Vrijdag 20/09/2019

Bijzondere bijstand

‘Hoe kijk ik naar moderne kunst zonder een ongecultiveerd zwijn te lijken?’

Beeld Sven Franzen

Ik ga binnenkort met mijn lief naar een tentoonstelling van moderne kunst. Ik vind daar nooit veel aan omdat ik het gevoel heb dat ik die kunst niet snap. Hoe ga ik met hem mee zonder een ongecultiveerd zwijn te lijken?

 Matthias, Beveren

Hey Matthias,

Dat is een bijzonder brede vraag die je me daar stelt. Ik neem aan dat het geen ‘performance art’ is, maar dat het om beeldende kunst gaat. Althans, dat hoop ik voor jou, want anders kan ik je niet ­helpen. Ik leef permanent in woningen met beschadigde ruiten omdat ik eens heb durven zeggen dat dat ene dingetje van Marina Abramović die haar ex in de ogen kijkt me niet écht veel deed. Maar ach, zij die nog nooit ‘wat is dees gast’ hebben gedacht, werpe de eerste steen. Gewoon liever niet wanneer ik lig te slapen.

Bref.

Wat ik wél zeker weet, is dat je jezelf veel te veel druk oplegt. Het mooie aan kunst, Matthias, is dat iedereen er zijn eigen gewicht, bedoeling en appreciatie aan kan geven, en dat er niet zoiets is als een algemene waarheid. Sommige mensen worden geraakt door de techniek, anderen door ­kleur­- ­gebruik en soms is er iets onverklaarbaars dat je aantrekt en niet meer loslaat.

Ik hield mijn adem in toen ik de Guernica voor het eerst zag, heb in de hitte staan aanschuiven om toch maar het drieluik L’Espoir du condamné à mort van Miró te zien en heb zelfs een traan gelaten op het einde van de ­overzichtstentoonstelling van Basquiat, maar heb schrikbarend weinig met Koons, Lichtenstein of Dalí. Hou uw harde voorwerpen bij, dat maakt mij geen cultuurbarbaar.

De belangrijkste tip die ik je kan meegeven is om de bordjes bij de werken niet te lezen. Neem aan het begin van de expo de biografie van de kunstenaar en zijn werkwijze in je op, laat je vervolgens verrassen door zijn of haar oeuvre en geef er in godsnaam zelf een betekenis aan. Natuurlijk voel je je inferieur wanneer je in een paar gestapelde stukken drijfhout een aanklacht ziet tegen ons migratiebeleid, en op het bordje vervolgens ‘Zogend gordeldier met stervend jong’ leest. Daar voelt niemand zich beter bij. Ik ben van mening dat die rotbordjes gewoon weggehaald mogen worden uit musea, maar dan is er het kwestietje dat niemand weet welke rijke verzamelaar dat werk tijdelijk heeft uitgeleend en daar stoelt de hele sector toch op, gezien ­niemand nog een spetter ziet in het ondersteunen van de kunsten.

Ik wijk af. Matthias. Ga mee met je lief. Laat je niet imponeren door mensen die de hele tijd met hun armen gevouwen op hun rug lopen (die hebben vroeg of laat waanzinnig pijnlijke artrose door hun ellebogen zo te houden) en soms minutenlang staan staren naar wat voor jou projectielkotsen op canvas lijkt. Wanneer je met een open blik en een open geest de expo benadert, zal je sowieso iets zinnenprikkelends tegen­komen waar je je ogen niet van af zal kunnen houden. Al is het maar het groenverlichte EXIT-bordje.

(Disclaimer: in de meeste ­gevallen maakt dat deel uit van het museum, en niet van de tentoonstelling.)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234