Woensdag 20/11/2019

"Help, ik ben 27": is dat echt zo erg?

Amper 27 is Lana Del Rey, en de popster is het leven naar eigen zeggen al beu. Beeld EPA

Amper 27 is Lana Del Rey, en de popster is het leven naar eigen zeggen al beu. Een foute manier om aandacht te zoeken of een uiting van een vaker voorkomende teleurstelling bij late twintigers? "Rond je 27ste is er plots die keiharde 'realitycheck'."

Popster Lana Del Rey schuwt naar gewoonte de boude uitspraken niet. In een interview met The Guardian zegt ze: "Ik wou dat ik al dood was." Haar leven noemt ze een slechte film, haar helden zijn Amy Winehouse en Kurt Cobain. Beiden 'lid' van de 'Club 27', een groep betreurde artiesten die op hun 27ste in turbulente omstandigheden aan hun eind kwamen.

Winehouse na een alcoholverslaving, Cobain door zelfdoding. "Ik wou dat ik dit (alles) niet moest blijven doen", zegt Del Rey. "Maar ik doe het."

Uitspraken die op veel kritiek worden onthaald. Omdat Del Rey een voorbeeldfunctie heeft. Gevreesd wordt dat ze haar jonge fans wel eens op domme gedachten zou kunnen brengen. Anderen zien er een berekende marketingstrategie in voor haar nieuwe album. Een provocerende stunt van een popster die van 'donker en mysterieus' haar handelsmerk heeft gemaakt. Denk maar aan haar hit 'Born to die'. Of kampt Del Rey echt met een zogenaamde quarterlife crisis?

Kurt Cobain. Beeld belga

Gepamperd
Del Reys echte motieven mogen dan obscuur blijven, feit is dat verschillende psychologen de tweede helft van de twintigerjaren als een moeilijke periode bestempelen. Niet dat elke 27-jarige met een crisis kampt, "maar rond die leeftijd worstelt men niet zelden met de realiteitstoets", zegt psycholoog Jan Derksen (VUB). De postadolescente fase is voorbij en plots merkt men dat de werkelijkheid helemaal niet strookt met de fantasie.

Een eerder recent fenomeen, dat volgens Derksen veel te maken heeft met de opvoeding. "Sinds de jaren tachtig en negentig worden kinderen door hun ouders sneller gepamperd en de hemel in geprezen. Ze krijgen te horen dat de sky the limit is. Maar na een paar jaar op de arbeidsmarkt, in het echte leven, merken ze dat ze voor de buitenwereld lang niet zo speciaal zijn als voor hun ouders. Dat het leven geen glijbaan is, eerder een steil pad bergop met rotsblokken en beren die je voorbij moet. Op dat moment vallen dromen in. Begint de romantiek van het zondagskind af te breken."

Ook Aik Kramer (33), co-auteur van het boek 'Quarterlife' kent de 'twintigersdip'. De teleurstelling na (te) hoge verwachtingen van het leven en van zichzelf. Het gevoel van 'is het dit nu'? Hij studeerde en kon aan de slag bij de universiteit, maar het instant succes kwam niet zo snel als verhoopt.

"Plots werd ik door de unief op de bank gezet en was het duidelijk dat je niet zo maar even een blitzcarrière maakt." Hij ziet het vooral bij de zogenaamde high potentials, vertelt hij. "Als kind krijg je te horen dat je een geschenk aan de wereld bent, tijdens je studietijd droom je verder en pas daarna ervaar je dat de werkelijkheid een stuk complexer is. Dat zelfs hard werken en talent geen garantie zijn op succes, veel geld en een mooi huis. Dat er ook geluk mee gepaard gaat. Dat is hard."

Komt nog bij dat jonge mensen meer dan ooit met een overvloed aan keuzes worden geconfronteerd. Vroeger lag je leven vaker min of meer vast. "Toen had je drie of vier alternatieven. Vandaag zijn er dertig of veertig mogelijkheden, waardoor het moeilijker wordt en het meer energie vergt om een keuze te maken", zegt Derksen.

"Vaak gaat het ook om een onvermogen om te kiezen." En menig twintiger kan erover meepraten: impliciet voel je de druk om voor je dertigste een koers uit te stippelen, te weten wat je met je leven aan wilt vangen.

Depressiviteit
Dat sociaalnetwerksites als Facebook vooral goednieuwsberichten en succesverhalen spuien, doet er ook geen goed aan. Tegenslag wordt veel sneller weggestopt. Een mens begint zich dan af te vragen: 'Ben ik de enige bij wie het niet (meteen) lukt?' Over de quarterlife crisis bestaat weinig of geen hard wetenschappelijk onderzoek.

Derksen: "Iedereen reageert daar anders op. Dat is onder meer afhankelijk van persoonlijkheid en opvoeding. Gaan sommigen heel flexibel met tegenslag om, dan resulteert het bij anderen in angstige of sombere gevoelens, een lagere eigenwaarde of depressiviteit."

Aik Kramer slaagde erin de weltschmerz om te zetten in iets positiefs. Hij schreef er samen met een psycholoog een boek over. Vandaag heeft hij de job bij de universiteit ingeruild voor Generation Why, een platform voor projecten voor jongvolwassenen. "Door die teleurstelling besefte ik dat ik misschien gewoon iets anders moest gaan doen." De realitycheck als wake-upcall.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234