Vrijdag 03/04/2020

Reportage

Help, ik heb de saaiste naam van Vlaanderen!

Beeld Charlotte Dumortier

Natuurlijk, we kunnen niet allemaal Kenji Gooris of Nahima Lanjri heten. Maar met een banale, alledaagse naam wordt zelfs de simpelste klus soms een schier onmogelijke opgave. Probeer bijvoorbeeld maar eens een origineel e-mailadres te registreren als je, net zoals ik, Tom Peeters heet. 

Ik wist al op jonge leeftijd dat ik niet speciaal was. Droomde ik als tiener van volle stadions en voetbalroem, dan verscheen daar opeens Tom Peeters, middenvelder bij KV Mechelen, die zich eind jaren 90 tot belofte van het jaar kroonde. Dan maar een andere richting uit, de ­journalistiek. Totdat ik mij begon voor te stellen en steevast te horen kreeg: “Ah, ben jij die Tom Peeters van De Tijd?” Niet dus. Al ben ik mijn naamgenoot ergens best wel erkentelijk. God weet hoe vaak ik de verwarring gebruikte om een verhaal te verkopen.

Volgens cijfers van de FOD Economie lopen er 32.417 Peetersen rond in België. Die statistiek dateert van 2014, maar laten we in het belang van dit artikel aannemen dat die roedel in de laatste paar jaar niet massaal het loodje heeft gelegd. Heel veel van die Peetersen heten Tom. In de jaren 70 en 80 was dat schijnbaar de eerste associatie die kersverse ouders maakten bij het horen van de boodschap: ’t is een jongen. Nee, met onze naam behoor je beslist niet tot een exclusieve club, een geheim verbond met strenge toelatingsvoorwaarden. En er is weinig eer mee te halen. Heet je Smit of Timmermans, dan kon ten minste één iemand uit je stamboom iets met zijn handen. Wij zijn louter ‘zonen van Peter of Petrus’. Volgens een van mijn naamgenoten waren de Peetersen vaak ongewilde zonen van pastoors. Geen idee of dat klopt, maar het is alweer iets wat je niet meteen op je visitekaartje vermeldt.

Het Tom Peeters-zijn is dus bepaald geen zeldzame ziekte. Luidens Google zijn er talloze Vlamingen – en een Luxemburgse opticien – besmet met het virus. Een steungroep van lotgenoten is dan ook vlug gevonden. Omdat gedeelde smart halve smart is, zocht ik contact met een aantal van hen.

Dat idee kwam tot leven toen ik voor een andere krant de muzikant van Adriaan van den Hoof had geïnterviewd. Ene Tom Peeters (48), inderdaad, die nota bene uit Mol komt. Mijn gemeente, verdomme. Dus zo voelt een slachtoffer van identiteitsdiefstal zich. Gelukkig liet deze Tom Peeters zich aanspreken als Pele en bleek hij een toffe peer. Het leek wel alsof ik op café iemand ontmoette met dezelfde trui aan: onmiddellijk heb je een band met een wildvreemde. Alsof, zo omschreef Pele de connectie, “je al de helft van je leven deelt”.

Als tiener ging Pele naar het Sint-Jan Berchmanscollege in Mol, dezelfde school waar ik vijftien jaar later zou binnenstappen. Daar ontdekte hij de nadelen van een ­alledaagse naam toen vijf jongens hem na schooltijd stonden op te wachten. “Ze wilden me een pak slaag geven omdat Tom Peeters had aangepapt met het lief van een van die kerels. Net op tijd zagen ze hun ­vergissing in: ze ­moesten een Tom Peeters uit Dessel hebben.”

Zulke verwarringen kunnen verregaande gevolgen hebben. Dat moet niemand Tom Peeters (55) uit Sint-Niklaas vertellen. Als advocaat komt hij af en toe in Duitsland, “waar niemand beseft dat er bij ons op elke straathoek een Peeters staat”. Toen hij zijn hemden naar de wasserij bracht in het Beierse Miesbach, staarde de uitbaatster hem met grote ogen aan. Wat later sloeg de politie Tom Peeters in de boeien. “Die dame had een opsporingsbericht gezien over een Nederlandstalige oplichter met de naam Peeters. Ik zat enkele uren vast voordat de vergissing uitgeklaard was.”

Beeld Charlotte Dumortier

Met onze naam loert ook in België een persoonsverwisseling om elke hoek. Advocaat Peeters krijgt brieven bestemd voor een naamgenoot aan de balie. En Tom Peeters (42) uit Opwijk, een orthopedisch chirurg gespecialiseerd in knieletsels, ontving e-mails die bedoeld waren voor Tony Peeters, een gynaecoloog in hetzelfde ziekenhuis. “Kreeg ik opeens vragen over curettage.”

Nog ingewikkelder wordt het wanneer je rechtstreeks samenwerkt met een naamgenoot. Bij As VV voetbalde Tom Peeters (37) uit Oudsbergen, een leraar op een middelbare technische school, samen met een andere Tom Peeters. “De scheidsrechter hield ons uit elkaar met onze geboortedata en rugnummers, maar de krant kende weleens een doelpunt verkeerd toe”, vertelt hij. “Het had ook voordelen. Pakte ik een gele kaart, dan zei ik de volgende dag op het werk dat het de andere Tom Peeters was geweest.”

Het mag een troost heten dat wij, Peetersen, niet de enigen zijn die met zulke problemen kampen. Mijn gedachten gaan uit naar alle Janssensen en Maesen, de Jacobsen en Willemsen. Nils Janssens (28) uit Putte moest de secretaresse van zijn dokter er al meermaals van overtuigen dat hij zijn geboortedatum en adres écht wel beter kent dan zij. “Meestal is ze volledig in de war. Vraagt ze mij om mijn adres, dan wil ze dat meteen ­aanpassen in het dossier van de andere Nils Janssens.”

Als Tom Peeters schrijft niemand onze naam verkeerd. Behalve die knuppel van HR dan, die meende dat ik als Peter Stom door het leven ga. Daar staat ­tegenover dat het ­registreren van een e-mailadres of een gebruikersnaam een puzzel is met de allerhoogste moeilijkheidsgraad. We moeten creatief aan de slag met cijfers en getallen, geboortejaren en huisnummers, afkortingen en liggende streepjes op de meest onnozele plaatsen. Aldus sprak tompeeters86@hotmail.com. Beslist een probleem dat Zion Noah Dierickx of Donna-Donny Truyens niet kent.

Ik troost me met de gedachte dat de heren tompeeters@gmail.com en tom.peeters@gmail.com het wellicht ook niet gemakkelijk hebben. Vraag dat maar aan Tom Hermans (43) uit Lommel, die zo’n gewenst adres bemachtigde. “Elke week krijg ik mails die niet voor mij bestemd zijn. Een uitnodiging voor een quiz, bijvoorbeeld. Dan word ik de hele week op de hoogte gehouden van hoe ‘ons’ team moet gaan heten. Maar ­evengoed stuurt een bank weleens vertrouwelijke info.” En omdat niet alle postorderbedrijven vragen om een e-mailbevestiging, ­ontvangt hij postpakketten met kledij, besteld door een andere Tom Hermans die zich van e-mailadres vergiste. Hermans heeft het bijkomend probleem dat chaoten zijn naam verwarren met die van Toon Hermans. Ooit moest hij terugkeren voor een ­medische test omdat de naam van de cabaretier op alle formulieren stond.

Hoe vaker je naam voorkomt, hoe groter ook de kans dat je ongewenste roem verwerft. Zo puilde de mailbox van Dries Mertens (39) uit Mortsel ­tijdens het WK voetbal uit van de liefdesbrieven. Om de haverklap tagt een Italiaan hem op Instagram. En tijdens een vakantie op Kaapverdië stond op de luchthaven zowaar een Porsche voor hem klaar. Presentje van het hotel. “De receptionist was diep teleurgesteld toen bleek dat ik geen voetballer was”, lacht Mertens. “Later vertelde een Belg me dat ik in ­hetzelfde hotel logeerde als dé Dries Mertens. Z’n kleinzoon fietste al dagen het eiland rond in de hoop een glimp van de speler op te vangen.”

Soms verwerven twee naamgenoten bekendheid, de ene al wat meer dan de andere. Denk aan mobiliteitsexpert Kris Peeters. Of aan Ben Segers (37) uit Borgerhout, parlementslid van sp.a en naamgenoot van de bekende acteur. “Af en toe steekt er een film­scenario of een uitnodiging voor Café Corsari in mijn bus. Of krijg ik een pizza die ik niet besteld had. Eén keer moeten we ook tegelijkertijd ­verbouwd hebben. Toen de aannemer me belde om te vragen waarom ik mijn deur niet opendeed, ben ik in het midden van de straat gaan staan, wild zwaaiend, om dan te beseffen dat het – alweer – om die andere Ben Segers moest gaan.”

Het kan nog erger. De naam­genoten van Ronald Janssen reageren liever niet op onze vraag, kwestie van zo min mogelijk ruchtbaarheid te geven aan de jammere link met de beruchte moordenaar. Zolang er geen Tom Peeters criminele plannen koestert, moeten wij dus blij zijn met onze banale naam.

Temeer omdat er ook voordelen aan kleven. In elke souvenirwinkel vinden we wel een koffiemok of ­sleutelhanger met onze naam erop. Zelfs de meest dyslectische werknemer van Starbucks schrijft onze naam correct. En toekomstige bazen moeten al Holmes heten (35 exemplaren in België) voordat ze in de krochten van het internet foto’s kunnen opdiepen van dat feestje waarop we verkleed als Khadaffi op tafel dansen. Nee, wij ­hoeven ons nooit te beroepen op het recht om vergeten te worden. Google herinnert zich ons sowieso niet.

Beeld Charlotte Dumortier

Volgens de universiteit van New York komen mensen met een simpel uitspreekbare naam trouwens vaker op hogere posities terecht. De ­gemiddelde werver, immer de weg van de minste weerstand kiezend, behapt zo’n stukje gemakkelijke info nu eenmaal vlotter.

Een andere Amerikaanse studie, van de Universiteit van Shippensburg, Pennsylvania, suggereert een verband tussen jeugdcriminaliteit en de ­originaliteit van een voornaam. Los van de afkomst begaan mensen met een vreemde voornaam meer misdaden. Een van de mogelijke verklaringen luidt dat zij als buitenbeentjes van jongs af anders behandeld worden door hun leeftijdgenoten. Hadden mijn ouders me niet Tom maar Alosja genoemd, dan stak ik als kind misschien brandbommen af. Wie weet schreef ik dan nu geen artikels, maar zat ik 35 jaar celstraf uit voor een roofmoord. En nee, als Tom Peeters ben ik misschien niet uniek. Maar was ik dat wel als er Diederik Niemantsverdriet op mijn paspoort had gestaan? Met zo’n naam ben je enkel dat, je naam, een bordkartonnen stripfiguur. Ik heb tenminste de druk om iets te maken van het leven, om boven het maaiveld van de Tom Peetersen uit te steken. Of om het met de woorden van Pele te zeggen: “Tomek Petrovski had ­wellicht exotischer geklonken, maar Bart Peeters is slechts Bart Peeters en die heeft het ook gemaakt.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234