Vrijdag 18/10/2019

Reportage Binnenkijker

Het goed bewaarde geheim van een Antwerpse meubelmaker

De binnentuin met achteraan Antoine’s atelier. Beeld Luc Roymans

In Antwerpen, op een steenworp van het station en goed verstopt in een hoekje van de straat, vonden meubelmaker Antoine Vandewoude en zijn gezin hun droomhuis, en vooral: eindelijk ruimte voor die droomtuin.

Het zou weleens een van de smalste gevels van de Scheldestad kunnen zijn, bedenk ik me wanneer ik voor het huis van Antoine Vandewoude sta. Een dubbele voordeur van een luttele twee meter, meer is er niet te zien. Niets verraadt de zee aan ruimte die erachter verscholen zit. Tot de deur geopend wordt. “De vorige eigenaar beweerde dat hij hier met zijn Cadillac – het type uit de jaren zestig — dagelijks in- en uitreed. Het is mij een raadsel hoe, want de poging met mijn kleine camionette was geen succes”, lacht Antoine als hij ons door de open inkomhal richting binnentuin gidst, een groene oase van bonsaibomen, blauwe regen en rozenstruiken. 

BIO Antoine Vandewoude52 jaar / meubelmaker en keramist / Dries Van Noten is een van zijn vaste klanten / woont met zijn gezin in Antwerpen / stelt volgende maand in PLUS-ONE Gallery, samen met beeldend kunstenaar Dennis Tyfus, een reeks keramieken borden voor die samen een gedicht vormen.

De oude Raymond Loewy-keuken werd opgefrist met een nieuw werkblad in inox en een likje verf. Beeld Luc Roymans

Rechts in de gang is er de toegang tot het huis waar hij samen met zijn vrouw en twee zonen woont. Achter de tuin heeft Antoine zijn atelier, overwoekerd met nog meer plantenweelde. “Ik hou wel van het verrassingseffect dat deze plek heeft. Zelfs toen we het voor het eerst bezochten en het nog vervallen was, maakte het al een enorme indruk.”

Het interieur is een bonte verzameling van opgeknapte tweedehandsspullen en eigen creaties. Beeld Luc Roymans
Beeld Luc Roymans
Beeld Luc Roymans

Dat eerste bezoek is ondertussen 22 jaar geleden. Geen uren scrollen op vastgoedwebsites, maar een kleine advertentie in de lokale krant maakte een einde aan de zoektocht naar hun droomhuis. “We hebben lang een paar straten ­verderop gewoond, in een rijhuisje dat we op ons twintigste voor een appel en een ei kochten en volledig zelf hebben verbouwd. Maar met kinderen in huis hadden we na verloop van tijd nood aan meer ruimte, een tuin en voor mij een atelier om in te ­werken. Een ambitieuze combinatie, zeker als je die in de stad wil vinden. We hadden het bijna opgegeven voor we hier terechtkwamen.”

DRIES VAN NOTEN

Het heeft wel nog zeven jaar geduurd voor ze hier met hun hele hebben en houden hun intrek konden nemen. “Er was gigantisch veel werk. Alles moest gesloopt en weer opgebouwd worden. De eerste jaren deed ik dat allemaal zelf. Toen het tijd was voor de bezettingswerken, elektriciteit en sanitair, leek het me toch een verstandiger plan om professionals in te huren en verder te focussen op de zaken waarvan ik weet dat ik er goed in ben.” (lacht) Voor Antoine is dat het houtwerk. Hij studeerde af als grafisch ontwerper, was technicus voor de Vlaamse opera, maar schoolde zich uiteindelijk op eigen houtje bij tot volwaardig meubelmaker en ­keramist. Ondertussen mag hij Dries Van Noten tot zijn vaste klanten rekenen, en is al het ­maatwerk in het huis van de modeontwerper van zijn hand.

Beeld Luc Roymans
Antoine en An wisten met tweedehands- en restmaterialen, zoals de marmeren vloer, een luxueuze badkamer te creëren. Beeld Luc Roymans

TEAMWORK

Kant-en-klaar design of Ikea zal je ten huize Vandewoude dus niet bespeuren. Het koppel weet tweedehandsspullen naar een hoger niveau te tillen. “Meestal is het mijn vrouw An die her en der materialen of meubels vindt. Ik ga er dan mee aan de slag om er iets nieuws van te maken. Er is een tijd geweest dat we weleens in containers durfden te gaan rommelen. Uiteindelijk zijn we ermee gestopt omdat we te veel aan het verzamelen waren. De slinger mag niet doorslaan, of je hele huis wordt een en al bricolage.”

Zo vonden ze wel toevallig de wastafel en wasbak uit de badkamer bij de afbraak van een ander huis in de stad. Het marmer scoorden ze in een antiekwinkel. “Er waren heel wat platen stuk. Als je goed kijkt, zie je nog enkele barsten, we hebben stukken weer aan elkaar moeten ­lijmen – best wel wat puzzelwerk. Maar de steen was echt te mooi om hem verloren te laten gaan.”

De oude Raymond Loewy-keuken vond An online. Antoine verving het werkblad en schilderde het geheel mintgroen. “Ik vind het enorm fijn dat ik over de tools en vaardigheden beschik om van dit huis echt mijn nest te kunnen maken. Het enige nadeel is dat de drang om de hele boel om te gooien vaker de kop opsteekt dan ik zou willen.”

Antoine Vandewoude in zijn atelier. Beeld Luc Roymans

GROENE VINGERS

Nog liever dan in zijn huis of in zijn atelier, werkt Antoine in zijn tuin. “Ik had nog nooit een tuin gehad, ook niet bij mijn ouders. De eerste jaren was ik zo enthousiast dat ik pakweg 36 verschillende soorten rozen had geplant, naast nog een hele hoop andere planten. Die hebben het helaas niet allemaal overleefd. Een hele ­karwei in onderhoud, zo bleek. Als ik het druk heb en ik weet dat het hoog tijd is om de ­bonsai’s te snoeien, geeft zo’n volle tuin me wel stress.”

Maar als hij dan even later de blauwe regen in volle bloei ziet staan of de geur van de rozen zijn neusgaten binnendringt, weet hij weer waarom hij altijd al die gedroomde tuin wilde.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234