Dinsdag 25/06/2019

Binnenkijker

Architecte Leen De Brabandere: ‘In dit huis is alles mogelijk’

De eettafel en de zwarte fibreglass stoelen van Charles & Ray Eames kreeg Jelle mee van zijn familie. Boven de tafel hangt dan weer een erfstuk van Leen, de lamp ‘Verpan’ van Verner Panton. Het rek achterin is van De Padova. Beeld Luc Roymans

Architect Léon Stynen bouwde dit huis in 1934. Drie jaar geleden kochten architecte Leen De Brabandere en haar partner Jelle Breynaert het. ‘Wij zijn de vierde generatie bewoners.’

“We waren al een tijdje op zoek naar een huis. Liefst binnen de ring rond Antwerpen, met een tuin en weinig werk aan”, vertelt Leen De Brabandere. Net ­buiten de ring maar nog overal dichtbij vonden ze dit huis in de Antwerpse tentoonstellingswijk, via de site architectenwoning.be. De wijk werd op de gronden van de wereldtentoonstelling in 1930 gebouwd met een uniek urbanisatieplan, geïnspireerd op de modernistische wijk Weissenhofsiedlung in Stuttgart. Zo mochten horecazaken en winkels enkel op de hoek van de straat ingericht worden.

Dit is een van de zestien huizen die architect Léon Stynen in de Antwerpse Expowijk bouwde. Zelf woonde hij er ook. Beeld Luc Roymans

Leen De Brabandere: “Vanaf 1922 begon Stynen woningen te ­bouwen, maar die waren nog ­traditioneel. In 1934 raakte hij onder de indruk van de Internationale Stijl en in deze woning zette Stynen zijn eerste stappen in die stijl. Het is een ‘vroeg’ huis van Stynen, maar je ziet al goed zijn signatuur, bijvoorbeeld in zijn gevoel voor verhoudingen, de keuze voor warme materialen en de praktische aanpak van de woning. Dat er ­bijvoorbeeld in de inkomhal een fietsenhok is, vinden we bijzonder handig.”

Stynen was zijn tijd ver vooruit en hanteerde in de jaren ’30 al een systeem waarbij hij mensen de keuze gaf tussen soorten deuren en afwerkingen, zoals nu de norm is bij sleutel-op-de-deur-woningen. Beeld Luc Roymans

Het huis was redelijk instapklaar bij de aankoop, maar dat het terras, de badkamer en keuken door de vorige eigenaars in postmoderne stijl verbouwd zijn, vindt De Brabandere jammer. ‘We zijn de vierde generatie bewoners, dus het is normaal dat er een en ander gemoderniseerd werd. Op termijn zou ik het huis liefst weer puurder maken, de ‘ruis’ verwijderen, maar voorlopig wonen we erin zoals het was.”

Stynen was architect, maar ook ondernemer. Hij bouwde zestien huizen in de wijk, waaronder zijn eigen woning, om de hoek. In plaats van elke keer van nul te beginnen, werkte hij vanuit een basispakket waaruit de bouwheren konden kiezen. Hij beperkte de keuzemogelijkheden voor bijvoorbeeld deuren of materialen. “Hout was in die tijd goedkoop, dus is het rijkelijk aanwezig in de woning.”

Trap in de Congolese houtsoort limba. Beeld Luc Roymans

Nog typisch Stynen is het perfect benutten van de ruimte. De woonkamer is zo opgevat dat ze voor verschillende doeleinden kan dienen. “Alles is hier mogelijk, van etentjes tot feestjes.”

Dat neemt niet weg dat hij ook dacht aan gezelligheid. Voor hem moest een huis een geborgen plek zijn.

De stijl van de architectuur is zakelijk en functioneel, maar in combinatie met het vele hout en de natuursteen oogt alles warm. “Omdat het prachtige, donkere tropische limbahout met zijn mooie tekening zo aanwezig is, hebben we bewust gekozen voor weinig kleuren in huis.”

Een van de blikvangers in de woonkamer is de schouw in ‘vert de mer’-marmer. Beeld Luc Roymans

Een van de blikvangers in de woonkamer is de schouw in ‘vert de mer’-marmer. In lijn met de stijl van het huis kozen Leen en haar partner Jelle voor tijdloze designmeubels zoals de ­stoelen van Eames rond de eettafel. De sofa is eigenlijk een ‘daybed’ van de Deense ontwerper Peter Hvidt. Ze vonden het op de designmarkt Dubieus Design van het Antwerpse designcenter De Winkelhaak.

In een huis als dit schuilen overal verfijnde details, van de deurklinken van Walter Gropius tot de elementen in de toen populaire pakketbootstijl met ronde ramen als patrijspoorten en stoere stalen relingen.

Beeld luc roymans

Een van de leukste plekjes in haar huis vindt De Brabandere de lichte ‘studiolo’, een kleine bureauruimte op een tussenverdieping aan de straatkant, ingericht met een oude Hülsta-kast van haar grootouders.

De Brabandere realiseerde met haar collega Caroline Voet onder andere het nieuwe onthaal in deSingel, dat door Stynen werd gebouwd. Ze is dus goed vertrouwd met zijn werk.

Haalt ze als architecte soms ook inspiratie uit het huis? Leen De Brabandere: “Dit huis brengt me elke dag tot het inzicht dat tijdloosheid overleeft en dat je het niet te ver moet gaan zoeken. Ornamentiek liet Stynen achterwege. Hij investeerde in de essentie.”

Architecte Leen De Brabandere. Beeld Luc Roymans
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden