Maandag 17/06/2019

Reizen

Jan Hoet Jr. verloor zijn hart aan Brindisi, ‘het Ibiza van 20 jaar terug’: ‘Alles loopt hier gelukkig wat achter’

Torre Guaceto, een beschermde kuststrook à la het Zwin. Beeld Getty Images/500px Plus

In eigen land eiste het jachtige leven zijn tol, dus ging Jan Hoet Jr. (49) op zoek naar de traagheid van het Italiaanse Puglia. Zijn tweede thuis vond hij nabij Brindisi, ‘het Ibiza van 20 jaar terug’. 

DE EERSTE INDRUK: “Ik was erg verrast door de schoonheid van Brindisi. In Puglia trekken de meeste toeristen naar barokstad Lecce, maar ik vind Brindisi mooier. Het is nog onontgonnen, en tegelijk barst het van de levendige pleintjes, leuke bars en tof volk. De boulevard langs de zee was vroeger parking, maar zit nu vol terrasjes.”

ARCHITECTUUR: “Voor innovatieve architectuur is hier geen plaats. Gelukkig zijn de statige gebouwen uit de 18de en 19de eeuw talrijk. Er zijn ook veel oosterse invloeden zichtbaar, want Brindisi leefde 600 jaar lang onder Turks bewind.”

MIJN BUURT: “Ik woon midden in de olijfgaarden van Serranova, tien kilometer buiten Brindisi. Het is een aparte streek, alsof de tijd heeft stilgestaan. Er is slechts één winkel, die tegelijk dienstdoet als bar en postkantoor.”

VRIJDAGAVOND: “Torre Regina Giovanna is een openluchtclub op een historische site, die de hele zomer op vrijdag en zaterdag open is. De sfeer is ongelooflijk, bijna als een festival. Je vindt er restaurants, originele kraampjes en zelfs een kapper.”

STRANDBAR: “De laatste tijd kom ik vaak bij Guna Beach Club, een magische plek met heerlijk eten, naast een sparrenbosje. Helaas hebben nog mensen dat ontdekt, en is de sfeer in het hoogseizoen soms wat zoek.”

BOODSCHAPPEN: “Er is een bruisende, overdekte markt in het stadscentrum, op de Piazza Mercato. Ik ga er graag vis en groenten kopen. Verder barst de stad van de speciaalzaakjes en kraampjes. Achter elke garagepoort kan een meloenenstalletje schuilen; het artisanale is nog vanzelfsprekend.”

ERTUSSENUIT: “In de haven vertrekken allerlei ­ferry’s naar Oost-Europa. Vorig jaar reisden we zo gemakkelijk naar enkele Griekse eilanden, het jaar daarvoor stonden we op een paar uur tijd in Albanië. Geweldige reis.”

DE NATUUR IN: “Een paar kilometer boven Brindisi ligt natuurreservaat Torre Guaceto, een beschermde kuststrook à la het Zwin. Het is de mooiste plek om in alle rust op het strand te liggen. Strandbars zijn verboden, wel zit het gebied vol vogels en wilde bloemen. Zeker in de lente maak ik er graag lange wandelingen.”

UNIEK RESTAURANT: “In Brindisi is het eten overal goed, zélfs in het tankstation. Ze zijn zo fier op hun producten, dat het een erezaak wordt. Het beste restaurant is Piazzetta Colonne, naast twee zuilen die het einde van de Via Appia (een van de oudste Romeinse wegen) markeren. Je eet er de lekkerste vis.”

TRADITIE: “Puglia is nog oerconservatief, er passeren geregeld katholieke ­processies. Met Pasen zagen we mensen bijna wenen achter een Mariabeeld, best bizar. Verder is de jaarlijkse olijvenpluk bijzonder. Seizoensarbeiders vullen de streek, je voelt het leven opborrelen op de landerijen.”

VERVOERMIDDEL: “Je bent bijna verplicht om een auto te huren, want het openbaar vervoer is hier vreselijk. Zelf rijd ik vooral rond met mijn Piaggio Ape, een driewielige Vespa-camionette. Hier hét vervoersmiddel bij uitstek: het mag vuil worden, er kunnen veel olijven in en je manoeuvreert gemakkelijk in de smalle steegjes.”

KUNST: “Al jaren loop ik met het idee rond om in de streek een kunstenaarsresidentie op te richten. Nu al krijg ik veel artiesten over de vloer, die helemaal verliefd worden. Vooral het licht spreekt tot hun verbeelding, dankzij de nabijheid van de zee. Een kunstenaar kan hier ook in alle rust werken, zelfs het gsm-bereik is minder goed. Jammer genoeg stoot ik op veel tegenwind om een vergunning te krijgen.”

IK HOU VAN BRINDISI OMDAT... “... het ruw en ongerept is. Toerisme begint nu stilaan op te komen, maar nog lang niet zoals aan de Amalfikust of Portofino. Eigenlijk is het zoals het rurale Ibiza van twintig jaar geleden. Alles loopt wat achter, maar dat heeft net charme.”

Bijna té idyllisch: een geparkeerde Piaggo Ape – zoals Jan Hoet er ook een heeft – in een steegje Beeld Getty Images

DIT KAN BETER: “Ik stoor me eraan dat niemand zich een bal van het milieu aantrekt. Sluikstorten, niet sorteren, eten van plastic borden…”

INTEGRATIE: “Drie jaar geleden begon ik tekenles te geven aan hangjongeren. Drie kindjes werden er al snel twintig, en nu is het een heuse vzw die ook yoga aan volwassenen biedt. Erg waardevol, en ik leerde veel mensen kennen. Om iets te krijgen, moet je eerst geven.”

BESTE BURGEMEESTER: “Eind jaren 80 belandden er op één nacht tijd 8.000 Albanese vluchtelingen in de haven van Brindisi. De burgemeester riep toen op dat als iedereen één Albanees in huis zou nemen, het probleem na een dag opgelost zou zijn. Dat is gelukt, hij heeft er nog bijna de Nobelprijs voor de Vrede mee gewonnen.”

Jan Hoet jr. in Puglia, 2015. Beeld Diego Franssens
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden