Woensdag 17/07/2019

Interview

"Ik was niet bang voor revolutie"

Steven Martens countert de kritiek op zijn beleid als CEO van de KBVB: 'Ik voerde een gezond beleid.' Beeld Thomas Sweertvaegher

Op 9 februari nam Steven Martens (50) in overleg met François De Keersmaecker ontslag als CEO van de Belgische Voetbalbond (KBVB). De man die de bond moderniseerde en sexappeal gaf, had - te simpel gesteld - de centen uit ramen en deuren gesmeten. Na een halfjaar stilte geeft Martens in een gesprek met zusterkrant Het Laatste Nieuws zijn versie.

Steven Martens leek de voorbije maanden wel van de aardbol verdwenen. Het was een bewuste keuze om na zijn vertrek bij de federatie zo min mogelijk een publiek figuur te zijn. "Ik gaf mezelf de tijd en de ruimte om van die periode te genieten", zegt hij. "Ik kan het iedereen aanraden: enkele maanden afstand nemen van wat je elke dag doet. Fysiek kun je ontspannen. Ik nam vakanties, ging fietsen, golfen... Je bent weer dicht bij je familie. Heel tof allemaal. Ik zei tegen mijn vrouw: 'Dat is nog zo slecht niet, een keertje thuiszitten.'

U wilde geen publiek figuur zijn. Bent u nageroepen op straat?
Martens: "Neen, maar af en toe kwam ik in een gezelschap waar weleens een schalkse opmerking werd gemaakt. Daar hebben jullie, de media, best een rol in gespeeld."

Bent u verbitterd in de media?
"Neen. Ik heb wel lessen getrokken: de pers kan een monster zijn. Ik weet niet of u dat beseft, maar jullie kunnen mensen maken en kraken. Als je dan niet sterk in je schoenen staat, word je vermorzeld. Het is bij momenten een harde confrontatie geweest."

Heeft het vertrek bij de voetbalbond u getekend?
"Ik heb mij een moment niet zo goed gevoeld, maar dat heeft niet lang geduurd. Ik heb mijn netwerk aangesproken en nam contact op, of ik werd zelf gecontacteerd, met mensen met wie ik boeiende gesprekken kon voeren."

Bent u gefrustreerd door de manier waarop alles gelopen is?
"Neen, maar ik heb veel geleerd. Er is in die vier jaar een pak gerealiseerd in de federatie, maar het is zo goed als allemaal ondergesneeuwd toen men met modder is beginnen te gooien. Ik was zeker niet de persoon om nog vijftien jaar in de federatie te blijven, in een omgeving die heel politiek is en waar je constant moet aanleunen tegen het compromis met Jan en alleman. Ik denk wel dat ik een en ander heb kunnen vernieuwen, revolutioneren zelfs.

"Ik ben een jaar vroeger vertrokken dan ik had gewild; 2016 leek me een mooie afsluiter. Dat komt voor een groot stuk omdat te veel nadruk kwam te liggen op kleine dingen die minder liepen. Elk dossiertje werd uitvergroot."

Beste, alle kleine dossiers op elkaar gestapeld kwamen tot aan het plafond...
"Het heeft geen zin om op elk van die gevallen terug te komen. Als ik vandaag bij u communiceer, is dat niet om defensief te klinken of om mensen te viseren."

Laat mij het samenvatten met een uitspraak van voorzitter François De Keersmaecker: 'Er heerste een mentaliteit: wij zijn een vzw en we moeten geen winst maken. Dus kunnen we alles uitgeven wat binnenkomt. Dat was een verantwoordelijkheid van Martens.'
"Goh, ik voerde een investeringsbeleid. En dat is bij mijn aanstelling met de leden van het Uitvoerend Comité wel degelijk uitgebreid doorgesproken en goedgekeurd. Ik liet hen een slide van een trap zien - en ik heb die in de loop van de jaren nog wel een paar keer bovengehaald.

"Ik legde het zo uit: 'Een vzw kan drie dingen doen. Trede 1: het budget van dit jaar is hetzelfde budget voor volgend jaar. We geven zoveel uit aan trainers, zoveel aan informatica en we doen volgend jaar net hetzelfde. Trede 2 is al een volgende stap: stel, je hebt meer inkomsten dan het voorbije jaar. Willen we het geld opnieuw investeren in plaats van op te potten? Trede 3 gaat nog verder: ik zie centen in reserve op een rekening staan. Dat is goed om je risico's te kunnen opvangen, maar we zijn toch geen bank? Moet dat daar allemaal blijven staan of kunnen we daarvan een deel stoppen in investeringsprojecten die het voetbal ten goede komen?'

"Daarop stuurde ik iedereen in aparte werkgroepen en vroeg hen welke trede, welk beleid, zij prefereerden. Allemaal kwamen ze terug met trede 3. Dat heb ik nadien nog eens gecheckt op een vergadering. Ik heb zelfs een professor, verbonden aan de universiteit van Louvain-la-Neuve gespecialiseerd in corporate governance, uitgenodigd om uit te leggen hoe een modern bedrijf hoort te functioneren. Met minder dagelijkse invloed voor het Uitvoerend Comité in dit geval, een kleinere raad van bestuur en een sterker management met meer visibiliteit. Alweer knikte iedereen ja, maar waarschijnlijk hadden ze het niet begrepen.

"Als ik dan iets onderschat heb, dan wel dat ik niet voldoende bleef aftoetsen of iedereen nog wel mee was. Waarschijnlijk was ik te sterk gefocust op vooruitgang en heb ik te weinig over mijn schouders gekeken. Men kon achttien maanden met modder gooien."

Uw tijdelijke opvolger Gérard Linard heeft aangekondigd: 'We moeten de broeksriem aanspannen.' Daar moet toch een reden voor zijn?
"Wij voerden een investeringsbeleid, nu is het een spaarkasbeleid. Zo reageren veel traditionele vzw's. Hun CEO's hebben de ambitie dat de kas vol is, eenmaal ze hun mandaat neerleggen. Ik heb altijd gewild dat er genoeg in kas was om de winkel beter te laten draaien. En dat is gelukt: de KBVB is de afgelopen vier jaar alleen maar sterker geworden. Ik herinvesteerde, nu wil men het spaarboekje aandikken. Ik vrees dat je hiermee niet aan langetermijnpolitiek doet. Zo krijg je geen nieuwe klanten en boor je geen nieuwe projecten aan. Alles blijft bij het oude. Ik heb mijn jobinvulling nooit willen zien als: louter op de winkel letten."

Gooide u het geld niet buiten? Hotels niet annuleren, een fandag in het rood, bestellingen zonder factuur, enzovoort.
"Ik héb fouten gemaakt, maar wat stellen die voor in het grote verhaal? Wees gerust, ik voerde een gezond beleid. Ach, mijn grootste kracht is waarschijnlijk ook mijn val geweest: ik denk heel snel en zie heel snel hoe ik die gedachten kan omzetten in acties en projecten. Maar ik had niet iedereen mee. Het is typisch voor een ledenorganisatie, waarin de vertegenwoordigers allemaal eigen belangen hebben."

"Ik ben op te grote belangenconflicten gestoten. Zo wilde ik vanuit de federatie in het profvoetbal bepaalde zaken in beweging brengen. Ik heb getracht om het supportersbeleid van de Rode Duivels door te trekken naar eerste klasse. Dat is evenwel als een bedreiging gezien: 'Oei, gaat dat geen kannibalisering van de sponsors van die clubs betekenen?' Ik wou ook het enthousiasme rond Euro 2020 doortrekken richting stadionontwikkeling in eerste klasse. Maar ik ben snel in een kaske gestopt: 'Hij is de man van het stadion in Brussel.'"

Steven Martens. Beeld Thomas Sweertvaegher

U was te controversieel.
"Ik wist dat er tegenwind zou komen, als mensen ineens minder voor het zeggen hadden. Ik heb dingen voor elkaar gekregen die een ander in mijn plaats, had hij een andere weg gekozen, bijlange niet had kunnen realiseren."

U straalde uit dat niemand u kon raken.
"Ik ben niet arrogant. Ik ben wel iemand met uitstraling, iemand die revolutie durft te maken. Maar ik heb op geen enkel moment willen schofferen. Ik voerde een beleid met respect voor iedereen rond mij."

Had u kunnen aanblijven of werd de druk te groot?
"Toen ik de bewuste zondagavond naar François (De Keersmaecker, SK) ben gestapt om hem mee te delen: 'We gaan ermee stoppen', dacht François dat het zover niet hoefde te komen. Er zat een motie van wantrouwen aan te komen in het Uitvoerend Comité en François dacht dat ik die wel kon overleven: 'Je zult meer stemmen hebben dan je denkt.' Hij wou dat ik kon overleven zoals hij uiteindelijk heeft overleefd. Daar had ik geen goesting in, ik was het beu om mee te spelen in politiek.

"Twee maanden eerder had ik iedereen nog samengeroepen in Lokeren om eindelijk alle neuzen in dezelfde richting te krijgen. Ik zal het zo zeggen: bij mijn nieuwe werkgever Double PASS hebben we onlangs ook twee strategische dagen gevoerd. Wel, de kwaliteit van de mensen rond de tafel was een ongelooflijk aangename ervaring voor mij."

Kijkt u met rancune naar het beleid van uw opvolgers?
"Helemaal niet. Ik heb gelezen dat de voetbalbond een overeenkomst heeft gevonden met de Pro League, voor de tijd dat het duurt. Ik hoop alleszins dat het wat rustiger wordt. Dat er een nieuwe CEO komt met een lange- termijnvisie. Ik heb niet het gevoel dat zo'n klimaat momenteel heerst. En dat de raad van bestuur onafhankelijk kan werken; dat er geen leden zijn die aan zichzelf of aan hun achterban denken."

Was het moeilijk om met De Keersmaecker nog snel even een vertrekpremie van 336.000 euro te onderhandelen?
"Dat is nog zoiets: hoe kun je jezelf als organisatie geloofwaardig noemen als sommige leden in de vergadering, of te midden een gesprek, zitten te sms'en met de journalisten? (verontwaardigd) Ik stond erop te kijken, ik wist het."

Heeft u reacties gehad van spelers?
(knikt) "Sommigen hebben mij bedankt. Kijk, ik besef maar al te goed dat de voetbalbond mee op de kaart is gezet door het succes van de Rode Duivels en ik gun hen het allerbeste op het EK. Maar tegelijkertijd werd de KBVB ook binnen de UEFA en de FIFA als een voorbeeld gezien, zowel inzake jeugd, marketing, fanbeleving als digitalisering. Ik ben fier op wat we in die vier jaar hebben gerealiseerd."

Martens naar Double PASS

Steven Martens heeft een nieuwe uitdaging gevonden: chief strategic and commercial officer bij Double PASS. Dat bedrijf levert diensten aan de Bundesliga en de Premier League. Hugo Schoukens, CEO en medeoprichter, heeft ambitieuze plannen: "Wij willen het internationale voetbal beïnvloeden. De rijken worden steeds rijker. Waarom moet van het UEFA-solidariteitsfonds voor de jeugd 12 miljoen naar de Premier League gaan en amper 1,5 miljoen naar België? Die verdeelsleutel is gebaseerd op resultaten en kijkcijfers. Waarom niet op basis van jeugdwerking?"

Schoukens legt uit wat de meerwaarde van Martens moet worden: "Martens heeft sterke managementkwaliteiten. Hij kan een visionair zijn voor ons bedrijf. Bij de voetbalbond heeft hij een heel proces in gang gezet en ook bracht hij onze hele voetbalnatie in beweging."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden