Woensdag 26/06/2019

Bijzondere bijstand

‘Ik voel een onbedwingbare drang om mensen op hun taalfouten te wijzen’

Ik ben geen taalpurist, maar voel toch steeds de onbedwingbare drang om in een gesprek mensen op hun taalfouten te wijzen. Ik kom er (denk ik) wel mee weg, maar is dit eigenlijk wel gepast?

Jan, Borgerhout

Je stelt je waarden en normen boven burgerlijke beleefdheid. Ik kan dat wel appreciëren. Mensen met een sterke overtuiging maken dit land groot, zo blijkt, en ik ben verheugd dat we onder anderen op jou kunnen bouwen om onze culturele identiteit te vrijwaren.

Alle gekheid en grammaticaregels op een stokje: iemand die met een deel van jouw belastinggeld betaald wordt om met letters te boetseren, is allicht niet de juiste persoon om je hierin te adviseren. Ik zou immers stellen dat je vrij spel hebt, maar ik besef dat er situaties zijn waarin je niet zomaar een serieuze babbel kan onderbreken om je gesprekspartner te wijzen op een die/dat-fout. Goede vrienden kan je bijvoorbeeld zonder wroeging tegen het hoofd knuppelen wanneer ze na een partijtje minigolf verklaren dat ze “gewonnen zijn”, maar wat doe je als je baas je op het matje roept om te zeggen dat jouw ROI echt opvallend veel lager ligt “als die van je collega”?

Ik weet het, taalfanatici zijn de enige nazi’s die geen stijve krijgen van grenzen stellen. Maar het is een dunne lijn tussen de lul zijn en iemand voor lul zetten. Laat me dus toch een poging wagen om je betweterigheid een beetje af te bakenen.

Ik snap dat je je ergert aan je schoonmoeder die niet kan onthouden dat ‘irriteren’ geen wederkerig werkwoord is, maar als de relatie met de blunderaar belangrijk voor je is, kan je best op je tanden bijten. Het maakt die squashpartner echt niet uit dat hij moet meedelen dat de begrafenis van zijn vader ‘plaatsvindt’ en niet ‘doorgaat’, en droogjes ‘heet’ reageren wanneer je nicht haar pasgeboren kind in je armen duwt en zegt ‘dat ze Emma noemt’ is ronduit pervers.

Je zal er dus mee moeten leren leven dat er af en toe taalfouten uitgebraakt zullen worden die voor de rest van de dag in je hoofd blijven nagonzen tot je in de privacy van je badkamer de correcties in de ­trommel van je droogkast kan krijsen. Doe het niet voor mij, doe het voor je sociaal leven. Niemand vindt het immers leuk om op de ­vingers getikt te worden, Jan, en zeker niet wanneer het gaat over wat hun vingers net getikt hebben. Om jezelf en je hart te sparen, stel ik dan ook voor dat je schriftelijke communicatie met deze mensen vermijdt. Anders haal je ‘zowizo’ de zestig niet. 

Gekwelde lezer, blijf niet langer zitten met dat probleem maar mail naar katrin.swartenbroux@demorgen.be

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden