Dinsdag 18/06/2019

Lust & Liefde

“Hij wist niet wat carpaccio was. Toen was het voor mij wel al zo’n beetje klaar”

Carpaccio. Beeld rv

Barbara (53) zou de liefde willen regisseren zoals ze haar eigen zaak runt: niet zwichten voor het eerste het beste. Haar eisenpakket wordt dan ook zwaarder met de jaren, maar dat baart haar geen zorgen. Elke dag je eigen potje kunnen koken, dat heeft ook wel iets.

“Je kunt natuurlijk beweren dat je beter af bent mét liefde dan zonder. Dat liefde het hoogst haalbare is, want kijk maar eens naar alle literatuur en liedjes. Dat je, als je weer alleen bent, maar beter zo snel mogelijk op zoek kunt gaan naar een nieuwe liefde. Maar ik weet het niet.

“Ik ben nu 13 jaar gescheiden en sinds die tijd heb ik twee verhoudingen gehad die geen van beide langer hebben geduurd dan tweeënhalf jaar, en toen ik dit voorjaar ineens werd gediagnosticeerd met borstkanker heb ik eerlijk gezegd geen moment een man naast me gemist. Ik keek de dood in de ogen toen het erop leek dat het was uitgezaaid, maar ik denk eerlijk gezegd dat mijn ziekte een nog grotere klus was geweest als ik toen een man had gehad die van me hield. Niet in de zin van plaatsvervangende pijn, zoals je verdriet kunt hebben om het verdriet dat anderen om jou hebben, maar heel praktisch. Ik viel bijvoorbeeld op de raarste momenten in slaap. Soms gewoon na het werk, 
’s avonds op een stoel om dan ­midden in de nacht met mijn ­kleren nog aan wakker te worden. En in mijn eentje hoefde ik me voor niemand te generen.

“Natuurlijk had een ideale liefde op dat moment verkwikkend ­kunnen zijn. Dan was er geen sprake van schaamte geweest maar in tegendeel, van steun, ik zou me gedragen hebben gevoeld, letterlijk misschien, door sterke armen. Maar iedereen van mijn leeftijd weet, of zou moeten weten, dat de meeste liefdes niet zo ideaal zijn. Zonder zuur of gefrustreerd te ­willen klinken – want dat ben ik niet, ik date me nog altijd te pletter – heb ik die grote, ideale liefde nooit gevonden en naarmate mijn leven vordert lijk ik er steeds verder van af. Ook al blijf ik nieuwsgierig naar mannen, ik dicht mezelf een realisme toe dat, op een andere manier weliswaar, net zo verkwikkend is als de romantische liefde zelf. Het klinkt misschien raar in een tijd waarin aan ­begrippen als verliefdheid en ‘leven in het moment’ bijna ­verlichtende kwaliteiten worden toegekend, maar ik denk op mijn 53ste precies te weten wat voor mij werkt en wat niet.

“En dus, ja, ik heb een rigide lijstje eisen waaraan een man moet voldoen. Zo niet, dan valt hij bij voorbaat af. Je zou me veeleisend of zelfs materialistisch kunnen noemen, en ik weet ook wel dat zo’n lijstje geen garantie vormt voor het vinden van een man, maar andersom is wel het geval. Met mannen die niet aan mijn eisen voldoen, wordt het sowieso een fiasco.

“Ik vink eigenschappen en kenmerken af in de hoop dat de optelsom van dat alles leidt tot liefde. Zorgzaam. Welbespraakt. Kennis van de wereld. Kennis van de internationale keuken. Belangstelling voor theater en reizen. Daaraan moet hij voldoen.

“Zoals ik mijn bedrijf run, zou ik de liefde willen regisseren. Vol overgave en compassie, maar wel zeer kritisch. Een man die nog kinderen thuis heeft wonen, daar begin ik niet aan. Laat staan iemand die nog steeds tobt over een ex. Ik verlang naar een man die me ontvoert op een vrijdagmiddag voor een weekend weg. Liefde is te ingewikkeld om je door een of andere toevallige charme te laten misleiden. De kans op mislukken is te groot. Mijn drie mannen hebben hun sporen achtergelaten. Voor ik het weet, zit ik weer een paar jaar vast aan iemand met narcistische trekjes. Daarvoor ontbreekt me de tijd en de zin. Ik heb het goed alleen. Op deze manier dek ik me in zonder me af te sluiten.

“Liefde, graag, maar niet tot elke prijs. Als ik vanavond thuiskom, wacht er in de koelkast een schaaltje gamba’s die ik vanochtend in de marinade heb gezet. Ik ga ze grillen met zalm en kijk daar nu al naar uit. Geen overleg nodig, geen concessie aan een man die liever biefstuk heeft. Kort na mijn operatie ontmoette ik een man die zei: schat, niemand weet hoe dit gaat aflopen met deze taaie ziekte van jou, maar zelfs als je nu aan je laatste jaren begint, dan zal ik ervoor zorgen dat het je mooiste jaren ooit zullen zijn. Ik was oprecht overdonderd, maar toen ik op een dag ­carpaccio voor hem wilde maken, zei hij: wablieft? Bleek dat hij nooit carpaccio had gegeten en niet wist wat dat was. Toen was het voor mij wel al zo’n beetje klaar, want eten is cultuur en zorgt vaak voor meer verbinding dan seks. Soms denk ik, het werkt natuurlijk in twee richtingen: hoe langer ik alleen ben, hoe meer ik eraan gewend raak, hoe prettiger ik me in mijn eentje voel en hoe veeleisender ik word. Zo slinkt met de dag de kans dat ik nog iemand tegenkom die bij me past. Maar verwijt me hooguit zelfbescherming. Het is zoals het is.

“Nadat ik de diagnose borstkanker kreeg, heb ik me drie weken lang opgesloten. Misschien wel het beste bewijs dat vriendschap en liefde voor mij, als het erop aankomt, niet zaligmakend zijn. Artsen zeiden: overleg toch met familie en vrienden over de verschillende behandelmethoden. Maar zoals ik ’s morgens al weet wat ik ’s avonds wil eten, zo kan ik ook dit soort afwegingen het zuiverst alleen maken.

“In het eerste ziekenhuis waar ik kwam, wilden ze mijn borst meteen amputeren. Maar via een omweg ontdekte ik een ziekenhuis waar een amputatie en een borstreconstructie in één operatie kon plaatsvinden. Ik zei tegen mijn arts, er komt een dag dat ik me opnieuw wil uitkleden voor een man, dat kan niet als ik met een grove amputatie rondloop. En als een ware kunstenaar heeft hij niet alleen mijn huid, maar ook mijn tepel gespaard. Zes maanden later leef ik nog en krabbel ik op.

“Ik blijf zeer geïnteresseerd in de mannen om me heen. Maar wel met dat lijstje in mijn hoofd. Daar valt niet over te onderhandelen. Uit zelfbehoud.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden