Woensdag 27/05/2020

InterviewFamilieklap

Kathleen Cools en dochter Emma: ‘Ze mag wat meer durven. Rode botten? Doen, ma!’

Beeld Bob Van Mol

De oudste is 56 en uw scherpzinnig baken van vertrouwen. In Terzake legt ze op ­gewiekste, maar immer sympathieke wijze wetenschappers en politici het vuur aan de schenen. De jongste is 18 en student biologie aan KU Leuven. Moeder en dochter, ­Kathleen Cools en Emma Lemmens. 

Kathleen over Emma

“De situatie op de redactie is op z’n minst bijzonder te noemen. Niemand heeft ooit zo’n crisis meegemaakt. We voelen dat heel Vlaanderen het nieuws met enorme honger volgt. Op paasmaandag trokken we live 400.000 kijkers, in de lus nog eens 100.000. Mensen vragen me soms hoe we erin slagen op antenne te blijven alsof er niets aan de hand is, maar op de vloer voelen we het wel. We werken anders, meer op afstand, waardoor we meer lastminute-euvels uit de weg moeten ruimen. Deze crisis is voor elke journalist een ongeziene kans om zich vast te bijten in een dossier dat zoveel levens beïnvloedt. Zelfs als ik thuis ben, laat het werk me niet los. Maar als Emma That ’70s Show opzet en we samen in de zetel ploffen, vergeet ik alles. Even toch. (lacht)

“Voor mij staat de quarantaine gelijk aan kostbare bonustijd met mijn dochter. Daar hebben we vroeger misschien te weinig van gehad. Soms maak ik me de bedenking dat ik mijn werk anders had moeten organiseren, maar journalistiek is een trein die nooit stopt, je moet mee. Misschien heb ik wel offers gebracht om werk en gezin te combineren, maar destijds zag ik dat zo niet. Ik deed dat werk zo graag en kon niet op 50 procent draaien.

“Daarom ben ik blij met de tijd die we nu in de schoot geworpen krijgen. Maar tegelijkertijd weet ik dat Emma veel moet missen. Onlangs dacht ik: wat als ze niet durft te zeggen dat ze het afschuwelijk balen vindt om hier met die twee boomers opgescheept te zitten. Soms zoekt ze ons gezelschap op en studeert ze beneden, op andere momenten is ze wel in huis, maar hoor of zie ik haar niet. Ik vermoed dat ze een evenwicht tussen afstand en nabijheid heeft gevonden dat werkt voor haar. Voorlopig heeft onze intense tijd samen nog niet tot conflicten geleid, hoewel we drie karakters bij elkaar zijn die nood hebben om met tijd en stond ons punt te maken. Misschien omdat ik regelmatig ‘gelost’ word om te gaan werken. (lacht)

GEKKE GEWOONTES

Kathleen over Emma: “Op de gekste momenten heeft ze zin in pasta. Emma kan net iets gegeten hebben en dan nog een restje pasta ­opwarmen. Haar bordje troost.”

Emma over Kathleen: “Mama kan plots de nood voelen haar tanden te poetsen. Zelfs toen ze haar voet ­gebroken had, wilde ze eerst haar tandenborstel voor papa met haar naar de spoed kon rijden.”

“We staan dicht bij elkaar, maar ik begrijp ook dat ze bepaalde dingen liever met haar vriendinnen bespreekt. Ik wil geen waardeoordeel scheppen, maar als ik verhalen lees van moeders en dochters die beste vriendinnen zijn en praten over elkaars seksuele belevingen, dan denk ik: too much information. We hebben elk onze privacy en ook die is waardevol. Tegelijk geldt de stilzwijgende afspraak dat ze onvoorwaardelijk bij mij terechtkan, wat haar ook overkomt of waar ze ook mee worstelt.”

“Soms kijk ik naar haar en herken ik fysieke trekken van mezelf. Maar ook onze karakters lijken op elkaar. Toen ik opgroeide, en nu eigenlijk nog altijd, zei mijn moeder: ‘Als Kathleen iets in haar koppeke heeft, zal het ook gebeuren.’ Die vastberadenheid vind ik ook bij Emma terug. Ik ben trots op de manier waarop ze in het leven staat. Niet alleen als gemotiveerde eerstejaarsstudent in deze stresserende tijden, ook als mens. Net voor de crisis moesten we afscheid nemen van mijn schoonmoeder. Toen voelde ik hoe Emma, Hendrik en Abel dagenlang een spreekwoordelijk warme deken over hun vader legden. Toen voelde ik de kracht van ons gezin als hechte miniclan.”

Emma over Kathleen

Kathleen Cools: ‘Ik ben blij met de tijd die we nu samen krijgen, maar tegelijkertijd weet ik dat Emma veel moet missen.’ Beeld Bob Van Mol

“Ik kijk bijna elke avond naar Terzake. Als mama werkt, kijk ik met papa en anders zitten we met drie voor de televisie. Nu mama zichzelf moet schminken, let ik meer op hoe ze eruitziet. Meestal ziet ze er goed uit, maar als ze te veel blush opgedaan heeft, zeg ik het ook. Als ik foto’s van tien jaar geleden bekijk, vind ik dat ze mooier wordt met de jaren. Stijlvoller ook. Ik herinner me een mottig, rood bloesje met cirkels. Ze droeg dat graag, maar ik kreeg er hoofdpijn van. (lacht) Maar ze mag sowieso wat meer durven. Rode botten? Doen, ma!

“Ik zit niet op kot, dus het was vanzelfsprekend dat ik met mijn ouders in quarantaine ging. Voorlopig is het hier zo slecht niet. Ik heb een supergoede band met hen en we kunnen heel hard lachen samen. Als ik nu grappige tweets lees, deel ik ze met hen, wat ik vroeger veel minder deed. We babbelen ook nog meer als vroeger, als dat al mogelijk was. (lacht) Maar ik blijf natuurlijk een achttienjarige die verplicht thuiszit. Als het mijn dag niet is of mijn ochtendhumeur blijkt hardnekkig, dan respecteren ze dat. De vraag om volgend jaar op kot te gaan, is wel al gevallen. Ik verlang er nu nog meer naar om op eigen benen te staan.

“Mama en ik lijken superhard op elkaar. We vinden bijna alles grappig. Lichtgeraakt ben ik niet, en mama evenmin. Ook met superstomme dingen kunnen we de slappe lach krijgen. Vorig weekend hebben we geskypet met de broers en zeker een uur gelachen met domme effectjes. Maar een beste vriendin zou ik haar niet noemen. Ik heb nog nooit iets besproken met mama dat ik niet eerst met een vriendin onder de loep heb genomen. Ik ga naar haar als ik helemaal de kluts kwijt ben en nood heb aan wijze raad. Mama staat hoger dan een vriendin. Ze kan me kalmeren. Ik weet dat ik ook bij haar terechtkan als ik iets fout heb gedaan, maar ze zal me nooit dwingen om dingen op tafel te leggen.

“Ik zie elke dag hoe gepassioneerd mama met haar job bezig is. Ze krijgt regelmatig kritiek van anonieme trollen, maar daar kunnen we allebei om lachen. Ofwel is ze te links, ofwel te rechts. Iedereen staat meteen met een mening klaar, maar die is niet altijd negatief. Na dat veelbesproken interview met Dries Van Langenhove zeiden zelfs rechtse vrienden: ‘Amai, je mama heeft dat goed gedaan.’ Ik ben best wel trots op de manier waarop ze zulke dingen aanpakt. Ze is heel nuchter en down-to-earth. Die ingesteldheid heeft ze me meegegeven.

“Haar werk heeft er natuurlijk ook voor gezorgd dat ik haar als kind soms moest missen. Ik herinner me dat ik droevig was toen ze Villa Politica begon te presenteren. Maar ik heb nooit het gevoel gehad dat ze er niet voor me was. Ze bracht me elke ochtend naar school en dat was ons klein momentje. Vandaag is dat klein momentje uitgesponnen tot een schijnbaar eindeloze moeder-dochtertijd, maar we genieten ervan!”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234