Zondag 08/12/2019

"Ik heb nooit bijzonder graag in de aandacht gestaan"

Beeld Greetje Van Buggenhout

Acteur Bert Verbeke is al eventjes weg uit Thuis en toert tegenwoordig met zijn eerste solovoorstelling Beter dan ik. Aan Goesting vertelde hij dat acteren in Thuis wel degelijk zeer rock-'n-roll is en dat hij de laatste is om in hokjes te denken. "Ik doe alles, zolang ik er maar in kan geloven."

Wanneer heb je voor het eerst beseft dat acteren tof is en dat het iets was dat jij bovendien kon?
"Ik denk dat de grootste artistieke prikkel er gekomen is door mijn adoratie voor Belgische pop- en rockmuzikanten. Figuren als Tom Barman, of destijds in Gent Bent Van Looy - die toen nog lang niet zo bekend was. Die intrigeerden mij enorm. Ondertussen ben ik al lang niet meer onder de indruk wanneer ik beroemde mensen ontmoet, maar elke keer ik Tom Barman kruis in Antwerpen, voel ik me opnieuw zestien jaar." (lacht) dEUS betekende zoveel. Dat was én muziek én performance én dans, dat waren de schilderijen van Rudy Trouvé, de foto's van Maarten Vanden Abeele en de film Any Way the Wind Blows, met mensen als Matthias Schoenaerts - toen nog een complete nobody, hij zat waarschijnlijk nog op school. Dat alles maakte verschrikkelijk veel los. In diezelfde periode ging ik vaak naar theater. Ik koester nog heel schone herinneringen aan Tramlijn Begeerte met Jits Van Belle en Hilde De Baerdemaeker - grappig, nu ik samen met Hilde op de set van Coppers sta."
"Maar op mij is het cliché van de artiest die al als kleuter de familiefeestjes opvrolijkte met zijn kunstjes niet van toepassing, integendeel. Dat had ik vast verschrikkelijk gevonden. Geloof het of niet: ik heb nooit bijzonder graag in de aandacht gestaan."

Beeld Greetje Van Buggenhout

Was je geen actief kind?
"Toch wel, wat volledig te danken is aan mijn ouders: zij hebben me verplicht om zowel naar de scouts als naar de muziekschool te gaan. Ik zeg bewust 'verplicht' omdat ik dat zeer lang met heel veel tegenzin deed. Van nature was ik eerder een gesloten manneke, ondanks het feit dat ik opgroeide in een gezin met vijf kinderen. Het liefst van al zat ik in de zetel een beetje voor me uit te staren. Mijn ouders hebben een tijd gedacht dat ik autistisch was. Naar de scouts gaan vond mijn moeder dan ook een echte must, opdat ik mijn sociale vaardigheden kon aanscherpen. Met succes, want zo ben ik toch een redelijk sociaal iemand geworden."
"En nog iets waar ik mijn ouders heel dankbaar voor ben: wij moesten alle vijf heel snel onze plan leren trekken. We werden zeker niet overdreven beschermd: al snel alleen met het openbaar vervoer, alleen naar school... Als echte stadskinderen was de stad ook onze speeltuin. We hadden een groot huis in de Smidse­straat, maar een kleine stadstuin. Onze tuin was dus het vlakbij gelegen Citadelpark, waar ik nog steeds elk hoekje van ken, zo vaak gingen we erheen. Elke steen, elk hoekske in Gent heeft waarde voor mij, omdat het zo'n belangrijk deel van mijn leven was."

Beeld Greetje Van Buggenhout

Als je maar lang genoeg ergens woont: op den duur is er geen straatsteen meer over waar geen herinnering aan vastkleeft.
"Precies. Ik heb een liedje geschreven over het feit dat ik in mijn hart een eeuwige Gentenaar zal blijven. Getiteld: een Vliegerke, als een knipoog naar 't Vliegerke van Walter De Buck natuurlijk. Daarin zing ik: 'Ik loop door de straten, in 't centrum van 't geheugen, de jeugdigheid die plakt aan elke steen.' Mijn jeugd die terugkomt; dat is wat Gent voor mij is en altijd zal zijn."

Sukkelen

Veel mensen herinneren het zich misschien niet meer, maar je was in die tijd zelf frontman van een nogal veelbelovend Gents groepje: Nova Zembla.
"Een volledig uit de hand gelopen verhaal van een paar Gentse studenten met een bandje. Ineens hadden we een ep, waar lovende recensies over geschreven werden. Ineens speelden we een releaseconcert in de Charlatan waarvoor het volk in drommen stond aan te schuiven en Luc De Vos kwam presenteren. Luc, jong... Hij was zowat de godfather van de jonge Gentse muzikant. Het optreden in Charlatan was meteen ook ons laatste. De ambities van de groepsleden lagen totaal niet in dezelfde lijn: sommigen hadden al een gezin, anderen wilden ervoor gaan. Aan het einde van die zomer heb ik de stekker uit Nova Zembla getrokken. Wat artistiek gezien misschien een van de moeilijkste dingen was die ik al gedaan heb, want volgens mij hadden we veel potentieel."

Beeld Greetje Van Buggenhout

Je deed een toelatingsexamen aan het Gentse Conservatorium, maar dat draaide niet zo goed uit.
"Jan Steen heeft daar toen de legendarische woorden gesproken: Bert, je bent nog te jong voor deze opleiding. Je moet op café gaan en je luiken openen. Mijn reactie toen: 'Yeah right, wat een zever'. (lacht) Maar achteraf heb ik beseft dat hij gelijk had. En dus ben ik een jaar gaan sukkelen op de universiteit en deed ik daarna regentaat Muziek en Nederlands, waaronder een half jaar op Erasmus in Noorwegen. Met excuses voor de arty farty uitdrukking, maar in Noorwegen is mijn artistieke drang opengebarsten. Uiteindelijk belandde ik in het Brusselse Conservatorium. En het was daar dat Leah Thys me op een dag vertelde dat er audities waren voor Thuis."

Beeld Greetje Van Buggenhout

Wilde feestjes

Qua cultuurshock moet dat wel iets geweest zijn: van de alternatieve Gentse rocker naar een Thuis-acteur die om de haverklap in de boekskes staat.
"Het eerste jaar was de shock inderdaad behoorlijk groot. Maar vergis je niet: spelen in een soap als Thuis is zéér rock-'n-roll, met zowel harde werkdagen als vroeg opstaan én serieuze feestjes. Ik zal maar geen namen noemen, kwestie van de privacy van enkele collega's te beschermen. (lacht) Ik ben de laatste om in vakjes te denken. Ik doe alles, zolang ik er maar in kan geloven. Thuis is voor mij een ongelooflijke leerschool geweest, en ik ben er fier op. Ik kijk daar met veel liefde en warmte op terug, maar terugkeren doe ik niet. Het is afgerond. Tenzij op mijn vijftigste, als de serie dan nog altijd bestaat."

Werd de lokroep om ook iets met muziek te doen te groot?
"Mijn issue was meer dat het leven begint te kabbelen wanneer je als acteur een vaste job en een vast loon hebt. Wanneer ik niet aan het werken was, was ik aan het feesten. Heel tof, maar artistiek weinig uitdagend. De dag dat ik besliste om met Thuis te stoppen - een jaar op voorhand, om de schrijvers de tijd te geven om er een schoon einde aan te breien - ben ik gelijk een halve zot nummers beginnen schrijven. De schoonste bevestiging kwam van Wim Janssen, een van de producers van Thuis. Hij was nogal teleurgesteld toen ik mijn ontslag gaf bij Thuis. Maar nadat hij Beter dan ik gezien had, zei hij: "Nu snap ik honderd procent waarom je die keuze gemaakt heb." Soms moet je gewoon doorzetten en je gevoel volgen en niet kiezen voor de gemakkelijkste oplossing."

Beeld Greetje Van Buggenhout

Wie is Bert Verbeke?

- Geboren in 1983 in Gent.
- Speelde Bram Schepers in Thuis. Liet zijn acteertalent ook al gelden bij De Zwarte Komedie, het Vernieuwd Gents Volkstoneel, de musical '14-'18 en de nieuwe serie Coppers. Zijn eigen voorstelling Beter dan ik ging dit jaar in première, met eigen songs en een tekst van Jo Van Damme.
- Muzikaal verdiende Bert al zijn strepen met Nova Zembla en de band rond Joni Sheila. In 2013 werd hij winnaar van Stars for Life.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234