Woensdag 22/01/2020

Culinair

Lys d’Or in Gent: beetje onwennig bij een productkeuken op niveau

Secuur aan het werk: Ignace Wattenberge. Beeld rv

Femke Vandevelde fileert een culinaire hotspot.

Heb je het voornemen om in 2020 wat beter voor jezelf te zorgen? Aangezien je spaarcenten toch niets opleveren, kun je dan net zo goed een paar nieuwe restaurantjes uitproberen om het jaar goed te beginnen.

Alleszins, het lijkt dat nieuw­komers zich de laatste tijd graag laten ­omringen door business angels. Dat het talent van Ignace Wattenberge – in 2017 schopte hij het nog tot Eerste Kok van België – opgemerkt zou worden door een pientere vastgoedmakelaar als Axel Lenaerts was slechts een kwestie van tijd. Samen renoveerden ze een statige herenwoning tot klasserestaurant Lys d’Or. Alle details zijn aanwezig om hun ­ambities kracht bij te zetten: kunst, marmer, ­fluwelen gordijnen, glas-in-lood, een videomuur achter de bar en zelfs een onbemande vleugel­piano. Een businessluncher of luxetijger weet met deze grandeur wel raad, nu ik nog.

Mijn vriend en ik klinken met een mocktail (12 euro) en een glas huischampagne (14), waarvan hij zelfs een refill van het huis aangeboden krijgt. Slimme move waardoor de toon meteen is gezet. Al komen de hapjes er pas bij het voorlaatste slokje. Hoewel een à-la-cartekeuken weg van de routine stapt, houdt het duidelijk een risico in.

The winning egg (24) klinkt te prikkelend om te negeren. Deze uitgebalanceerde combinatie van een gepocheerd ei, op een bodem van ­ossenstaart, afgewerkt met mousseline, foie gras en een kippenvelkrokantje smaakt genereus en luchtig tegelijk. Aan de overkant loer ik in een elegant maar braaf hoftuintje van langoustine­tartaar met radijs, dashi en waterkers (33).

Bij het duurste hoofdgerecht – tarbot op de graat (49) – hoort de extra dat je als gast mag laten weten of je de moten op het vel of zonder gebakken wil. Tel daar een kommetje mousseline met krabbenvlees bij (en ook een helaas te lauwe aardappelgarnituur met zilte zeekraal en verse garnalen) en je bent even zoet. Toegegeven: mijn tarbot is zijn prijs meer dan waard, óók vergeleken met de krokante ris de veau (38) die Bastian bestelde. Voor zijn laatste hartig goestje zoekt hij dan maar zijn toevlucht in de kaaschariot (15).

Ik heb genoten van een productkeuken op niveau, maar bij het gebrek aan spontaniteit in de zaal voelde ik me soms onwennig. Ook het inperken van wachttijden mag gerust op het lijstje met goeie voornemens van Ignace & co.

lysdor.be

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234