Vrijdag 15/11/2019

Reizen Mijn Stad

Het Charleroi van zangeres Melanie De Biasio

Beeld © Bart Leye

Van industrieel epicentrum naar marginale spookstad. Jazzzangeres Melanie De Biasio zag geboortestad Charleroi in een diep dal belanden. En er stilaan weer uit rechtkrabbelen. 

ROOTS

“Ik ben geboren en getogen in Charleroi, maar soms lijkt het alsof mijn jeugdjaren in de stad nooit ­hebben bestaan. De meeste plekken waar ik toen kwam, zijn verdwenen. Mijn warmste ­herinneringen spelen zich eigenlijk ook niet af in de stad, maar in Marchienne-au-Pont, een deelgemeente van Charleroi waar alle Italiaanse migranten die in de steenkoolmijnen werkten zich vestigden. Een enorm arme regio, maar mia nonna, mijn grootmoeder, heeft er heel haar leven gewoond.”

VERKEERD ETIKET

“Bezoek je Charleroi voor slechts een dag, dan is de kans groot dat je het zal haten. Dan staar je je blind op de armoede, de verloedering en de grauwheid. Je zal alleen maar kunnen begrijpen waarom de wereldpers het ooit het label ‘lelijkste en depressiefste stad van Europa’ gaf. Maar een stad is zoveel meer dan zijn uiterlijke gebreken. Blijf wat langer en neem de tijd en de moeite om de mensen te leren kennen. Je wordt ondergedompeld in een warm bad van gastvrijheid. Echt waar, dan wil je haast niet meer ­vertrekken.” (lacht)

MUZIEK

“In een verwaarloosde ijzerfabriek, net buiten het stadscentrum, opende een dikke tien jaar geleden Rockerill, een clubtempel met een muzikaal programma waar zelfs Britten en Duitsers voor naar Charleroi afzakken. De feestjes zijn blijkbaar legendarisch, maar mij kan je weleens tegen­komen tijdens hun ‘apéros industriels’ die ze elke donderdag organiseren.”

Clubtempel Rockerill. Beeld Rockerill Facebook

RITUEEL

“In de prille jaren van mijn carrière heb ik een jaar lang stemproblemen gehad door het negeren van een infectie aan de luchtwegen. Het was niet zeker of ik ooit nog zou kunnen zingen. Sindsdien is het zorg dragen voor mijn lichaam een prioriteit geworden. Elke dag trek ik baantjes bij Helios, het olympisch zwembad van Charleroi. Tijdens het zwemmen is de manier waarop je ademt cruciaal. Die ­oefening brengt niet alleen mijn geest tot rust, ze helpt me ook ­wanneer ik op het podium sta.”

WANDELEN

“Op zonnige dagen beklim ik graag de terrils, de bergen van steenafval uit de vroegere koolmijnen, nu ­rijkelijk begroeid met groen, die Charleroi omarmen. Boven heb je een fenomenaal uitzicht over hoe de Samber door de stad kronkelt en hoe de ruïnes stilaan de strijd met de natuur aan het verliezen zijn. Je kan er de zon echt zien zakken achter de skyline van ­vergane glorie. Misschien niet even romantisch als op exotische bestemmingen, maar niettemin een plaatje.”

CULTUUR

“Met een instituut als het Palais des Beaux Arts alleen al komt de cultuurliefhebber hier zeker aan zijn trekken. En extra initiatieven als L’Eden, Le Vecteur en Théâtre de L’Ancre bewijzen dat we eigenlijk rotverwend worden met het gehele culturele spectrum. Maar er is altijd ruimte voor meer. (lacht) Enkele jaren geleden kocht ik het oude Consulaat van Italië, een prachtig historisch pand uit de 19de eeuw dat nu verbouwd wordt tot kunstenaarshuis Alba, met ­residentie- kamers, repetitieplekken en een opnamestudio.”

MUSEUM

“Zowel voor de permanente ­collectie als voor de tijdelijke is het Musée de la photographie niet bang om dwingende maatschappelijke en misschien ook iets ­minder populaire thema’s aan te snijden. Het blijft me mateloos boeien om de wereld door de ogen van een ander te zien. Ooit had Stephan Vanfleteren er een expo waar ik nog vaak aan terugdenk. Hij trok door de straten van Charleroi en wist de essentie van stad op z’n puurst vast te leggen. En ik zeg dat echt niet omdat hij gasthoofdredacteur is van dit nummer.” (lacht)

Musée de la photographie. Beeld RV

KOFFIE

“Koffiedrinken en taartjes eten ­tussen de echte Carolo’s (inwoners van Charleroi, IVO) doe ik bij Van Hove. Het is echt een etablissement waar vooral de oudere generatie over de vloer komt. Heel gezellig. Voor het jonger publiek is La Manufacture Urbaine een leuk alternatief. Er wordt ook bier gebrouwen en de gerechten zijn bereid met lokale producten.”

ARCHITECTUUR

“Tussen al het industrieel verval is er in de stad ook veel architecturale pracht en praal te ontdekken. Niet alles is even goed bewaard gebleven en flink wat façades ­hebben een facelift nodig, maar art-decogebouwen als Maison des médecins of Maison de la Presse geven je wel een impressie van de rijkdom die hier vroeger was.”

La Manufacture Urbaine. Beeld RV

ETEN

“Voor Italiaanse kost schuif ik graag aan bij La Bufala. Het menu verandert elke dag, maar ik kijk er nooit op de kaart. Laat aan hen de keuze en je wordt telkens weer aangenaam verrast.”

IK HOU VAN CHARLEROI...

“... omdat het geen filter heeft. Het is een stad van extreme contrasten en dat verdoezelt ze niet. Maar die sterkte is soms ook een zwakte, helaas. Ondanks de trage maar zekere revival durven we iets te vaak vergeten dat Le Pays Noir ook heel kleurrijk kan zijn. Deze plek kan wel nog wat extra liefde ­gebruiken.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234