Woensdag 05/08/2020
Hilde Van Mieghem.Beeld DM

ColumnHilde Van Mieghem

Er zijn momenten als deze, de plotse dood van Fabienne, dat zelfs dichters zwijgen en er enkel stilte rest

Hilde Van Mieghem heeft het druk, maar neemt de tijd voor een gloedvolle blik achter de schermen van haar leven.

Wat een rijkdom! Mijn nieuwe vriend, die sinds enkele maanden deel uitmaakt van mijn leven, is bezeten van poëzie en stuurt me soms de mooiste zinnen toe. Als wiegeliedjes voor het slapengaan of als vrolijk deuntje bij het ontwaken. Op die dagen kijk ik glimlachend de wereld in, mijn hoofd vol speelse muziek.

Ik ben van nature razend nieuwsgierig naar alles wat ik niet ken en bewaar elke regel, elk gedicht in een mapje op mijn computer. Het zit ondertussen vol met de mooiste Italiaanse, Duitse, Franse, Nederlandse en Engelse dichtkunst. Hij leest ze, voor zover dat kan, in de originele taal.

Het is wonderlijk hoe vervuld ik kan zijn van enkele dicht­regels en hoe zijn katte­belletjes vol schoonheid me optillen. Ik loop niet meer door de straten, maar zweef lichtjes boven de aarde en lach iedereen toe. Vriendschap is misschien wel de puurste vorm van liefde. De meest nobele, de minst verstikkende.

Ping, hoor ik ’s morgens en grabbel mijn iPhone vast. Ik drink de woorden die als zonlicht door de wolken van alledaagsheid breken en glimlach gelukkig voor me uit. Langzaam maar zeker word ik verslaafd aan dat belletje dat me zegt dat er ver weg, in een andere stad, iemand is die aan me denkt.

‘My candle burns at both ends; it will not last the night; but ah, my foes, and oh, my friends – it gives a lovely light’, stuurt hij me.

‘Leef voluit vandaag!’, voegde hij er nog aan toe. Ik blijf nog even liggen en droom de dag die komen gaat bij elkaar.

Ping!

Ik spring recht, kijk niet eens naar de afzender, wie op dit uur kan het anders zijn dan hij. ‘Fabienne Arras is dood – John’, lees ik. Een bericht van mijn buurman. Ik lees het opnieuw en opnieuw: Fabienne Arras is dood. Mijn geluk stolt in één seconde tot ijs. Dit kan niet. Dit is onmogelijk!

Ik zie meteen haar lachende gezicht voor me. Het blonde korte kopje met de grote ogen. De elegantie waarmee ze elke keer weer de genodigden ontving bij een nieuwe première in het Toneelhuis. Haar minzame glimlach en de flonkering in haar blauwe kijkers als ze me, nadat ik weer eens vergeten ben de uitnodiging te bevestigen, de zaal in smokkelt.

Ik googel haar naam. Het regent nieuwsberichten: ‘De echtgenote van Herbert Flack is overleden na een ongelukkige val in Spanje.’ O wat een gruwel. Ik googel haar afbeelding, ik wil haar zien, alsof haar beeltenis het bewijs zou zijn dat ze nog leeft. Breed lachend kijkt ze me aan.

Ik kan bijna geen foto vinden waar ze alleen op staat. Steeds staat Herbert aan haar zijde. De liefde van die twee spat ervan af. Zij staan daar te stralen, arm in arm. Niets kon hun verbond verbreken. Behalve de dood. Precies zoals ze het elkaar beloofden, jaren geleden toen ze huwden.

Ping: ‘Er zijn momenten als deze, de plotse dood van Fabienne, dat zelfs dichters zwijgen en er enkel stilte rest…’ 

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234