Woensdag 17/07/2019

Reizen Mijn stad

Het betoverende Brugge van modeontwerper Glenn Martens

Beeld belga

Zijn creaties voor het modelabel Y/Project worden gedragen door Rihanna en Kim Kardashian, zijn leven speelt zich af in Parijs. Toch kwam de eerste muze van Glenn Martens (36) van dichter bij huis: Brugge, zijn geliefde én gehekelde geboortestad.

Kindertijd

“Opgroeien in Brugge was bijna een sprookje, midden in de pracht en praal van het oude Vlaanderen. Mijn slaapkamer lag pal tegenover het Engels Klooster; gotische standbeelden keken toe hoe ik met Playmobil speelde. Maar voor een tiener viel er weinig te beleven, dus vluchtte ik er op mijn 18de weg. Nu is het een stad van nostalgie: zodra ik voet zet op Brugse grond, voel ik me weer een beetje puber. Herinneringen aan mijn eerste liefjes, eerste pint of wedstrijdjes met de BMX drijven boven.”

Ritueel

“Mijn vader had een passie voor de Brugse geschiedenis, en troonde me elk weekend mee langs kerken en musea. Vooral het praalgraf van Maria van Bourgondië liet een diepe indruk na. Ze was een van de mooiste en rijkste hertoginnen van haar tijd. Ik heb haar veel getekend, in uiterst gedetailleerde gewaden. Vooral haar dood ­fascineerde me: ze viel van haar paard, dan viel het paard op haar. Toeval of niet, maar in de ziekenkamer van het Prinsenhof waar zij belandde, bracht ook mijn overgrootmoeder haar oude dag door.”

Het praalgraf van Maria van Bourgondië. Beeld RV

Kunst

“Het Groeningemuseum is klein, maar brengt wel alle Vlaamse primitieven samen, van Broodthaers tot Van Eyck. Een plek die me ook blijft intrigeren is het Sint-Janshospitaal, een magische setting om de schilderijen van Hans Memling te bewonderen. Ten slotte is het Gruuthusemuseum net weer open, het stadspaleis van de heren van Gruuthuse. Ik ben heel benieuwd.”

Iets drinken

“Een goed glas wijn drink je bij Vino Vino, een van de weinige trendy bars in Brugge. Maar het best bewaarde geheim is Retsin’s Lucifernum. De eigenaar heeft geen barvergunning, dus moet je aanbellen om de voormalige tempel van de vrijmetselarij te betreden. Hij opent de deur in smoking, met bolhoed en witte handschoenen. Binnen zijn de muren versierd met weinig verhullende heilige maagden, ‘s avonds speelt een Cubaan piano. Ik zweer het, zo’n plek ben ik nog nergens tegengekomen.”

Retsin’s Lucifernum. Beeld Instagram

Kerk

“De Jeruzalemkerk is de enige in België die nog privé is, ze is al 600 jaar van dezelfde familie. Ooit reisde een van de grootouders naar Jeruzalem, en bouwde die kerk na in Brugge. Nu is die van Brugge al ouder dan de reconstructie daar! Het geheel is gehuld in een sfeer van vergeten glorie, zeker onder de West-Vlaamse grijze lucht.”

Architectuur

“In de middeleeuwen was Brugge als New York: er was de enige Michelan­gelo buiten Italië, de uitvinding van de beurs, de eerste diamant. Maar zodra de haven verdampte, sliep de metropool in. Aan renaissance of barok is ze niet toegekomen, laat staan moderne architectuur. Alles is dus gotiek: grandioos, maar ook heel uniform. Pas toen ik op mijn 17de voor het eerst naar Londen reisde, besefte ik hoe uniek dat eigenlijk is.”

Mooi van lelijkheid

“In contrast met al dat werelderfgoed staat Brugge ook voor marginaal massatoerisme. Zeker in de kerstperiode: de romantische Grote Markt wordt dan ontsierd door neonlichten en fluo kermiskramen. Er zijn zelfs kerstwinkels die het hele jaar door open zijn! Tegelijk vind ik die clash tussen extremen interessant. Dezelfde dualiteit trek ik door naar mijn collecties: door de klassieke esthetica op haar kop te zetten, wordt ze soms nog mooier. Dat heeft Brugge me geleerd.”

Mode

“Brugge heeft op modevlak weinig te bieden. Hoeft ook niet: voor hippe winkels kun je naar Gent. Enkel L’Héroïne van Martine Goethals bracht de Belgische mode naar Brugge, met vooral stuks van de Antwerpse Zes.”

Muziek

“Ik ga altijd naar het Cactusfestival. Steengoede programmatie, van de laatste hypes tot legendarische bands. Toch blijft de sfeer gezellig en familiaal. De rest van het jaar kan je ook terecht bij het Cactus Muziekcentrum, één van de weinige plekken met een alternatiever publiek. Een beetje zoals de Gentse Vooruit, een hele revolutie voor Brugge.” (lacht)

Buurt

“Brugge is echt een museumstad, maar net zoals in Venetië volgen de meeste toeristen een vast parcours. Weg daarvan ligt het Sint-Annakwar­tier, dat nog ­authenticiteit uitstraalt. Zo bestaat Café Vlissinghe al sinds de 16de eeuw, zonder dat het ooit de deuren sloot. Het hele interieur lijkt uit een middeleeuws schilderij gestolen. Verder vind je in die wijk de eerste sociale woningen, waarmee de aristocraten hun plek in de hemel kochten.”

Restaurant

“Goed eten en pinten drinken staat hoog op de prioriteitenlijst van de echte Bruggeling. De beste plek daarvoor is Hof Ter Doest, net buiten Brugge, een hoeve uit de 16de eeuw, midden in de polders. Ze hebben de perfecte steak béarnaise, van hun eigen biokoeien nog wel.”

Ik ben Bruggeling omdat…

“... je me kan betrappen op de typisch West-Vlaamse humor, zoals in die serie Bevergem. Ik ben opgegroeid met zwarte grappen, die blijven erin zitten. Verder sta ik op het werk bekend als nonchalant, maar dat is misschien eerder een Belgisch trekje.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden