Maandag 22/07/2019

Brandende vragen

Eerste hulp bij fitness-stress: "In het spiegel­paleis dat zichzelf ‘fitnesscentrum’ noemt, kijken de bewoners enkel naar zichzelf"

Beeld AFP

In de goedgemutste adviesrubriek 'Brandende vragen voor broeierige dagen' helpt Katrin Swartenbroux lezers uit de nood die kampen met een kwellende zomervraag.

Vraag van Lieve uit Tienen:

Ik ben gezwicht voor de zomerkorting van het fitnesscentrum in mijn buurt omdat ik graag zou beginnen te sporten. Toch heb ik nog nooit van mijn abonnement gebruik durven te maken – bang dat iedereen me zal aankijken. Hoe zet ik de eerste stap?

Lieve Lieve,

Hier alvast een weetje dat ze niet in hun glossy folders afdrukken: fitnesscentra zijn de onontgonnen extra cirkel van de hel, waar het nooit fris ruikt, de muziek altijd vreselijk is en er zodanig veel spiegels hangen dat zelfs Kim Kardashian er ongemakkelijk van zou worden. Dat is niet omdat de uitbaters slechte smaak, slechte hygiëne of slechte klantenbinding ­hebben, maar omdat ze werkzaam zijn in een sector die van ‘afzien’ een unique sellingpoint heeft gemaakt.

Fitnesscentra zijn een noodzakelijk kwaad geworden, zoals de tandarts of de autocontrole. Je fais pilates, donc je suis: als je vandaag durft toe te geven dat je niet sport, word je aangekeken alsof je ­sigaretten rolt met asbest en een snuifje napalm. Liefst van al zette ik er zelf geen voet binnen, maar aangezien mijn drukke gesticuleren niet voldoende calorieën verbrandt om mijn bourgondische gewoontes teniet te doen, kun je mij toch twee keer per week tussen de pompende bassen en pompende Borissen vinden.

Ondertussen ben ik een habituee die schijnbaar zelfverzekerd ­tussen de gewichten door walst, zich slechts een paar keer misstapt op de crosstrainer en perfect weet uit welke kraantjes drinkbaar water komt, maar mijn eerste keer zal ik nooit vergeten.

Nadat je een halfuur glimlachend een introductie van een waanzinnig fit uitziend persoon hebt ondergaan, word je plots aan je lot over­gelaten met een kramp in je kaakspieren die je doet twijfelen om huiswaarts te keren omdat je workout er al op zit. Vol wanhoop staar je naar toestellen waarvan je zéker bent dat NASA gewoon niet genoeg ruimte had om ze mee naar Mars te sturen, en de groepslessen hebben ­zodanig exotische namen dat je twijfelt of je er inentingen voor nodig hebt. En geen haar op je hoofd dat eraan denkt om Super(wo)man aan de balie te vragen om de uitleg nog eens te herhalen.

Neem het van mij aan, lieve Lieve, je zult nooit meer zweet ­plengen dan je eerste uur in de sportschool, maar besef dat het ­niemand zal opvallen. Iedereen is namelijk bezig met zijn of haar eigen beweegredenen: een strakkere buik, een grotere longinhoud, een beter persoonlijk record of een bredere borstkast. 

In het spiegel­paleis dat zichzelf ‘fitnesscentrum’ noemt, kijken de bewoners enkel naar zichzelf, hun pulserende spieren, hun houding of hun perfect gestylede paardenstaart. Niet naar hoe wiebelig jouw plank is en of je onderbroek zich al dan niet aftekent in je strakke legging. Haal dus diep adem, duw jezelf door dat poortje, en weet dat een drempel overstappen – zij het enkel figuurlijk – eigenlijk ook een soort van aerobics is. Goed gedaan! 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden