Vrijdag 24/05/2019

lust & liefde

Irene (35): "In een half jaar ontmoette ik 20, 30 mannen. Steeds maar interesse veinzen maakte me gek"

(Archiefbeeld) Beeld thinkstock

Irene (35) wil niet meer alleen zijn. Het wil echter maar niet lukken, met de zoektocht naar liefde. Niet op café, en al helemaal niet op Tinder. "Zo langzamerhand is het of ik seksueel op slot zit."

Het moeilijke van heel lang geen relatie hebben is onder andere het totale gebrek aan intimiteit en seks en ­aangeraakt worden. Noem het ouderwets, maar ik vind dat seks te maken heeft met liefde, vertrouwen en iets opbouwen met de ander. En als je lang alleen bent, zoals ik, betekent het dat je ­jarenlang niet geknuffeld wordt. Er hangt nooit zomaar een warm lijf tegen me aan op de bank als ik bijvoorbeeld een film aan het kijken ben. Zo langzamerhand is het of ik seksueel op slot zit. Of dat deel van mij ­onbereikbaar is geworden. Toen ik een tijdje terug ­argeloos met korting naar de sauna ging en me daar liet masseren, stond ik na afloop huilend op straat. Ineens, en sinds lange tijd, merkte ik hoe gevoelig mijn lichaam is, en hoe fijn het is iemands handen te voelen.

“Ik ben nu alweer elf jaar zonder man. Elke keer met oudejaarsavond denk ik: en dit jaar zal het gebeuren, dit wordt mijn geluksjaar. Maar onderhand voelt die belofte als een leugen. Ik ben een beetje als dat kind dat steeds net naast het doel schiet. Ik geloof niet meer dat die pijl erin kan gaan.

“Het idiote is: ik ben een heel sociale vrouw, met veel vriendinnen. Ik zie er leuk uit, als ik anderen mag ­geloven, maar met mannen lukt het niet. Het is niet dat ik niemand kan krijgen of dat elke date op een drama ­uitloopt, maar elke ontmoeting is het steeds ‘net niet’. Vriendinnen zeggen dat ik minder kritisch moet zijn, maar daar heeft het niets mee te maken. Is de essentie van liefde niet: iemand willen ontmoeten die iets wezenlijks toevoegt aan je leven, je manier van denken, die je stimuleert, echt ziet wie je bent? Ik ben niet wanhopig, heb geen rotleven. Ik denk alleen dat het samen met iemand veel leuker is. Mensen zeggen: ‘Heerlijk dat je nooit verantwoording hoeft af te leggen’. Maar wat ík heerlijk zou vinden, is juist eens opgebeld worden met de vraag: ‘Waar blijf je, het is al zo laat?’

“Eindeloos heb ik rondgehangen op datingsites en Tinder. In een half jaar ontmoette ik 20, 30 mannen, tot ik gek werd van het steeds maar interesse veinzen in weer een nieuw leven. Al mijn vrije avonduren gingen op aan scrollen, swipen en berichten sturen. Het ­paradoxale van die sites en apps is dat je je alleen maar slechter gaat voelen omdat je voortdurend bezig bent met wat je mist. Als ik met vriendinnen naar de film ga of een avond een boek lees, voel ik me veel beter. En daar zit precies de crux. Ik zou tegen mezelf moeten zeggen: ‘Laat het aan het toeval over. Het is gewoon pech dat je niemand tegenkomt. Wacht af wat er gebeurt.’ Een ­therapeut zei eens tegen me: ‘Het is ook heel lastig om iemand te vinden met wie je je leven wilt doorbrengen. Zo raar is het niet, dat het niet lukt.’ 

"Maar toch is dat niet hoe ik het ervaar, en ook niet wat mijn goedbedoelende omgeving mij probeert duidelijk te maken. Iedereen adviseert me mijn lot in eigen hand te nemen. De een zegt: ‘Wees eens wat minder selectief’. De ander zegt: ‘Ga eens wat vaker zomaar een avond met een man mee’. Een datingcoach adviseerde in zijn boek eens om een tijdje met meerdere mannen tegelijk te daten. En hoewel dat helemaal tegen mijn natuur is, heb ik zelfs dat even geprobeerd. Zat ik daar aan een cafétafel tegenover een man, met in mijn achterhoofd de gedachte aan de ­volgende afspraak een dag later. Gênant en uitputtend.

“Toch vind ik het lastig te accepteren dat ik de liefde niet kan beïnvloeden en misschien nog jaren single blijf. Het idee maar af te wachten wat het leven me biedt, staat me minstens zo tegen als het overspannen daten. Ik heb eens op een avond alle sites en apps geblokkeerd omdat ik genoeg had van het wezenloze koppen kijken. Maar nu denk ik weer: wat moet ik dan? Als ik niks doe, gebeurt er zeker niets. Tinder stuurt me voortdurend opdringerige appjes dat het weken geleden is dat ik in hun aanbod heb gesnuffeld. Telkens kom ik in de ­verleiding. Want ik weet: in een café vind ik mijn man in ieder geval niet. Niet alleen omdat ik geen drinker ben, maar ook omdat het café sinds het online daten zijn functie als ontmoetingsplek een beetje heeft verloren. Van een afstand kun je niet zien of iemand single is.

“Waarom zou een man het risico nemen een blauwtje te lopen als hij de vrouwen vanuit zijn luie stoel voor het uitzoeken heeft? Soms denk ik: misschien ben ik echt lelijk en dom. Zo’n jaar of vijf geleden was ik ontzettend verliefd op mijn zangdocent. Hij deed de deur open voor mijn eerste les en ik zag het meteen: zo’n man bij wie ik als het ware mijn tentje wilde opslaan, omdat hij mij zoveel te vertellen had. Maar voor geen goud durfde ik met hem te flirten, want ineens was het of er heel veel van afhing en ik was bijna opgelucht toen ik ontdekte dat hij een vriendin had – nu hoefde ik me verder geen ­illusies te maken. De laatste tijd neem ik vaker het initiatief, maar zelfs dan loopt het altijd op niks uit.

“Intussen raak ik wat uitgekeken op mezelf. Mijn eigen sores, mijn gedachten, ik ken ze langzamerhand wel. Ze hebben lucht nodig. Soms kan ik me er dagenlang niet toe zetten mijn huis op te ruimen. Al mijn ­kleren liggen op de grond, want er is toch niemand om daar aanstoot aan te nemen. Het is niet goed zo lang alleen te leven. Al weet ik intussen dat liefde natuurlijk niet maakbaar is. Je kunt liefde niet verdienen door ­bijvoorbeeld eerst ‘van jezelf te gaan houden’, zoals beweerd wordt. Ik ken genoeg vrouwen die net zo ­onzeker zijn als ik en die het wel lukt, en daarna enorm opbloeien. Door mezelf mijn pech te verwijten, maak ik het alleen maar erger. Maar ik kan het niet helpen, ik word steeds ongeduldiger. Er moet iets gebeuren.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.