Donderdag 17/10/2019

Smartphone-interview

Inne Eysermans (Amatorski): "Zinédine Zidane was mijn held"

Beeld Bob Van Mol

Is een smartphone een spiegel? Strookt het onlineleven nog met de werkelijkheid? Matthias M.R. Declercq gaat wekelijks face to face, over swipen, liken en liegen. Vandaag: Inne Eysermans (°1988), muzikante.

Inne Eysermans, frontvrouw van Amatorski, stel dat ik je telefoon vind op de trein, kan ik daaruit dan opmaken wie je bent?

’Je zult er niet in raken door de cijfercode, hoop ik. Maar slaag je daar wel in, dan heb je wel een idee wie ik ben.”

Alle apps staan kriskras door elkaar.

“Daar zat ooit een logica achter, maar nu niet meer. Het is chaos.”

Naar analogie met je persoonlijkheid?

“Ik ben niet de meest chaotische persoon, maar erg gestructureerd ben ik ook niet. Beide laat ik bewust in elkaar overlopen. Er mag chaos zijn, maar als ik in die chaos iets kan creëren, hetzij een nummer, een mixtape, een sound­scape, een audioverhaal, whatever, dan spreek je wel over structuur. Laat ik het houden op georganiseerde chaos.”

Ik zie veel rode bolletjes. 94 ongelezen e-mails, 123 podcasts en 5 ongelezen berichten. Ben je bewust moeilijk bereikbaar?

“Niet bewust. Ik ben gewoon een heel slechte communicator, dat heb je zelf al gemerkt. Daar hebben mijn focus en concentratie iets mee te maken. Ik kan zo hard in iets opgaan dat ik mijn telefoon vergeet en dan op het einde van de dag pas merk dat mensen mij probeerden te contacteren.”

Ben je een workaholic?

“Dat niet. Maar wel erg gepassioneerd. Ik moet een evenwicht vinden tussen werk en privé, en dat lukt me nu beter dan vijf jaar geleden.”

Wat is je achtergrond?

“Een serie foto’s die mijn neefjes maakten. Het zijn kleine kunstenaars.”

Wat is de laatste foto die je nam?

“Ik fotografeerde een paar pagina’s uit een boek over Douglas Gordon, een Schotse video­kunstenaar. Onlangs nam ik ook foto’s van sportvelden.”

Sportvelden?

“Om te zien hoe die plekken zich gedragen. Wie eropaf komt, welke rol zo’n veld opneemt in een bepaalde buurt. Je kunt een paar krijtlijnen trekken en plots heb je een voetbalveld en komen daar kinderen op af. Met dat gegeven wil ik aan de slag om een performance te maken.”

Sport je zelf?

“Ik houd van voetbal en speelde vroeger eerst bij FC Kessel en daarna bij Massenhoven. Toen ik klein was, had ik veel mannelijke helden, nu komen ook de vrouwen in beeld.”

Wie waren die helden?

“Luis Figo en Zinédine Zidane. Ik was dus supporter van twee rivalen, FC Barcelona én Real Madrid.”

En nu?

“Wat de dames in de Women NBA (WNBA) doen, is fantastisch. Daarom houd ik ook van de Belgian Cats (de nationale vrouwenbasketbalploeg, red.). Af en toe ga ik zelf ook basketballen of frisbeeën, fantastische sport. Het idee dat er vroeger weinig vrouwelijke helden waren, heeft ook de perceptie van een sport als voetbal bepaald. Toen ik zelf nog speelde, keken sommigen vreemd op. Voetbal werd als mannelijk gepercipieerd. Maar sinds de VRT eindelijk ook damesvoetbal uitzendt, is die perceptie nu veel breder.

“Het genderpatroon is langzaam aan het kantelen. Nu heb je ook mannen die ballet doen. Dat is interessant om een audioverhaal te maken. Onlangs nog maakte ik een Facebook-event aan om meisjes uit te nodigen in een skatepark. Er kwamen er niet veel op af. En als ze kwamen, dan veelal in groep. Bij jongens is dat anders. Skateboarden heeft ook nog die mannelijke perceptie, dus zie je vooral jongens in de parken. Als je die lijn verder doortrekt, zouden we parken meer moeten inrichten opdat het genderpatroon doorbroken wordt.”

Als je gaat sporten, luister je dan naar een van die 123 podcasts?

“Als ik ga fitnessen, luister ik tegenwoordig naar Pompidou met Chantal Pattyn op Klara. Of naar The Heart Radio of This American Life.”

Je luistert niet naar muziek?

“Jawel, en heel vaak zelfs. Maar soms prefereer ik een draagbare cassetterecorder.”

Ik vind ook veel e-books terug op je smartphone.

“Zadie Smith, Rebekka de Wit, Bregje Hofstede, Gerard Reve. Ik houd van boeken die niet plotgedreven zijn. Van schrijvers die het experiment aangaan, die iets nieuws creëren en daar het verleden niet voor nodig hebben. Wat Alessandro Baricco doet in Mr Gwyn is daar een prachtig voorbeeld van. Ik houd van het experiment, van de durf.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234