Woensdag 22/05/2019

Culinair Open kaart

Het land aan de overkant in Heverlee laat geen steken vallen

Beeld rv

Ancien Lene Kemps en jonkie Femke Vandevelde bespreken om de beurt een eetadres. Deze week trekt Lene Kemps naar Het land aan de overkant in Heverlee.

Vriendin P die in de boekenwereld werkt, weet dat dit een bijzonder restaurant is waar uitgevers hun auteurs mee naartoe nemen, zowel als ze moeilijk, als zeer succesvol zijn. Waar mensen komen als ze iets te vieren hebben. En wij dus. Er zijn die avond weinig andere gasten, en geen auteurs te zien. We hebben het restaurant en eigenaar Luc Roelandt, die de bediening doet, voor ons alleen. Klinkt misschien eenzaam, maar dat is niet zo.

Het aperitief en de eerste hapjes worden op het zonnige terras geserveerd. Krab met hoisinsaus, een pecorino-kroketje, een minitoast champignon met daslookcrème. We voelen ons als bestsellerauteurs.

‘Rechtdoorzee. Ongecompliceerd. Eigenzinnig.’ Het zijn de drie trefwoorden waarmee Het land aan de overkant zichzelf beschrijft. Het restaurant is al twintig jaar een vaste waarde in Leuven, en dat is misschien tussen al het jong geweld als Eed, Fragma en EssenCiel een ondankbare positie. De nieuwkomer verrast, krijgt bloemen en lof; de vaste waarde moet verwachtingen inlossen, mag niet blijven stilstaan en moet toch trouw blijven aan zichzelf. Het land laat geen steek vallen.

Al die jaren geleden wilde Het land een tegenhanger zijn voor de vele vleesrestaurants en dat is nog steeds te merken. Speciaal voor de twintigste verjaardag staan er drie iconische gerechten op de kaart: tarbot béarnaise (51 euro), goudbrasem in een korst van zeezout (44 euro) en lam met groene asperge (46 euro).

Wij gaan voor de 5 gangen (70 euro) waar we koningsvis met kaviaar krijgen (uit Turnhout!), rog en duif. Geen koe of varken in zicht. Chef Pascal Van Couteren creëert lichte gerechten, en laat slechts enkele ingrediënten schitteren. Dat maakt het kaviaargerecht onverwacht fris. De rog is omringd door koolrabi, met een sausje van karnemelk en gefermenteerde gember. Zacht en mals, geen smaak die overheerst. De duif, die uitgesproken en krachtig kan zijn, wordt mooi omringd door zoete erwtjes en gegrilde sucrine (kleine slakropjes).

We sluiten af met twee desserten. Mijn favoriet, rabarber, dat aan een comeback bezig is, en een ijsje van hazelnoot­boter met balsamico en een krokantje. Een foutloos parcours. Het gras is echt groener aan de overkant.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.