Vrijdag 21/02/2020
Beeld Geert Joostens

Back in Belgium

Ik heb twee persoonlijkheden: een Amerikaanse en een Belgische

Annelies De Rouck (37) woonde 15 jaar in Londen, Amsterdam en New York. Onlangs verhuisde ze terug naar Brussel.

Ik was net weer even een paar weken in de VS en bij mijn terugkeer naar Brussel merkte ik iets vreemds op. Ik heb een Amerikaanse persoonlijkheid, en een Belgische. In Amerika ben ik zelfzeker, relaxed, voel ik me geapprecieerd en geliefd en ben ik tevreden over mijn leven en persoonlijke groei. In België voel ik me angstiger, een beetje een vreemde eend in de bijt, en loop ik aan tegen gevoelens die ik me herinner uit mijn studententijd, toen ik hier voor het laatst woonde.

Zou het kunnen dat ik in de tijd teruggekatapulteerd ben, nu ik hier opnieuw woon? Lijd ik aan regressie? Je geboorteland verlaten is een ontzettende luxe als je een groeier bent zoals ik. Ik heb er een hekel aan om in een vakje gestoken te worden en ik doe niks liever dan nieuwe ervaringen opdoen en mezelf bijschaven.

Naar het buitenland gaan, geeft je de kans om jezelf eindeloos opnieuw uit te vinden. Je loopt niet tegen de vooroordelen aan die je omgeving over je heeft. Dat is ontzettend bevrijdend. Toen ik in 2002 in Londen ging wonen, bloeide ik open. Ik was 22 en omringd door de meest kleurrijke, excentrieke mensen. Ik voelde me vrijer en normaler dan ooit tevoren.

Eindelijk kon ik mezelf ontwikkelen op mijn manier, niet beperkt door hoe mijn ouders, jeugdvriendinnen en vriendjes mij definieerden. Iedereen die ik in Londen ontmoette, leek een straf verhaal te hebben en een niet weg te steken drang naar méér. De boeiende levensverhalen en drive waren aanstekelijk. Ik ging geloven dat ik ook een mooi verhaal voor mezelf kon schrijven. Dat dééd ik ook, de afgelopen vijftien jaren. Ik leefde in een snel tempo, gedreven door een honger naar kennis, avontuur en zelfontwikkeling. Ik ben trots op mijn successen en heb vrede met de wat minder flatterende momenten.

Hoe komt het dan dat ik me in België weer zo’n onzekere student voel? Absurd is dat. Het onvermogen om mijn Amerikaanse, sterke zelf te blijven, frustreert me. In Amerika zien mijn vrienden me als een rustige vrouw (meestal), komen ze naar mij voor advies of een luisterend oor en vallen wel vaker de woorden ‘emotional intelligence’ als het over mij gaat. Daar ben ik trots op, want ik heb hard gewerkt aan die evolutie. In België hoor ik van jeugdvriendinnen feedback zoals: “Zet je daar eens over”, “Ik kan je ups en downs niet volgen” en “Gaat het een beetje?”

Ik voel me betutteld, als een zorgenkind, en dat ben ik nu echt ­allerminst. Dat weet zelfs Annelies-in-regressie. Misschien beeld ik me het allemaal in, of misschien zijn het die oude vakjes die weer opduiken en waar ik misschien een heel klein beetje terug ingepropt word.

Benauwd krijg ik het ervan. Dát gevoel ken ik als geen ander, uit 2002. I'm going to shake it off. Deze lente ga ik me ontpoppen tot Belgische Annelies, versie 2.0.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234