacht begin maart haar eerste kindje, samen met partner Stef Aerts, bekend als Wesley Biets uit Callboys.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234