Woensdag 18/09/2019

Familieklap

Dieter Van Besien: ‘Wanneer Wouter weer eens hard aangepakt werd in de media, riep dat bij mij echt een clan­gevoel op’

Beeld Bob Van Mol

De oudste is 50, werd bij de laatste ­verkiezingen voor het eerst verkozen en ­zetelt nu voor Groen in de Kamer van ­Volksvertegenwoordigers. De jongste is 47, is voormalig voorzitter van dezelfde partij maar verloor zijn zitje in het Parlement. ­Dieter en Wouter Van Besien, broers.

WOUTER

“Ik ben de jongste van drie broers die elkaar snel opvolgen: tussen mij en Dieter zit nog een broer, Zeger. Onze moeder had een klerenwinkel in het centrum van Haacht, onze vader was mechanograaf. Aangezien ze beiden hard werkten, groeiden we op met een vrijheid die vandaag misschien zelfs onverantwoord genoemd zou worden. Zo bracht Dieter, toen zelf amper zeven jaar oud, mij als kleuter elke morgen naar school achterop zijn fiets. Omdat we nauwelijks met het gezin op vakantie gingen, trok ik er al snel alleen op uit. Op mijn elfde fietste ik met vriendjes naar zee, op mijn zestiende liftte ik naar Berlijn.

“Echt opkijken naar Dieter of Zeger deed ik niet: door het geringe leeftijdsverschil beschouwde ik hen eerder als gelijken dan als oudere broers.

“Wel heeft Dieter in onze jeugd meer de rol van rebel op zich genomen, zodat wij later voor ­bepaalde rechten niet meer moesten strijden. Zo had hij ervoor gevochten om na zijn middelbaar een jaar naar Amerika te mogen gaan. Maar toen mij die uitwisseling aangeboden werd, hoefde ik niet zo nodig. Mijn hele leven bevond zich destijds in Haacht, ik zag niet in waarom ik dat zou achterlaten. Op mijn zeventiende al was ik groeps­leider van de Chiro. Dieter was een van de leiders uit mijn team, maar heeft mij later opgevolgd.

“Toen we deel uitmaakten van dezelfde leidersploeg van de Chiro, hebben we elkaar echt gevonden als broers. We beseften ineens hoeveel we gemeen hadden, hoezeer onze visie op samenleven overeenstemt. De Chiro was een goede leerschool; ik geloof dat we er allebei veel over politieke besluitvorming begrepen hebben.

“Ik was blij verrast toen Dieter enkele jaren terug de politiek inging als gemeenteraadslid in Haacht. Ik had het niet verwacht. Maar hij is een goede aanwinst voor Groen: met zijn decennialange praktijkervaring als informaticus bij IBM biedt hij zeker een meerwaarde op het vlak van economie en fiscaliteit. Ik noem Dieter weleens lachend onze Philippe Lamberts (Europarlementariër voor Ecolo die ook meer dan twintig jaar voor IBM werkte, red.)

“Die achtergrond maakt hem ook een ander type politicus dan ik: zakelijker en directer. Zijn logica getuigt echt van een wiskundige ­consequentie. Hij is zeker rationeler dan ik.

“Dat Dieter nu verkozen is in het Parlement en ik niet, tast mijn vreugde voor hem als broer niet aan. Toen ik de positie van lijstduwer aanvaardde, wist ik dat de kans groot was dat ik niet verkozen zou worden. Maar na alle kansen die ik als voorzitter al heb gekregen, vond ik niet dat ik de vraag om de lijst te duwen kon weigeren.

“Ik blijf weliswaar actief als Antwerps fractieleider, maar wat ik daarnaast ga doen weet ik nog niet. Net zoals voor Dieter breekt ook voor mij een nieuw avontuur aan, maar dan in de omgekeerde richting.”

DIETER

“Politiek zit in ons bloed. Toen de hele familie samenkwam voor Nieuwjaar of Haacht Kermis werd aan de tafel van meme en pepe verhit over politiek gediscussieerd – debatten aangevoerd door onze nonkels die bij de Volksunie zaten. Hun strijd was die van de Vlaamse ontvoogding, en dat begrijp ik. Maar vandaag vind ik dat niet meer relevant: die ontvoogding is een feit. Onze strijd is die voor het klimaat en een eerlijk sociaal beleid.

“Ik keek vroeger al erg op naar Wouter: het was bij ons niet ongewoon dat hij als jongste voor mij het pad effende. Dat deed hij eerst in de Chiro. Nadat hij nationaal secretaris van de Chirojeugd-Vlaanderen was geworden, voegde ik me bij de commissie jeugdbeleid van de nationale Chiro. Zo ben ik hem uiteindelijk ook de politiek in gevolgd.

“Als ik Wouter als Groen-kopstuk op tv hoorde spreken, was ik altijd onder de indruk van zijn geraffineerde manier van denken en associëren. Dat hoop ik zelf nog te leren.

“Uiteraard heeft de toppolitiek Wouter veranderd: hij is er rijper en rijker door geworden. Als persoon, hè. (lacht)

“Toch zijn er wel degelijk nog momenten waarop ik me echt de oudere broer voel, misschien wel vooral toen Wouter partijvoorzitter was. Ik heb van een afstand beleefd hoe hij van zes uur ’s morgens tot middernacht paraat moest staan, dat vond ik erg heftig. Tijdens familiefeesten hing hij meer aan zijn telefoon dan dat hij met ons aan tafel zat.

“Wanneer hij weer eens hard aangepakt werd in de media, riep dat bij mij echt een clan­gevoel op: ‘Raak niet aan ons’. Ik voelde toen vaker de nood om mijn jongere broer een gevoel van geborgenheid te geven; dan belde ik hem op of probeerde hem met een berichtje een hart onder de riem te steken.

“Dat iemand Wouters kritiek over de manier waarop Groen campagne gevoerd heeft in de media heeft gegooid (‘Heb je poen, stem op Groen’, red.), was natuurlijk niet de bedoeling; dat had binnenskamers moeten blijven. Maar ik vind het wel goed dat zo veel mogelijk mensen binnen de partij hun feedback delen, zodat daar lessen uit getrokken worden. Als ik Wouters hulp nodig heb, zal hij er zeker voor me zijn. Maar anders zal hij me ook met rust laten, daar maak ik me weinig zorgen om. Ik ben niet bang om klappen te krijgen, ik weet waaraan ik begin.

“Is mijn familienaam een voor- of nadeel? Die achternaam kan ik alleszins niet veranderen, maar ik heb nu vijf jaar om mijn eigen voornaam te maken.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234