Dinsdag 22/10/2019
Beeld Sven Franzen

Bijzondere Bijstand

Geuren zijn zo delicaat, maar slechts weinigen beheersen de subtiliteit ervan

Het overkomt mij de laatste tijd steeds vaker dat ik in een restaurant vlak bij een overdadig geparfumeerde man of vrouw zit. Ik proef dan echt die geur en kan niet meer van mijn eten genieten. Hoe ga ik met die situatie om?

Joris, kapellen

Beste Joris,

Geuroverlast is een vorm van terrorisme. Elke seconde die ik moet doorbrengen in een overweldigend parfum verkort mijn leven met minstens een minuut. Wanneer er naast me een vrouw komt neergezegen wiens belangrijkste persoonlijkheidskenmerk VOLLENBAK VANILLE is dan ben ik er zeker van dat er bepaalde hersenverbindingen, die ik minutieus gesterkt heb met Candy Crush, na een doodsreutel ter ziele gaan.

Van deodorant snap ik zeker de meerwaarde, maar waarom een mens zichzelf volledig zou besprenkelen met een kunstmatige odeur heb ik nooit begrepen. Geuren zijn zo delicaat, maar slechts weinigen beheersen de subtiliteit ervan. Wist je bijvoorbeeld dat parfum slecht kan worden in warme ruimtes? Of dat de geur geen jaren hetzelfde blijft? Ook je polsen tegen elkaar wrijven verandert heel wat aan de moleculen waaruit je parfum bestaat, zodat het anders gaat ruiken dan bedoeld. En dan zwijgen we nog van de mensen die het nodig vinden om zich te wentelen in hun geurtje. Die het op hun polsen spuiten, vervolgens op hun nek, achter hun oren, in de holtes van hun elleboog, in hun haren, en vervolgens in een wolk in hun badkamer waar ze dan nog eens doorheen wandelen. Alsof ze sproeien om hun aura te verbergen, hun gesprekspartner koste wat het kost de adem willen benemen, hem schaakmat willen zetten middels schele hoofdpijn. Torture by patchouli.

Zeker in gesloten ruimtes is er geen ontsnappen aan. Een taxi kun je nog aan je voorbij laten gaan wanneer je zo’n dennenboompje aan de achteruitkijkspiegel ziet bengelen, maar eens gezeten op restaurant zijn er maar weinig opties. Het heeft geen zin om de dame of heer in kwestie te wijzen op zijn of haar overweldigende odeur, want hij of zij kan er niets meer aan doen, tenzij naar huis gaan, douchen, haren wassen en andere kleren aandoen. Je kan de ober vragen om je ergens anders neer te laten zetten, al lijkt het efficiënter om een schaaltje lookboter of visbouillon te laten aandragen en dit subtiel onder je neus aan te brengen. Snorrendragers zijn hier in het voordeel.

Volhouden dus Joris, ik voel, of liever: ik ruik je pijn. Rookvrije restaurants zijn ondertussen al een decennia een dingetje, laat ons hopen dat topchefs als De Mangeleer en Bril binnenkort ook parfums weigeren die clashen met de aroma’s waarin zij hun klanten willen onderdompelen. Mensen proeven voor een groot deel via hun neus, en gegrilde haloumi met stoofpeertjes behoeft écht geen sausje van Chanel. Klanten die meer dan vijftig euro neervorken voor een hoofdgerecht dat ze door hun eigen bouquet nooit ten volle zullen kunnen ervaren, nemen vooral zichzelf bij de neus. 

Gekwelde lezer, blijf niet langer zitten met dat probleem maar mail naar katrin.swartenbroux@demorgen.be

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234