Dinsdag 15/10/2019

Getest

Hoe smaken de 'frites' van Sergio?

De frietbakkers aan het werk in Sergio Hermans Frites Atelier. Beeld Wouter Van Vooren

Na Amsterdam, Arnhem, Den Haag en Utrecht heeft ook België zijn eigen Frites Atelier – de verfijnde frituur waarin chef Sergio Herman zijn liefde voor aardappelen botviert. Elitaire fastfood misschien, maar De Morgen liet zich toch verleiden.

Wim Ballieu heeft zijn 'Balls of Glory' en Jeroen Meus serveert 'haute dogs' in Würst. En nu heeft Sergio Herman zijn Frites Atelier in Antwerpen. Het leidt op de redactie van De Morgen tot rollende ogen – wéér een topchef die van een snelle hap iets elitairs wil maken – én tot nieuwsgierigheid: zijn bakjes friet van 3,5 tot 8 euro dan écht zo veel lekkerder? 

Steller dezes is nooit een fijnproever geweest, of een kenner van haute cuisine. Begint u over The Jane, dan denk ik spontaan aan Tarzan, en De Karmeliet brengt herinneringen op aan blonde tripels. Maar iemand moest toch gaan uitzoeken waarin de aantrekkingskracht van 'chique' fastfood ligt?


Want die aantrekkingskracht is er. De boel gaat goed vooruit in Frites Atelier – waarvoor hulde – maar toch staan de mensen tot buiten aan te schuiven. Aan aandacht dus geen gebrek, bleek ook uit het aantal journalisten dat de sfeer kwam opmeten. De topchef-gaat-voor-junkfood-formule is nog niet uitgewerkt.

Je betaalt nochtans niet weinig in Frites Atelier. Een bakje (er is maar één maat, geen groot, klein of middel) kost 3,5 euro. Sergio's Season Special – huisgebakken frietjes met onder andere kimchi en furikake – klokt af op 6,5 euro, en voor friet-stoofvlees tel je 8 euro neer. 75 cent meer, als je er ook nog mayonaise – niet zoet, zoals ze boven de Moerdijk gegeten wordt, maar eerder zurig, weet een medewerker ons te vertellen – bij wilt.

Dat is véél. In Friterie Fontainas, de barak bij mij om de hoek, betaal je nauwelijks de helft van die prijs. Maar Frites Atelier is méér dan zo'n barak. Uit alles blijkt dan ook dat een bezoek een heuse ervaring moet zijn. De dikke servetjes die je bij je bakje krijgt, zijn ontworpen door Kamagurka. En terwijl je je frieten staat te verorberen, komt het personeel vragen of 'alles naar wens' is. Dat hebben we in onze stamfrituur nog nooit gehoord. 

De frietjes met stoofvlees worden afgekruid met basilicum en andere specerijen die we nog nooit bij een frietbakker hebben zijn liggen. Beeld Wouter Van Vooren

Ervaringshonger

Niet alleen de gestileerde inrichting moet indruk wekken, de zorgvuldige presentatie van friet-stoofvlees, afgekruid met basilicum en andere specerijen die we nog nooit bij een frietbakker hebben zijn liggen, pakt goed op foto. De frietjes van Herman zijn vlot deelbaar op Instagram, zo blijkt uit de rij wachtenden die hun smartphone bovenhaalden om virale kiekjes te maken.

Blijft de vraag: stillen Hermans fotogenieke frietjes méér dan de ervaringshonger? Smaakvol zijn ze wel. “Knapperig vanbuiten, zacht vanbinnen”, worden ze aangeprezen: een verkooppraatje, maar er is geen woord van gelogen. De frietjes zijn niet alleen duur, maar ook rijk. Aan smaak en aan zout (niet zomaar zout, maar zeezout, wordt ons op het hart gedrukt) maar zo hebben we ze graag.

Maar toch. Niet dat ik slecht gegeten heb, maar hoe mals het stoofvlees ook is, het mocht wel iets meer zijn. Side dishes à la Bicky Burger, frikandel of bitterballen hoef je hier immers niet te verwachten. Voor huisgemaakte icetea of een wijntje (4,5 euro) en een Instagram-waardige eetervaring zit u bij Frites Atelier dan weer wel goed. Het is maar wat u zoekt in een frituurbezoek.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234