Vrijdag 18/10/2019

Mijn stad

Het Los Angeles van schrijver Carlos Ruiz Zafón: ‘Pure magie’

Hollywood Boulevard, met El Capitan Theatre en Musso & Frank Grill. Beeld shutterstock

In Barcelona kun je de Zafón-route volgen, in de voetsporen van zijn boeken. Zelf ruilde de 54-jarige schrijver van De schaduw van de wind zijn geboortestad in voor een vuriger liefde: Los Angeles.

Eerste keer L.A.

“In 1994 verhuisde ik naar Los Angeles om er te werken als scenarist. Meteen werd ik verliefd op de weidsheid van de metropool, en hoe de natuur erin ­geïntegreerd is. Na twee weken wist ik: L.A. is niet Amerika, maar een planeet op zich. Ik bleef er plakken, mede ­dankzij het unieke microklimaat. Intussen voel ik me zelfs meer Californisch dan Spaans. Zoals die spreuk zegt: ‘Life is what happens while you’re making other plans’.”

Mijn buurt

“Zelf woon ik al elf jaar in Beverly Hills, een erg aangename gemeente dankzij de grote parken en nabije canyons. Maar het liefst van al slenter ik door Downtown L.A. Vroeger een broeihaard van ­criminaliteit, nu helemaal opgekale­faterd. Het is een microkosmos van musea, geheimzinnige gebouwen en ­subculturen. Hoogtepunt is Union Station, een wereldwonder van art deco. En de rosbiefbroodjes van bij Philippe’s (Philippe The Original, ELVL), na mijn ­wandeling.”

Ritueel

“Bijna dagelijks ga ik naar de boerenmarkt bij Third & Fairfax, om er koffie te drinken, fruit te kopen en mensen te kijken. Het is een ­kruising van markt en historisch monument, gevuld met ­curieuze winkeltjes en exotische eettentjes. De dag eindigen doe ik vaak op het strand van Malibu of Santa Monica, starend naar de glinsterende oceaan in het licht van de avondzon. Goed moment om de realiteit even in te ruilen voor mijn dagdromen.”

Het Roosevelt Hotel. Beeld shutterstock

Restaurant

“Musso & Frank Grill stamt uit 1919, naar L.A.-normen bijna de steentijd. Al die tijd bleef het menu onveranderd. Het is gelegen in een fascinerend stukje Hollywood, dat ooit als ‘vampierstad’ bekendstond. Van het spookachtige Roosevelt Hotel tot art-deco­theater Pantages: nog steeds heeft de buurt iets ­mysterieus. In een nostalgische bui kom ik hier martini’s ­drinken, of een babbeltje slaan met de geesten van William Faulkner, F. Scott Fitzgerald en Orson Welles.”

Muziek

“Nergens kan ik meer van genieten dan van goede muziek, en deze stad is ­gezegend met de beste concert­zalen ter wereld. Zo is de Disney Hall een akoestische hemel, ­ontworpen door Frank Gehry. ’s Zomers mis ik nooit het ­jaarlijkse concert van John Williams en de fantastische Los Angeles ­Philhar­monic in de Hollywood Bowl. Dat is een natuurlijk auditorium in de heuvels van Hollywood, met plaats voor 20.000 ­mensen. Pure magie.”

Brunch

“De Polo Lounge in het Beverly Hills Hotel blaakt van de ouderwetse Hollywood-charme. Het is niet goedkoop, maar voor een typisch Californische power brunch wel de beste plek. Verder is Langer’s een ­aanrader, het prototype van de Joodse deli. Te vinden nabij het MacArthur Park, oftewel een oud L.A. dat nog ruikt naar Raymond Chandler. Vooral hun pastrami sandwich is legendarisch. Mijn tip: vraag om nummer 19 – zij gaan je wel begrijpen.”

Even ontsnappen

“Malibu is meer dan een hip strand, het is een 50 kilometer lange lagune vol ­verrassingen. Zo is er een prachtig vogelreservaat en lijkt Malibu Lake wel een stukje Zwitserland tussen de ­bergen van Santa Monica. Wat verderop zie je het betoverende Catalina Island opdoemen. Je kan er een bootje naartoe nemen ­vanuit San Pedro of Long Beach. Zwemmen doe je beter niet: we ­hebben hier nogal grote, witte haaien.” (lacht)

De Pacific Coast Highway. Beeld shutterstock

Kunst & architectuur

“Het Getty Museum bezoeken is in de eerste plaats een machtige bergtocht, inclusief treintje door de heuvels van Brentwood. De uitzichten zijn schitterend, de architectuur van Richard Meier simpelweg spectaculair. Ook de collecties zijn interessant. Al zou ik durven stellen dat vooral het gebouw zelf de belangrijkste tentoonstelling is.”

Misconceptie

“Dit is wellicht ’s werelds meest onbegrepen stad. Bezoek L.A. vier dagen en je zal er niets van begrijpen, niets gezien hebben, denken dat je werd losgelaten in de hel. Woon hier zes maanden, en je zal nooit meer weg willen. Je kan L.A. niet afvinken zoals New York of Parijs. Ofwel kom je hier wonen, ofwel blijf je beter weg.”

Straat

“Sunset Boulevard, uiteraard! Meer dan een straat is het een state of mind. Als je de kronkelende ­bochten volgt van Echo Park tot aan de Pacific Coast Highway, zie je de hele caleidoscoop van L.A.”

Blade runner-gebouw

“Naar verluidt deed de architect van Bradbury Building een beroep op geesten bij het ontwerp van dit stukje 19de-eeuws futurisme. De buitenkant is onopvallend, de ­locatie in Downtown L.A. eerder schimmig. Toch beland je binnen middenin de wondere wereld van de steampunk. Telkens opnieuw word ik omvergeblazen door de elegantie van de lobby. Blade Runner-fans zullen de smeedijzeren liften meteen herkennen, maar dan als bloedstollend filmdecor.”

Ik voel me van L.A. omdat…

“... ik geen typisch persoon ben, en dat geldt voor de meeste Angelenos. De stad zit vol mensen van overal, allemaal op zoek naar een beter bestaan. Dat zorgt voor een aparte energie.”

De Bradbury Building. Hier werd de film ‘Blade Runner' opgenomen. Beeld shutterstock
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234