Zaterdag 04/04/2020

Vuile Lakens

Mannen die wel in hun anus op verkenning gaan, zijn bovenmatig enthousiast

Beeld STUDIO DM

Anaïs Van Ertvelde (1988) en Heleen Debruyne (1988), onder meer bekend van hun columns in De Morgen, maken samen een podcast over seks, lichaam en gender, ‘Vuile lakens’. In een nieuw, gelijknamig boek leggen ze bloot dat wij westerse mensen nog lang niet seksueel bevrijd zijn. Van Ertvelde en Debruyne gaan op zoek naar wat onze lichamen beknot, in de hoop zo de nodeloze schaamte eindelijk voorbij te raken. Bij wijze van smaakmaker publiceren we een ingekorte versie van het hoofdstuk ‘Anaal’. 

‘2015, the year of the strap-on!’ toeterde de serieuze cultuurblog Vulture. Verschillende tv-series waagden er zich dat jaar voor het eerst aan om seks met een voorbind­dildo in beeld te brengen. Als gangbaar hulpstuk voor een lekkere vrijpartij, en niet als iets wat alleen engerds in smoezelige seksshops kopen.

In de kitscherige scifiserie Sense8 keilde het lesbische stel Nomi en Amanita na een stevige vrijpartij een natgespatte en regen­boog­kleurige strap-on op de vloer. Orange Is the New Black liet butch Big Boo een voorbind­dildo omgorden.

Opmerkelijk genoeg gingen de onlinetongen pas echt aan het rollen op de dag dat Broad City-hoofdrol­speelsters Abbi en Ilana op een van hun frivole avonturen geconfronteerd werden met een dildo en bijbehorend lederen harnasje. Abbi belandt eindelijk in bed met Jeremy, haar buurman bij wie ze al afleveringen lang zwijmelt. Die man blijkt wel ontvankelijk te zijn voor een rondje anale seks en daar ook al het nodige materiaal voor in huis te hebben. Een verrassing voor Abbi, die niet helemaal zeker is van het antwoord op het centrale dilemma van de aflevering: to peg or not to peg? Maar vriendin Ilana overtuigt haar aan de telefoon: dit is een unieke kans. Er zit maar één ding op: “To plow that hairy adorable little butthole like a queen.”

Was dat wat die laatste scène controversieel maakte? Niet alleen het instrument dat gehanteerd werd, maar de opening die gevuld moest? Een klein harig mannelijk kont­gaatje. Mannen die met een (voorbind)dildo gepenetreerd worden, het is uiteraard geen uitvinding van de afgelopen vijf jaar. De praktijk duikt in de loop van de geschiedenis links en rechts op: bij Markies de Sade, in Burroughs’ junkie­roman Naked Lunch, in porno-chic-films uit de jaren zeventig. Een beetje een kinky praktijk in de marge, dus.

Een officiële naam kwam er pas toen Dan Savage en de lezers van zijn seks­column ‘Savage Love’ ergens begin jaren nul besloten om er eentje te zoeken. Runner-up­termen waren ‘bobbing’ (kort voor Bend Over Boyfriend, indertijd een populaire anale-seks­instructie­video) en ‘punting’ (de bal naar het andere team schoppen). Maar meer dan 12.000 mensen stemden dus voor ­‘pegging’. Op een Nederlandstalig equivalent om ons amoureus vocabularium te verrijken, is het nog wachten.

In 2016 deed de absolute blockbuster Deadpool ook nog een duit in het zakje. In een berucht geworden scène wordt de vuilgebekte actieheld Deadpool, vertolkt door Ryan Reynolds, door zijn van een dildo­harnasje voorziene vriendin in de kont genomen. Ter ere van internationale vrouwendag. Dat lijkt – in tegenstelling tot wat Broad City toont – vooral die vriendin leuk te vinden. Pegging staat hier eerder symbool voor een soort van vrouwelijke empowerment via dominantie, dan voor mannelijk ontvangend genot.

Trouwens, deze scène is een van de weinige momenten in de film waarop Deadpool mentaal aan het wankelen gebracht wordt. Zelfs onze mannelijke actiehelden, die niet opkijken van bloederige vuurgevechten, onthoofdingen en amputaties, die nog cynische mopjes kunnen ­tappen wanneer ze in een verstikkings­tank ­opgesloten dreigen te worden, zijn bang voor wat anale stimulatie. Zegt dat iets over mannen en hun achterste?

Best wat mannen hebben een moeilijke relatie met hun anus, hetero­mannen in het bijzonder. Uiteraard zijn er exemplaren die vol overgave een vinger, twee vingers of een creatief gevormd speeltje verwelkomen. Maar er zijn er ontzettend veel die de kringspieren krampachtig samen­knijpen wanneer het onderwerp ter sprake komt. Aan de ene kant komt pegging de laatste jaren meer in de mainstream media voor, aan de andere kant lijken veel mannen zich vooral ­ongemakkelijk te voelen bij het idee anaal ­gepenetreerd te worden.

We zouden deze twee vaststellingen graag ­staven met cijfermateriaal, alleen, dat bestaat nauwelijks. Niet alleen wat pegging betreft, maar ook niet, zo ontdekten we, over anale seks in het algemeen. Het wetenschappelijk debat rond anaal kwam pas stevig op gang naar aanleiding van de aids­crisis. Gevolg daarvan is dat het bestaande onderzoek veelal focust op de – broodnodige – preventie en gezondheids­aspecten én op seks tussen mannen. Anale penetratie bij heteroseks werd veel minder onderzocht. Wat we wel weten is dat heterokoppels de laatste jaren in ­groten getale aan de anale seks zijn gegaan.

Wie hier vreest voor de desastreuze invloed van porno op ons seks­leven, kunnen we alvast een beetje geruststellen. Er blijkt een interessante correlatie te zijn tussen vrouwen die – ontvangend – aan anale seks doen en vrouwen die vaak klaarkomen bij hun bedpartners. Hoe die ­correlatie precies te verklaren valt, daarover lopen de meningen uiteen, maar het stelt alleszins het beeld wat bij dat anale seks per definitie iets is wat voortvarende mannen opdringen aan onwillige vrouwen.

Dat vrouwen verbaal en fysiek onder druk gezet worden om tegen hun zin anale seks te hebben, komt helaas voor, en veel te vaak. Maar het is tegelijkertijd ook maar een deel van het plaatje. Het zou jammer zijn om anale seks alleen in dit licht te bezien. Los van wat voor soort geslachtsdelen je verder nog hebt, is de anus een ontzettend gevoelige plek, en die gevoeligheid verkennen mensen – buiten de wetenschappelijke onderzoeken om – al jaren.

Dat vrouwen altijd de ontvangende partij van anaal zijn, lijkt in de beschikbare onderzoeken de aanname. Net als dat mannen het anale penetreerwerk op zich nemen. Andere handelingen uit het anale repertoire liggen veel minder onder de microscoop. Vrouwen die met de anus van andere vrouwen spelen bijvoorbeeld, daar is ­weinig wetenschappelijk over geschreven. Net als over heteromannen die wel eens met hun anus willen experimenteren.

Een beperkt onderzoek uit de VS bevestigt de tendens: de laatste jaren zouden er wat meer heteromannelijke kringspieren bevingerd worden. Sensoa vertelde ons dat ze geen weet hebben van Europees of Belgisch cijfermateriaal en spreekt van een heus taboe. “Het gebeurt wel”, weet Sensoa-preventie­medewerker Koen Vanclooster. “Getuige ook het groeiende aanbod prostaat­seks­speeltjes, maar de mannen in kwestie zijn niet erg happig om erover te spreken.”

Wanneer we mannen die wel in hun anus op ­verkenning gaan naar hun ervaringen vragen, zijn ze bovenmatig enthousiast. Niet te vergelijken met wanneer een penis tot orgasme gebracht wordt, kirren adepten, terwijl hun ogen wat glazig worden. Ervarings­expert Dennis Kerckhoffs (27) drukt het als volgt uit: “Stel je als man een orgasme voor dat langer duurt dan een halve minuut en dat zelfs meervoudig kan zijn. Een orgasme waarbij je hele lijf siddert, van je kruin tot in de punten van je tenen. Een orgasme dat vanbinnen plaatsvindt en ook binnen blijft. Waarna je je niet leeg voelt. Een orgasme waarbij je kronkelend van extase iets diep in jezelf aanraakt.”

Al gaat het bij anaal vingeren niet om het zoveelste nieuwe seksuele kunstje waarmee je nu weer moet experimenteren, vindt Kerckhoffs. “Het is meer dan een puur fysieke handeling. De shift van penetrator naar gepenetreerde vraagt om een shift in je seksuele, mentale en emotionele houding. Voorafgaand aan anaal genot dien je te vertrouwen op je eigen kwetsbaarheid. Je dient die kwetsbaarheid rondom je anus fysiek toe te laten. Het lef hebben om jezelf letterlijk en figuurlijk open te stellen voor penetratie – wetende dat zoiets niets afdoet aan je mannelijkheid.”

Zoals de immer inzichtelijke queer theorist Michael Warner al vermoedde: ‘People know more about the messiness and variety of sex than they allow themselves to admit in public.’

Anaïs Van Ertvelde & Heleen Debruyne, 'Vuile lakens', De Bezige Bij, 224 p., 19,99 euro.Beeld rv
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234