Woensdag 15/07/2020

InterviewFamilieklap

Clara Cleymans en vader Jan: ‘Structuur, dat hebben wij nooit gekend’

Clara: “De komst van een kindje lijmt een familie nog steviger aan elkaar vast; plots ben je weer op elkaar aangewezen."Beeld Bob Van Mol

De oudste is 57, professioneel muzikant en orkestleider. De jongste is 31, actrice en onlangs bevallen van haar tweede meisje. Jan en Clara Cleymans, vader en dochter. We laten ze een voor een aan het woord.

Gekke gewoontes

Jan over Clara: “Clara is geobsedeerd door schoenen. Ze blijft maar nieuwe paren kopen.” 
Clara over Jan: “Mijn vader flost zijn tandenregelmatig in de auto met een stukje karton.”   

Clara: ‘Van de scheiding hebben we verbazingwekkend weinig afgezien’

“Mijn broer en ik zijn in een erg artistiek gezin opgegroeid: mijn vader is muzikant, mijn moeder actrice. Samen hadden ze een coverband opgericht waarmee ze, soms wel vier uur aan een stuk, op feesten gingen spelen. Dat was telkens een heel bijzondere sfeer; volwassenen die, vaak heel dronken, dansten op livemuziek en de beste tijd van het jaar hadden. Het was geweldig om in zo’n creatieve omgeving op te groeien, maar ik denk dat het ook nuttig was dat wij als kinderen al zo vaak door volwassenen omringd waren. Ik denk dat wij daardoor al vroeg een mature indruk maakten.

“Structuur, dat hebben wij daarentegen nooit gekend. Een vast etens­uur hadden we thuis bijvoorbeeld niet. Ik heb die structuur ook nooit gemist. Oké, misschien nu iets meer, omdat ik merk dat ik weinig routine kan meegeven aan mijn eigen kinderen.

“Ik ben er zeker van dat ik met een compleet verschillend karakter dan dat van mijn vader geboren ben, want als kind was ik een ontzettend verlegen meisje. Daarom was het goed om met een vader op te groeien die heel open en vlot in de omgang was. Doorheen de jaren ben ik ook alleen maar meer op hem gaan lijken. Ik weet dat er weleens gezegd wordt dat je als ouder niet moet proberen om vrienden te worden met je kinderen, maar toch durf ik mijn vader tot mijn vriendenkring te rekenen. Ik kan hem heel gemakkelijk voorstellen aan mijn eigen vrienden, hij is heel jong van geest. Ik zou bijna zeggen dat hij nooit is opgegroeid.

Jan Cleymans: "Clara heeft op de kunstschool een grote klik gemaakt. Plots durfde ze veel meer.”Beeld Bob Van Mol

“Deze zomer heb ik, samen met mijn vader en broer, een aantal keer opgetreden op festivals. Dat ligt enorm buiten mijn comfortzone. Op een festival staan, dat is ambiance maken. Bij mijn vader en Jelle zit dat er overduidelijk in, ik moet daar toch wat meer moeite voor doen. Gelukkig geeft het wel meer zelfvertrouwen om met je familie een podium te delen. En wanneer de show achter de rug is, weet ik dat ik hen om eerlijke feedback kan vragen. Als ze dan zeggen dat het goed was, ben ik gerust.

“Mijn ouders gingen uit elkaar toen ik net zestien was. Van die scheiding hebben we verbazingwekkend weinig afgezien, ik kan me ook niet herinneren dat er ooit ruzie gemaakt is, of zo. Later, toen mijn vader enkele kilometers verder in zijn eigen loft woonde, heb ik eens gevraagd of ik bij hem thuis een halloweenfeestje mocht organiseren voor enkele vrienden. Hij was zó blij dat ik hem dat vroeg. (lacht) Hij vond het heel belangrijk om zich betrokken te voelen, zelfs als we elkaar niet elke dag zagen. Na afloop sliepen mijn vrienden in de zetel en stelde hij zelfs zijn bed ter beschikking, terwijl hij zelf op een matje in de badkamer sliep.

“Toen ik drie jaar geleden zelf voor het eerst moeder werd, heeft dat de dynamiek in onze familie flink door elkaar geschud. Ik had altijd een goede band met mijn ouders, maar toch hou je er als twintiger je eigen leven op na. De komst van een kindje lijmt een familie nog steviger aan elkaar vast; plots ben je weer op elkaar aangewezen om dat kindje door het leven te gidsen. Ik begrijp dat mensen twijfelen of ze kinderen willen, maar het is overdonderend hoeveel liefde er vrijkomt. Bij jezelf, maar ook in je omgeving.”

Jan: ‘Gepuberd heeft Clara nooit echt gedaan’

“Jelle en Clara werden als kinderen al regelmatig meegesleurd naar mijn concerten en de theatervoorstellingen van hun moeder. Voor ons was het evident dat ze sommige theatervoorstellingen vijftien keer zagen.

“Het theater was voor hen bijna een tweede thuis. Als een acteur tijdens een voorstelling zijn tekst eens op een andere manier zei of een regel vergat, hadden Jelle en Clara het gegarandeerd opgemerkt. (lacht)

“Bij Clara was het heel duidelijk dat ze niet gelukkig was op de middelbare school. Via via had ze over de kunstschool in Leuven gehoord, en al tijdens de infodag merkte ik dat dat de weg was die ze moest inslaan. Voor haar persoonlijke ontwikkeling is dat de grote klik geweest: ze is toen helemaal opengebloeid. Plots durfde ze veel meer en was ze minder verlegen.

“Gepuberd heeft Clara nooit echt gedaan, en Jelle eigenlijk ook niet. Ik denk dat dat komt omdat ze allebei op jonge leeftijd al veel interesses hadden, waardoor ze altijd wel érgens mee bezig waren. Op een bepaald moment hebben we zelfs tegen hen moeten zeggen: ‘Mannen, zouden jullie nu eens niets gaan drinken?’ (lacht) Ze deden dat niet uit zichzelf.

“Toen mijn ex-vrouw Karin en ik vijftien jaar geleden uit elkaar gingen, was er helemaal geen wrok. We zien elkaar nu nog steeds regelmatig. Mijn ouders zijn zelf meer dan vijftig jaar gescheiden, en telkens als we hen proberen samen te brengen, zijn ze binnen de minuut aan het bekvechten. Karin en ik wisten meteen: dit willen we niet. Niet voor onszelf, maar al helemaal niet voor onze kinderen. Dat we hen zo’n vecht­scheiding hebben kunnen besparen, daar zijn we nog steeds blij om.

“Het was natuurlijk ook een voordeel dat Clara toen al zestien was, en Jelle negentien. Ik weet nog dat ik tegen de kinderen zei: ‘Je gaat nooit naar me bellen om te vragen of je mag langs­komen.’ Ik heb hen gewoon een sleutel gegeven, zodat mijn appartement een tweede thuis kon zijn voor hen. Dat heeft fantastisch gewerkt.

“Ik hou enorm van baby’s, dus natuurlijk was ik dol­enthousiast toen Clara moeder werd. Die euforie voelde ik ook toen Clara en Jelle geboren werden; vanaf de eerste minuut had ik een vadergevoel, terwijl ik weet dat sommige ouders toch even moeten wennen aan die nieuwe titel. Ik was ook jong, 23 maar, toen Jelle geboren werd. Ik geloof dat dat onze band alleen maar ten goede is gekomen, omdat de generatiekloof minder voelbaar is.

“Clara en ik zien elkaar ook vaker sinds er kinderen zijn. Dat komt omdat ik absoluut vragende partij ben om haar kinderen regelmatig te zien, zodat we de kans krijgen om een goede band op te bouwen. Een vaste dag afspreken wanneer haar kinderen naar mij komen, hebben we dan weer niet gedaan. We bellen gewoon op het moment zelf. Dat typeert ons gezin wel: wij laten de dingen graag spontaan gebeuren.

“Naast mijn carrière als muzikant run ik ook nog een talentenbureau, waar ook Jelle en Clara bij zijn aangesloten. Ik beheer hun agenda’s, maar ik wil bewust níét hun manager zijn. Ik zou het verschrikkelijk vinden als ik tegen Clara zou moeten zeggen dat ze een project moet aannemen dat haar ongelukkig zou maken. Ik vind onze familieband nu eenmaal belangrijker dan onze professionele band.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234