Zaterdag 06/06/2020

Lust en Liefde

‘Ik was geneigd me onzichtbaar te maken, maar zij liet mij inzien wat ik allemaal kon’

Beeld Getty Images/EyeEm

Niet alleen vond Elisa (25) op een dag de vrouw van haar dromen, haar nieuwe geliefde zorgde er ook voor dat ze haar schuchterheid verloor. Zelfs nu de relatie is gestopt, plukt ze er nog altijd de vruchten van.

Om me heen waren er altijd zoveel mensen die dachten te weten hoe het hoort, dat ik soms geneigd was om conventies waar ik nooit voor gekozen had in en uit te ademen alsof het mijn eigen ademstroom was. Er leek bijvoorbeeld een vanzelfsprekende overeenstemming te bestaan over hoe je het lekkerst kust, dat de leukste vrouwen lang en blond zijn en dat lesbisch zijn al ingewikkeld genoeg was, en je maar beter een knappe leeftijdgenote kunt kiezen.

“Maar bij Jettie dacht ik niks, overwoog ik niks en voelde alleen maar enorme gelukzaligheid. Ze had donker haar, was klein en zestien jaar ouder dan ik, ze had drie kinderen en was getrouwd.

“We leerden elkaar kennen op een tantra­cursus waar zij assisteerde. Toen we elkaar de hand schudden, gebeurde er niks. Een juf met een brilletje. Maar toen we later die dag samen een oefening deden, werd ik overweldigd. Ik wist niet zeker of het liefde was, maar in elk geval iets wat ik vervullend moet noemen, wat me van top tot teen deed stralen.

“Ik heb haar die eerste middag verteld wat me overkomen was, en vroeg haar mee uit ­wandelen. Ze zei: ‘Een wens van me is nu in ­vervulling gegaan.’ Ze bleek al langer fantasieën te hebben over vrouwen, maar ik interpreteerde haar uitspraak als iets wat klaar was. Er was een wens, namelijk bevestiging van een vrouw, die was in vervulling en nu ging ze weer terug naar haar gezin.

“Ik temde mijn drang haar lief te hebben, al werd die liefde groter naarmate we elkaar vaker zagen en we samen op zondagavond cursussen gingen organiseren. In een van die weekenden had ze zonder aankondiging voor ons een tweepersoonskamer gereserveerd. Ik was verbaasd. In de weken ervoor had ze me vaak genoeg ­afgewezen om me mijn gevoelens met kracht de kop in te laten drukken, maar samen in bed gaf ik opgelucht toe en verdronk als het ware.

“Voor haar was die nacht een tweede ontmaagding. Wat mij betreft: niks kon mij meer vervullen dan haar lichaam. Ik vroeg haar: ‘Denk je weleens aan me als we niet samen zijn’, en ze antwoordde: ‘Nee, als we niet samen zijn, blokkeer ik je’. Die spagaat tussen haar gezin en mij is steeds een bron van onzekerheid gebleven, ook toen ze me haar liefde bekende en zij haar gezin verliet en alleen ging wonen.

“In januari 2018 kregen we officieel een relatie en een jaar later was ze gescheiden na een huwelijk van zestien jaar. Twaalf maanden is ze bezig geweest met ontvlechten en zelfs daarna bleef ze met zichtbare en onzichtbare tentakels verbonden aan de ex en vanzelfsprekend aan de kinderen. Ze ging zelfs op vakantie met hen en weekendjes weg. Toen ze 40 werd, zat ze in Frankrijk en kon ik haar niet eens feliciteren. Onze liefde dreef op verlangen, de wens het te redden en op slopende onveiligheid.

“De stap moet voor haar achteraf te groot en te ontwrichtend zijn geweest. Ze was zo lang nieuwsgierig geweest naar vrouwen, maar nu ze alleen woonde, moet het geweest zijn of haar anker was weggeslagen.

“De twee werelden waren best verzoenbaar geweest, maar ze klauwde zich krampachtig vast aan zowel wat was als wat is. Om de ­haverklap stond die ex weer voor de deur om de gezinsauto te lenen bijvoorbeeld, en dan stond zijn fiets weer een dag tegen de gevel, of hij nam bloemen mee en die stonden dan een week op tafel, of er stonden bloemen en dan ging ik er al automatisch van uit dat die van hem waren. En elke keer lichtte dat verdomde iPhonescherm weer op en las ik zijn naam.

“Ik heb nooit iemand zo liefgehad en nooit zo veel ruziegemaakt. Ik was in veel opzichten bij haar iemand anders geworden, en dat ik nu ook kon ruziemaken, hoorde misschien wel bij die nieuwe levendigheid. Intussen bleef om ons heen iedereen erop wijzen dat onze verhouding weinig kans had. ‘Je stapt in een verhaal dat niet van jou is’, kreeg ik te horen. En dat was zo, we waren geïsoleerd, maar het gebrek aan zuurstof maakte het nog intenser.

“Voor ik haar leerde kennen, was ik geneigd me onzichtbaar te maken, maar zij liet mij inzien wat ik allemaal kon. Door haar bezieling kroop ik als het ware uit mezelf tevoorschijn, ik ging mijn rijbewijs halen, vond een nieuwe woning. Ondanks alle onrust en drukte gaf ze me een gevoel van grote waarde.

“Maar vorige week werd de onveiligheid me te veel, en na de zoveelste uitputtende ruzie waarin de ex een rol speelde, heb ik het uitgemaakt. Ze was boos en zei: ‘Maar ik heb alles voor jou opgegeven’.

“Toen wist ik het zeker. Want ze had natuurlijk ­moeten zeggen dat ze haar man had verlaten omdat ze zelf vond dat het genoeg was, niet ik.

“Nu de kruitdampen enigszins beginnen op te trekken, vraag ik me af: wat stelde die immense vervulling nu eigenlijk voor? En ­misschien moet het antwoord zijn dat die niet eens zat in de grote liefde, maar in de por die zij mij gaf om de hoofdrolspeler te worden in mijn eigen leven. Dat voorvoelde ik die eerste cursusdag en daar zal ik haar altijd dankbaar voor blijven. Want ook al is haar rol uitgespeeld, ik merk aan alles dat die ontwikkeling doorzet.” 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234