Dinsdag 10/12/2019

Lingerie

Lingerieverkoopsters over wat ze meemaken in het pashokje: "Vrouwen kennen hun maat praktisch nooit"

Beeld Joelle Dubois

Hadden lingeriewinkels oren, ze zouden flapperen. Want samen met borsten en billen worden er zielen ontbloot. Verkoopsters hebben dus, naast setjes slijten, nog een missie: zelfvertrouwen tappen. Dat kunnen die Vlaamse vrouwen wel gebruiken, vinden ze. 

Veralgemenen hoe de Belgische vrouw met lingerie omgaat, is zoals elke feministe een harige, behaverbrandende furie noemen. Not done en met gevaar heel snel in clichés te vervallen. Toch vallen er enkele zaken te zeggen over die clichés, over tepels en konten, bijbehorende complexen en complexiteit van de vrouwelijke psyche en fysiek. 

We dragen elke dag ondergoed en toch heerst er drempelvrees om een goede lingeriewinkel binnen te stappen. We zijn bang van de opdringerige verkoopsters die ongevraagd de borsten betasten, verlegen over het afgedragen exemplaar dat we op dat moment aanhebben, over ons lichaam en de prijs van kwaliteitslingerie. 

“Veel vrouwen zijn grote ketens gewoon, waar anonimiteit heerst en ze gerust gelaten worden”, zegt Ruth Decaesstecker van la fille d’O in Gent. “Met het gevolg dat ze bang zijn een intiemere boetiek binnen te stappen.” Ook bij Geertje Milis van Underwear in Brussel zien ze dat mensen twijfelen. “Ze denken dat onze winkel heel exclusief en duur is, maar eenmaal binnen, voelen ze snel de gezelligheid.” 

Flatterende belichting, rustgevende muziek, aangename, propere pashokjes én vriendelijke verkoopsters moeten dan ook helpen om het uitkleden makkelijker te maken. “Ik gruwel er zelf van als een verkoopster je onmiddellijk aanvalt om te helpen”, aldus Ruth. “Klanten laten we eerst even wennen en rondkijken. Daarna ga ik vragen of ik hen kan helpen.” 

Ook bij Eres in Antwerpen en Underwear geldt eenzelfde aanpak. “De meeste mensen die hier binnenstappen, zeker of onzeker, zijn bewust op zoek naar iets en willen dan ook graag hulp.”

Ruimte troef

De pashokjes zijn een belangrijk item in een lingeriewinkel. In de winkel van Murielle Scherre in Gent geen rij hokjes waar de verkoopster ongevraagd het gordijn opentrekt. Wel een open ruimte achter in de winkel waar het zonlicht van de koer binnenvalt door de plafondhoge ramen. Waar twee ruimtes zijn, gescheiden door een middenstuk, maar zonder gordijn om af te sluiten.

“Hier is alles open, maar dat moet je in het begin wel even uitleggen”, zegt Ruth. “Ik kondig mezelf aan, maar kom helpen. In het begin voel je een beetje gêne, maar die ebt even snel weer weg. Ik waarschuw even en dan durf ik trekken en schuiven. Werken op een lichaam, om er zeker van te zijn dat alles past.” 

We dragen elke dag ondergoed en toch heerst er drempelvrees om een goede lingeriewinkel binnen te stappen. Beeld AFP

Ook bij Underwear in Brussel is ruimte genoeg voor de perfecte service. “Onze pashokjes zijn groot genoeg om er zelf bij te kruipen en man of vriendinnen te inviteren hetzelfde te doen”, aldus Geertje. “Het is niet alleen effectief, lingerie kopen is ook een beleving. Het moet iets gezelligs zijn.” 

Ook bij Eres vinden ze aanwezigheid in de pasruimte essentieel om de klant te helpen. “Er is vaak gêne”, vertelt Margot De Mol. “Soms mogen we niet binnen. Maar meestal vinden we onze weg, op een delicate wijze. Achteraf beseffen vrouwen het belang van die hulp wel.”

Triestig en versleten

Dat elke vrouw op alles voorbereid is en dagelijks in een bijpassend setje rondloopt, is een fabeltje. “Veel vrouwen excuseren zich wanneer ze zich uitkleden”, klinkt het unisono. “Ze schamen zich en vertellen dat ze net geen gepast ondergoed aanhebben… Wij weten intussen dat dit bij de meerderheid nooit zo is.”

“Ik verwacht ook niet dat iedereen die hier binnenstapt perfect uitgedost is”, zegt Ruth. “Er is een reden waarom je binnenstapt: omdat je nieuwe lingerie wil.” Opmerkingen maken daarover vinden ze allen niet kunnen. Er is een groot verschil tussen mensen helpen om het in de toekomst juist te doen, en zeggen wat ze al die tijd fout deden. “We zien af en toe echt wel triestige, versleten lingerie”, aldus Geertje. “Wij proberen daar wel iets over te zeggen. Met humor. En dat kan, want zo creëer je vertrouwen. Je zegt het ook als het niet goed is. Zo toon je de klant dat je met haar begaan bent.” 

“Toch zijn er vrouwen die – ondanks alles wat wij zeggen – een te kleine beha verkiezen”, besluit Margot. “Op een bepaald moment hou je je mond. De klant blijft koning.”

Collectief decolleté

We volharden in de illusie dat 85B een collectief gedeelde maat is. Een cliché. “Vrouwen kennen hun maat praktisch nooit”, klinkt het bij Margot. “Ze weten niet wat ze dragen, moeten in hun label kijken dat vaak al onleesbaar en afgedragen is, of verwarren Europese en Franse maten.” 

“Let op, maten zijn relatief”, aldus Geertje. “No way dat je bij elk merk dezelfde cup hebt. Gevolg: zonder hulp ga je tien setjes proberen, waarvan er geen enkel past. Mensen denken dat ze te dik zijn of dat hun borsten hangen. Wij geven hen drie setjes die allemaal passen. Dat is onze job. Maar zo creëer je zelfvertrouwen in plaats van frustratie.” 

Brengt ons bij de complexen van de Belgische vrouw. Het is er erg mee gesteld. “Verschrikkelijk zelf”, aldus Margot. “Geen enkele vrouw is compleet tevreden over haar uiterlijk. En de mooiste meisjes hebben er nog het meeste last van.”

Een groot verschil met de Nederlandse vrouw overigens. Die blijkt veel zelfbewuster. De verkoopsters zien en horen veel in de paskamer. Dingen waarover ze in grote lijnen discreet blijven. Mannen die voor zichzelf komen passen, swingers, maar ook de gedeelde smart van de vrouw, het leven en de kinderen, complexen en véél plastische chirurgie. Alles passeert er de revue. Ze schrikken van niet veel meer. 

Margot vergelijkt het met naar de kapper gaan, gesprekken over billen en buiken, diëten en sporttrends, Ruth met een sessie bij de psycholoog. “Ik kom heel veel te weten in het pashokje. Lichamelijke naaktheid creëert een bepaalde openheid. Hier wordt diep ingegaan op complexen. Elke vrouw is anders. We grappen soms dat ik de vagina’s van al mijn collega’s uit het hoofd kan tekenen. Dat is effectief zo. Maar het gaat hier echt niet louter om vormen van de juiste maten voorzien. Nooit zal ik het meisje vergeten dat me bedeesd vroeg of ik even wilde komen. Ze had een afspraak bij de plastisch chirurg gemaakt omdat ze haar labia te groot vond. Ze wilde mijn mening. Dat meisje was heel normaal, maar had gewoon geen vergelijkingspunt. Ik heb haar gesmeekt die afspraak af te zeggen. Ze is later teruggekomen om te vertellen dat ik haar leven gered heb. Vrouwen zouden meer naar de sauna ­moeten gaan met elkaar. Om te kijken en te vergelijken. Je bent elkaars spiegel.”

'Comfort is absolute noodzaak, maar mag het ook iets meer zijn?' Beeld RV

Die complexen resulteren ook in ons koopgedrag. We zijn braaf, klinkt het. En zien lingerie als iets wat voornamelijk comfortabel moet zitten. “Terecht, want comfort is de absolute noodzaak als het over ondergoed gaat, maar mag het ook iets meer zijn?”, vraagt Ruth. “Lingerie is luxe, maar wel een dagelijkse luxe. Rond Kerstmis en Valentijn doen mensen zotter, mag het allemaal pikanter en duurder. Maar waarom zouden we enkel mooi ondergoed mogen dragen op speciale gelegenheden? Net zoals sommige vrouwen pas seks willen met hun lief wanneer alles gewaxt en perfect is. Alsof we uit een doosje moeten komen om seks te hebben. Veel gaat over zelfvertrouwen.” 

Iets wat bij velen niet in grote dosissen aanwezig is, zo blijkt. “Dus kopen we zwart en klassiek, of wit, donkerblauw en nude, zonder te veel kant, zodat het past onder een wit T-shirt”, klinkt het bij Eres. “Vreselijk jammer.” Maar er is hoop, want behalve een setje, bieden experts ook zelfvertrouwen aan. Allen zeggen ze pogingen te doen om vrouwen uit hun comfortzone te trekken. Iets waarin ze ook slagen. “Niet elke beha moet een passe-partout zijn”, zeggen ze in Brussel en Gent. “Dan wordt het snel heel saai. Waarom zou je een mooi exemplaar niet mogen zien onder een T-shirt? Of zelfs een beetje tepel? Die hebben we toch allemaal.”

Rivaliteit en hilariteit

Hoe zit het met het meenemen van een partner naar de lingerieshop? Daarover zijn de meningen verdeeld. De ene vrouw koopt vooral voor zichzelf, de ander hoopt er haar partner mee te plezieren. De combinatie is natuurlijk ideaal. “Weten vrouwen dat de mening van hun partner doorslaggevend is, dan komt hij of zij best mee”, klinkt het bij Eres. “Zo niet staat die vrouw hier ’s anderdaags toch terug.” 

“Wij zien veel mannen meekomen”, aldus Ruth. “Meestal is het gezelligheid troef, klinkt het bij alle drie, maar het kan ook anders. “Jammer genoeg zien we vrouwen die zich – zonder naar zichzelf te kijken – onmiddellijk laten leiden door de mening van de partner. Diens reactie is onvoorspelbaar. De ene kan niet van zijn vrouw blijven, de ander heeft enkel aandacht voor zijn smartphone. In dat laatste geval kom ik al eens discreet tussenbeide.” Mannen doen hun research, klinkt het ook nog. “Ze hebben een verfrommelde beha en broekje bij of hebben de maten opgeschreven. Wanneer we dan polsen of dat Europees of Frans is, is het paniek. Kortsluiting door een taal die ze niet begrijpen. Schattig, maar we raden toch aan om gewoon samen te komen. Het resultaat is beter en het is een belevenis voor beiden.”

En vriendinnen, is het een goed idee om hen mee te tornen en samen een setje uit te kiezen? Bij Eres zien ze klanten het liefst zonder arriveren. Om jaloezie en commentaar te vermijden. Bij la fille d’O ligt dat anders. “Wij voelen zelden rivaliteit, eerder hilariteit. We organiseren bijvoorbeeld ook een matinees of soirées privées. Dan merk je dat prille onzekerheid snel wegvalt. Ik zie vooral bewondering. Zo moet het ook. Vrouwen moeten lief zijn voor elkaar. Als dat niet zo is, hier in mijn pashok, dan zal ik mij ook moeien.”

Zelfvertrouwen en plezier, belevenis en gezelligheid, allemaal oké, maar mooie lingerie is niet goedkoop. Prijzen voor een setje variëren van 100 euro tot meer dan 800 euro. Het is duurder dan bij de ketens. Maar la fille d’O bijvoorbeeld is volledig handgemaakt en steunt op duurzaamheid. Bij Underwear en Eres zit iets voor elke prijsklasse. “Wij zijn niet per se duurder dan wat je in een keten koopt”, aldus Geertje. “De expertise krijg je erbovenop en miskopen zijn verleden tijd. “Het is een keuze”, zegt Ruth. 

“Dat mensen steeds bewuster kopen, zien wij ook hier. Ofwel ga je elke week naar de ketens en puilen je kasten uit, ofwel koop je minder en duurzaam. En dat is niet alleen weggelegd voor rijke mensen. Wij hebben een heel breed publiek met een vast cliënteel, dat blijft terugkomen, maar ook steeds nieuwe mensen. Sommigen gaan buiten met vijf setjes ineens, anderen komen binnen met cash rechtstreeks uit de kerstenvelop.” Mooie lingerie doet iets met een mens, besluiten ze alle drie. “Man en vrouw. Het verandert je bewustzijn over lichaam en seksualiteit. Het krikt dat zelfvertrouwen zo de lucht in. Er is geen enkele reden om niet elke dag mooie lingerie te dragen.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234