Maandag 21/10/2019

Youth for Climate

Anuna en Luka De Wever (17): “Misschien is die negativiteit ingegeven door jaloezie”

Beeld Koen Broos

Eerst waren ze nog met 3.000, toen waren ze plots met 35.000: de jongeren van Youth for Climate die elke donderdag spijbelen voor een ambitieuzer klimaatbeleid, wisten de afgelopen weken steeds meer gelijkgezinden achter zich te scharen. Als een moderne en vreedzame Jeanne d'Arc – het zwaard ingeruild voor een megafoon – voert Anuna De Wever de manifestanten in Brussel aan, met in haar zog tweelingzus Luka, glimmend van trots.

Anuna’s leven staat op z'n kop, en daar ondervindt de rest van het gezin ook de gevolgen van: moeder Katrien Van der Heyden, schrijfster en genderexperte, heeft zich uit noodzaak tot Anuna's manager ontpopt, om alle interviewaanvragen in goede banen te leiden. Tweelingzus Luka probeert al drie weken te gaan lunchen met haar populaire evenbeeld, zonder succes.

In de woonkamer prijkt Marc Reynebeaus lovende column over Anuna en medeoprichtster Kyra Gantois ingekaderd op de piano, al had dat evengoed een artikel uit The New York Times of The Washington Post kunnen zijn, want Youth for Climate kan rekenen op internationale media-aandacht.

Brengt dat allemaal niet ongelooflijk veel druk met zich mee?

Anuna De Wever: “Ik ben vooral blij dat ons initiatief zoveel in de media komt en dat het leeft bij de burgers.”

Dat is duidelijk: 35.000 betogers is een gigantisch succes. Hoe voel je je daarbij?

Anuna: “Super! Er werd de afgelopen drie weken meer over het klimaat gepraat dan in het hele jaar 2018! Het bewijst dat iedereen zich zorgen maakt. En dat we er écht iets aan kunnen doen, samen.

“Maar ik voel wel enige druk, ja. Ik moet uitkijken dat ik niks fouts zeg. Want hoewel ik nog maar 17 ben, word ik erop afgerekend als ik iets zeg wat niet helemaal klopt. Ik lees de negatieve reacties niet, maar ik heb gehoord dat er memes over mij de ronde doen. Dingen die ik heb gezegd worden dan uit hun context gerukt en bij mijn foto geplaatst om mij als een idioot af te schilderen.”

Luka De Wever: “In de groepschat met de andere leerlingen worden weleens screenshots van negatieve reacties over mijn zus gedeeld.

“Onlangs zeiden mijn vriendinnen: 'Je zus heeft gezegd dat ze gewoon geld moeten bijdrukken en dat alles dan opgelost is!' Ik antwoordde dat ze dat helemaal niet zo bedoeld had. Maar zij drongen aan: 'Jawel, dat stond op Twitter!'”

Anuna:
(zucht) “Ik doelde op het feit dat de Wereldbank meer geld kan geven aan landen die ecologische initiatieven willen nemen en dat het dus niet extreem duur hoeft te zijn.”

Luka: “Ik trek mij die negatieve reacties harder aan dan zij. Iedereen heeft recht op zijn mening, maar ze is wel nog steeds mijn zus, hè. Misschien is die negativiteit ingegeven door jaloezie, want ze wordt niet met redelijke argumenten onderbouwd. Dan zeggen ze dingen als: 'Ze heeft kort haar.'”

Anuna:
(kruist de armen) “Wat is dát nu voor een opmerking?”

Bosbrossers

Opnieuw “duizenden klimaatspijbelaars” op de been in Brussel, nu ook 10.000 in Luik

De regeringen in ons land moeten dringend meer ambitie tonen in hun klimaatbeleid. Dat zeggen meer dan 3.400 academici, onder wie de rectoren van de vijf Vlaamse universiteiten,in een open brief

Waarom de ‘fucks’ niet te tellen zijn op te klimaatbetoging

Student die Anuna De Wever bedreigde“Zijn die mensen daarvoor écht naar de politie gestapt?”

Dossier Klimaatactie: klimaatspijbelaars, betogingen en acties: alles over de strijd voor meer en betere klimaatmaatregelen.

Hoe is het schoolleven momenteel voor jullie?

Anuna: “Op school wordt er niet veel over gezegd. Althans niet tegen mij.”

Durven ze niet?

Anuna: (lachje) “Ik weet het niet. Sommige leerkrachten steunen mij enorm. Af en toe zeggen klasgenoten: 'Je bent goed bezig!' of word ik nageroepen in de gang – 'Dat is die klimaatgriet!' – maar daar blijft het bij. Ze spreken eerder Luka aan: ik hoor van haar dat er continu over mij gepraat wordt.”

Luka: (knikt) “Ik krijg als 'zus van' precies meer aandacht dan Anuna op onze school. Maar ik heb er dan ook meer vrienden dan zij – veel van haar vrienden kent ze van buiten de school.”

Anuna: “Onze school is niet zo sensibiliserend. Er komen minder leerlingen uit onze school betogen dan uit andere scholen. Maar de directie steunt me wel. Dat is fijn.”

Beeld Koen Broos

'Klimaatspijbelaar' wordt nu al getipt als Woord van het Jaar.

Anuna: “Zeer triestig, altijd die nadruk op dat spijbelen.”

Luka: “'Hoopgevende jongere' zou beter zijn.

“Anuna heeft al duizend keer gezegd dat spijbelen blijkbaar nodig is om druk uit te oefenen op de politici. Toen 75.000 Belgen begin december in Brussel meeliepen met Claim the Climate, heeft België een paar dagen later tégen duurzame richtlijnen van de EU gestemd. Wij kunnen nog niet stemmen, dus willen we ons op een andere manier hoorbaar maken.”

Jullie directrice weet dat jullie tot aan de verkiezingen van eind mei elke donderdag de straat zullen blijven opgaan. Gaan ze voor jou een uitzondering maken qua sancties, Anuna, nu je overal in de schijnwerpers staat?

Anuna: “Geen idee. Ik heb binnenkort een afspraak met mijn leerlingenbegeleider. Die had het vaag over 'de straf misschien lichter te maken'. Ze weten ook wel dat ik momenteel enorm veel te doen heb. Trouwens, wanneer jongeren meelopen met onze klimaatmars, vervullen ze ook veel vakoverschrijdende eindtermen: het toont aan dat je burgerzin hebt, kritisch kunt denken en dat je je inzet voor duurzame ontwikkeling.”

In de fik

Je hebt Youth for Climate samen met Kyra Gantois opgericht.

Anuna: “Ik heb haar leren kennen op school. Afgelopen zomer zijn we samen op vakantie gegaan. We zaten in de koelte van de Oostenrijkse bergen, maar we kregen constant te horen dat het in België 40 graden was. Toen we terug thuis waren, zijn we beginnen te panikeren. Kyra was aan het scrollen op haar telefoon en zag een bericht over Greta Thunberg (het Zweedse 16-jarige meisje dat na de zomervakantie elke dag met een spandoek aan het Zweeds parlement stond om aandacht te vragen voor de dreigende klimaatverandering, red.). 'Check dit eens!' Daarna hebben we meer info over Greta opgezocht. In haar speech zei ze: 'We are coming, whether you want it or not.' Onze reactie: 'Let's go, then!'

Vind je het jammer dat jij meer aandacht krijgt dan Kyra?

Anuna: “Ja, want ze heeft minstens evenveel gedaan. Maar omdat de media zo hard focussen op dat spijbelen, en Kyra momenteel vastgoed studeert aan de hogeschool en dus geen scholier meer is, komen de journalisten sneller bij mij terecht. Nu, uiteindelijk draait het voor haar ook niet om de aandacht: het gaat ons allebei om het klimaat.”

En voor de jongeren die meelopen op jullie marsen ook: elke week zijn er meer aanwezigen, en de studenten uit het hoger onderwijs en de Franstalige gemeenschap hebben zich nu ook bij jullie aangesloten.

Anuna: “Geweldig dat ze zich spontaan bij ons hebben aangesloten! Al vrees ik dat het aantal betogers op een bepaald moment zal stagneren en zelfs zal afnemen. Maar zelfs dan zal ik er staan.

“We hebben gebeld naar het kabinet van Joke Schauvliege (Vlaams minister van Omgeving, Natuur en Landbouw, red.) om een afspraak te maken, waarop we te horen kregen: 'We laten nog iets weten.' (zucht) Schauvliege zegt dat ze een klimaatplan heeft om bepaalde normen te halen tegen 2050, maar de realiteit blijft dat we het helemaal niet goed doen in ons land. Ofwel is er dus iets mis met het beleid, ofwel wordt het beleid niet correct uitgevoerd. Wij, de jongeren, willen samenzitten met politici en experts, om te kijken waar het misloopt en om dingen te veranderen.

“Je hoort overal dat veel mensen de maatregelen die nodig zijn als te extreem zullen ervaren. Maar het wordt tijd dat we met z'n allen gaan beseffen dat we in een klimaatcrisis zitten. Er zijn nu extreme maatregelen nodig omdat er veel te lang is gewacht om in te grijpen. Als je school in de fik staat, wacht je toch ook niet tot de bel gaat om het gebouw te verlaten?”

Ben je niet bang dat je gedesillusioneerd zult raken?

Anuna: “Dat ben ik nú al een beetje. Ons land heeft geweigerd om op de klimaattop in Polen de verhoogde klimaatambities te ondertekenen.

(Slaat op tafel) “We hébben de oplossingen. We hébben de technologie. We hébben de grondstoffen. Maar ons economisch systeem staat in de weg. Zolang de multinationals niet doorhebben dat zij moeten meewerken, zal er niets veranderen.

“Onlangs zaten we samen met de ministers Joke Schauvliege, Liesbeth Homans en Lydia Peeters. We begonnen over de fiscaliteit van de grote vermogens, waarop zij: 'Dat is een ander debat.' Maar als ze continu zeggen dat er niet genoeg geld is, dan hangt dat wel degelijk samen, toch? Neem dan drastische maatregelen! Stop de subsidies voor de luchtvaart liever in het openbaar vervoer. Doek de belastingparadijzen op. Pas je economische beleid aan, want er is wel degelijk genoeg geld in omloop. De superrijken zullen óók kampen met de gevolgen van de klimaatopwarming, hoor! Hun geld zal hen niet redden.”

Je bent boos.

Anuna: “Enorm. (Roept) Komaan! Neem jullie verantwoordelijkheid eens op! Ik kan toch niet de enige zijn die dat inziet? Ik heb de indruk dat iedereen de verantwoordelijkheid van zich afschuift.”

Luka: “Hoe meer ze zich erin verdiept, hoe bozer ze wordt. Vaak ben ik degene die haar wat kalmeert. Nu, wat ik van Anuna hoor, maakt mij ook superkwaad. En dat mensen ons hypocriet noemen, ook. Natuurlijk hebben wij de grote oplossingen niet, we zijn nog maar 17! Ik verdiep mij minder in de klimaatkwestie dan Anuna, want anders begin ik weer te panikeren.”

Weer?

Luka: “Ik heb een fase gehad dat ik paniekaanvallen had, omdat ik ervan overtuigd was dat we over 10 jaar dood zouden zijn door de gevolgen van de klimaatopwarming. Dat kwam omdat een cynische leerkracht tegen ons zei: 'Over 30 jaar zal het wel gedaan zijn, geniet er nog maar van! Er zijn oplossingen, maar let's face it, niemand zal er iets aan doen.'”

Anuna: 'Het is jammer dat ik meer in de belangstelling sta dan mede-initiatief­neemster Kyra Gantois, die evenveel doet. Maar het gaat ons allebei om het klimaat, niet om de aandacht.' Beeld Isopix

Geen vlees

Is jouw activisme ook ingegeven door die angst, Anuna?

Anuna: “Ja, angst is mijn grootste drijfveer. Op het einde van dat gesprek met Schauvliege, Homans en Peeters vroeg ik: 'Kunnen jullie mij verzekeren dat ik even oud ga worden als jullie? Dat ik in een normale wereld ga kunnen leven?' Zij vielen compleet uit de lucht: 'Natuurlijk, waarom zou je daar bang voor zijn?' Die attitude baart mij zorgen, want het toont aan dat ze de urgentie van het probleem niet inzien.

“Veel mensen denken dat we kunnen voortdoen zoals we bezig zijn, tot het echt niet anders meer kan, en dat we pas daarna drastische maatregelen moeten nemen. Maar uit onderzoek over tippingpoints (kantelpunten, enorm snelle veranderingen in het klimaat, red.) blijkt dat het dan al te laat is. De deadline is nú. Iedereen zegt mij: 'Anuna, je overdrijft.' Maar ik overdrijf níét, hè! Kijk naar Trump, die onlangs tweette: 'It's freezing and snowing in New York. We need global warming.'

Luka: “Zeggen dat de klimaatopwarming niet bestaat omdat het sneeuwt, is als zeggen dat er geen hongersnood is omdat je net van tafel komt.”

Anuna: “Die heb je van mij!”

Luka: “Ik hem 'm gestolen omdat ik 'm zo goed vind! Enfin, volgens mij is ontkenning het grootste probleem.”

Anuna: (knikt) “Mensen zetten veel te makkelijk moeilijke dingen van zich af, ze wíllen het niet weten.

“Zelfs een deel van onze generatie blijft onverschillig. De veeteelt is één van de grootste oorzaken van het groeiende watertekort, en het methaangas afkomstig van koeien is veel schadelijker dan CO2. En toch durf ik te wedden dat de helft van de klas vanavond weer een biefstuk op zijn bord heeft liggen. Maar goed, ik wil niet kwaadspreken over mijn generatie, want we stonden er wel, hè, de afgelopen donderdagen. Zelfs in de regen! Dat heeft mij echt verrast.”

En je wordt bewierookt door Marc Reynebeau, David Van Reybrouck en andere hele en halve intellectuelen. Went dat?

Luka: “Elke keer dat Anuna op tv komt, vind ik dat superspannend. Ik ben zó trots op haar!”

Anuna: “Mijn agenda is de komende twee weken helemaal volgeboekt. Veel mensen sturen berichten: 'BV'ke, ofwa?' Dat stoort mij. Ik ben misschien toevallig het gezicht geworden van een beweging, maar ik wil echt gewoon dat het klimaatprobleem opgelost raakt.”

Veel mensen zien jullie als helden. Zien jullie jezelf ook zo?

Anuna: “Ik ben er trots op dat ik mijn nek durf uit te steken. Anders zou ik mezelf maar een loser vinden. Een arme boer uit Indonesië zal niets aan het klimaatprobleem kunnen doen. Maar ik ben blank en groei op in een rijk land: ik ben sowieso al enorm geprivilegieerd. Dus dan is het ook mijn verantwoordelijkheid om er iets aan te doen. En dat geldt voor al de rest van de Belgen. (Denkt na) Behalve voor zij die tot de vierde wereld behoren.”

Luka: “David Van Reybrouck zei in De afspraak: 'Burgerlijke ongehoorzaamheid is geoorloofd als de regering faalt.' Maar 'geoorloofd' vind ik nog te zwak uitgedrukt: het is onze plícht.”

Anuna: “En wat is het alternatief? Je erbij neerleggen dat er geen toekomst is en dat we allemaal naar de kak gaan? Ik vind: be the change you want to see.”

Kijken jullie neer op tieners die niet op straat komen?

Luka: “Nee. Wij hebben ons activisme van thuis uit meegekregen, maar voor veel van mijn leeftijdsgenoten is dat niet zo normaal. Onze moeder is genderexperte, onze vader is stadsplanner in Antwerpen. Hij was de bezieler van Spoor Noord en werkt met een heel team aan projecten om de stad leefbaarder te maken.

“Mijn vriendinnen gaan komende donderdag niet naar de klimaatmars omdat het dan hun 100 dagenviering is. Dan denk ik: je moet wel je steentje blíjven bijdragen.”

Jij kunt dus ook niet naar je 100 dagenviering, Anuna?

Anuna: “Ik doe daar sowieso niet aan mee, hoor.

“Onverschilligheid is de grootste kwaal van onze maatschappij: mensen die de Primark binnenstappen zonder te denken aan de kinderen in Bangladesh die in miserabele omstandigheden al die kleding hebben gemaakt. Ik zei het vandaag nog tegen mijn leerkracht zedenleer: 'Meneer, ik word zot!'”

Word je ook niet triest door je alle wereldleed aan te trekken?

Anuna: “Ik ben dan ook niet zo gelukkig (lacht). Muziek is mijn therapie. Ik heb 7,5 jaar pianoles gevolgd: als ik het even niet meer aankan, kruip ik achter de piano. Ik schrijf ook zelf muziek.”

Seksisme

Jullie zijn een eeneiige tweeling, maar lijken jullie ook in andere opzichten op elkaar?

Anuna: “We zijn allebei avonturiers. Luka is bijvoorbeeld met AFS op interculturele uitwisseling gegaan.”

Luka: “Naar de Filipijnen. Plots in een derdewereldland terechtkomen: heftig. Na vier dagen was ik al over de cultuurshock heen – het went snel om geen wc-papier te hebben en driemaal per dag rijst voorgeschoteld te krijgen – maar ik had enorm veel last van heimwee. Ik vond het moeilijk om contact te leggen. Er waren heel veel mensen die met mij op de foto wilden, gewoon omdat ik blank ben. Daarna vroegen ze hoe ik heette, om mij vervolgens te taggen op Facebook: 'I just spent a lovely afternoon with Luka.' Terwijl we verder niets tegen elkaar gezegd hadden!

“Ik heb het hele eiland rondgereisd. Mensen die op straat met drie kinderen op een stuk karton zitten: confronterend. En toch zijn ze solidair: ook al hebben ze niks, ze delen álles.”

Anuna: “Dat bedoel ik met je verantwoordelijkheid nemen. Hoe kun je nu als Belg géén wereldverbeteraar zijn? Ik wil rechten gaan studeren, gevolgd door internationaal recht, in de hoop diplomaat inzake mensenrechten te worden. Niet omdat ik zín heb om vijf jaar rechten te studeren, maar omdat ik vind dat je zoveel mogelijk moet doen om de wereld beter te maken. Want momenteel is die gewoon shitty.”

Welke job wil jij later uitoefenen, Luka?

Luka: “Ik droom ervan om in het buitenland als psychologe te werken. Dat lijkt mij heel interessant.

“Dat Anuna zo ambitieus is, vind ik één van haar beste eigenschappen. Neem nu de klimaatprotesten: toen ze me daar voor het eerst over vertelde, dacht ik eerlijk gezegd dat er niets van in huis zou komen. En kijk, nu zitten we hier! Anuna weet mensen te motiveren. Toen ik op de Filipijnen zat, heb ik ook huilend met haar aan de lijn gehangen: 'Ik ga het vliegtuig nemen en naar huis terugkeren.' Ze zei toen: 'Nee! Ik ken jou, jij kúnt dit.' Als ze ergens achter staat, heeft ze energie te over.”

En wat is haar slechtste eigenschap?

Luka: “Als ze ergens níét achter staat, dan... (lacht). Ja, iedereen weet ondertussen wat er dan gebeurt, hè.”

Anuna: “Wat ik mooi vind aan Luka, is dat ze zich wegcijfert voor anderen. Haar slechtste eigenschap? Dat ze te...”

Luka: (onderbreekt) “...te mainstream is?”

Anuna: “Ik ging een ander woord zoeken (lacht). Maar soms denk ik inderdaad: houd je toch eens met belangrijkere dingen bezig!”

Luka: “Waar de doorsnee jongere mee bezig is – feesten, shoppen, blijven slapen bij vriendinnen – vindt Anuna tijdverspilling.”

In De afspraak zei je dat je het idee voor de klimaatprotesten aan tafel had besproken met jullie moeder, Anuna. Is zij je toetssteen?

Anuna: “Ja, ik vind mijn moeder echt briljant. Ze heeft een internationale carrière en is mijn voorbeeld.

“Ik heb met mijn moeder al tweemaal een vrouwenrechtencommissie van de Verenigde Naties bijgewoond in New York. Vertegenwoordigers van landen uit de hele wereld trekken erheen om te zeggen hoe het in hun land met de vrouwenrechten staat. Dat was een eyeopener. In België worden debatten over gelijke lonen gevoerd, terwijl je daar verhalen hoort als: 'Vanaf nu mogen kinderen pas vanaf hun 16de uitgehuwelijkt worden in plaats van op hun 12de. Een overwinning!' (blaast) Of verhalen over vrouwenbesnijdenis. Echt fucked up.”

Heerst er onder jongeren nog veel seksisme?

Luka: “Ja. Maar... hoe zeg ik dit zonder te schijten op onze generatie?”

Hun moeder komt plots met een staafmixer in de hand de woonkamer binnen.

Katrien Van der Heyden: “Mag ik een voorbeeld geven? Onze inbox wordt momenteel overspoeld met berichten. Een groot deel daarvan is afkomstig van mannen van middelbare leeftijd, die zelfs naar mij – de moeder! – dingen sturen als: 'Amai, uw dochter is sexy.' Excuseer? Anuna krijgt ook zulke berichten. Typisch: was ze een jongen, dan zou dat wellicht niet gebeuren. Oké, ze is knap, maar daar kan ze zelf niets aan doen. Het reduceert haar protest: sommige mannen focussen enkel op haar uiterlijk.”

Anuna: “Wat mij stoort aan veel jongens van onze leeftijd: dat je op school komt, en echt van álle jongens moet horen wie er volgens hen weer 'de slet' heeft uitgehangen het afgelopen weekend. Dan gaat het over een meisje dat twee jongens heeft gekust. Als een jongen hetzelfde doet, is hij een held. En schept hij er bovendien nog over op. 'Wajo, ik heb die binnengedaan.' Misselijkmakend en denigrerend. Mijn vrienden doen dat niet, maar (wijst naar Luka) de jouwe wel.

“Of als het over #MeToo gaat: 'Ja, ze moeten nu ook niet overdrijven.' Degoutant!”

Luka: “Mijn eerste kus was op mijn 16de. Daarvóór moest ik altijd aanhoren: 'O, je bent nog maagd! Je zult alleen blijven en later met katten samenwonen!' En dan ben je plots een slet. Ja, zeg!”

Anuna: “Hoe kunnen al die grieten dat pikken? Dat is dus de reden waarom weinig van mijn vrienden op onze school zitten. Mijn vrienden zijn vaak ouder. Wie mijn vriend wil zijn, mag niet racistisch, seksistisch of discriminerend zijn, en dient een beetje na te denken over de wereld.”

Drollen

In een filmpje dat gemaakt werd op jullie betoging zei een jongen: 'Op deze wereld wil ik geen kinderen zetten.' En jullie?

Anuna: “Ik wil sowieso geen kinderen. Niet alleen om mijn ecologische voetafdruk te beperken, maar ook omdat ik gewoon niet snap waarom mensen kinderen willen.”

Luka: (lacht) “Ik ook niet. Ik was gisteren bij kinderen en ik dacht...” (trekt lang gezicht)

Anuna: “Al je vrijheid is wég. Je kunt niet meer midden in de nacht plots zeggen: 'Ik heb het hier gehad, ik ga twee weken naar IJsland!' Want je hebt drollen rondlopen.”

Luka: “En zelfs mocht ik kinderen willen, dan zouden die vast niet heel oud kunnen worden of een fijn leven kunnen leiden.”

Hoe denken jullie over de liefde?

Anuna: “Ik denk niet dat je langer dan 10 à 15 jaar met dezelfde persoon kunt doorbrengen. Daarna is het er volgens mij gewoon niet meer. Dat is ook niet erg: op naar de volgende! Hoe saai is het niet om heel je leven met slechts één persoon te delen? Er zijn zo veel mensen! Wissel toch wat af! En al zeker in je jonge jaren. Ik wil nooit trouwen. Het lijkt mij veel boeiender om met meer mensen mijn leven te delen, ook op een intieme manier.”

Luka: “Ik ben wél een romanticus. Ik vind The Notebook een goeie film (lacht).

“Opa is vorige zomer gestorven, oma is er nog. De gedachte dat zij hun hele leven met elkaar gedeeld hebben en dat niemand hen beter kent dat zij tweeën, vind ik heel mooi. Hoe langer je elkaar kent, hoe leuker het volgens mij wordt.”

Katrien: (roepend vanuit de keuken) “Schrijf maar op dat Luka single is!”

Luka: (lacht) “Single and ready to mingle!”

Krijgen jullie nu ook meer amoureuze aandacht?

Luka: “Omdat Anuna geen tijd meer heeft om alle berichten in haar inbox te beantwoorden, houd ik me daarmee bezig. Ik ben een beetje haar secretaresse. (Tegen Anuna) Ik heb het je bewust niet verteld, maar er zat eens een huwelijksaanzoek bij. Ik heb het gedeletet.”

Anuna: “Als the lesbians zulke aanzoeken sturen, laat het me dan weten.” (lacht)

Je valt op vrouwen?

Anuna: “Ja. En daar hoeft verder niet op ingegaan te worden. Niet dat ik me ervoor schaam, maar ik vrees dat het anders meer over mijn geaardheid dan over het klimaat zal gaan.

“Ik word nu wel vaak herkend. En aangesproken in clubs: 'Anuna, ben jij dat?'”

Luka: “Heel veel berichten zijn in de trant van: 'Jij bent echt beeldschoon!' Ik werd ook al gecontacteerd door modellenbureaus: 'Jij bent toch de zus van Anuna? Zou zij voor ons willen werken?'”

Jullie pluspapa zei daarnet dat jij vaak in de supermarkt aanzien wordt voor Anuna.

Luka: (knikt) “Ik word meer herkend dan Anuna zelf.”

Anuna, krijg je veel vriendschapsverzoeken op sociale media van mensen die je niet kent?

Anuna: “Ineens heb ik 3.000 volgers op Instagram! Maar ik laat dat toe, want ik wil natuurlijk dat mijn posts over Youth for Climate zoveel mogelijk mensen bereiken. Ik heb niets persoonlijks meer gepost sinds ik in de media kom. Mijn profiel is openbaar, omdat er niets schokkends op staat.”

Zo zagen de critici natuurlijk wel dat je vliegtuigreizen had gemaakt.

Anuna: “Maar hadden ze mij dat gevraagd, dan had ik even eerlijk geantwoord. Mensen mógen op reis gaan, hè. (Fijntjes) Wat zijn de critici trouwens aan het doen dat wél een verschil zal maken?”

Vinden jullie het vervelend dat jullie een achternaam delen met de Antwerpse burgemeester?

Anuna: “Nee. We krijgen wel vaak de vraag of we de 'dochter van' zijn – neen, dus – maar daar blijft het bij. Dat er zoveel vragen over gesteld worden, vind ik vervelender.”

Hebben jullie als eeneiige tweeling een bijzondere band?

Anuna: “Een beetje, maar niet zo magisch als vaak wordt voorgesteld. We voelen het bijvoorbeeld niet als het slecht gaat met de andere.”

Luka: “We zeggen wel vaak op hetzelfde moment iets dat volledig out of the blue komt. We hebben ook dezelfde droge humor. We kunnen een uur strijk liggen van het lachen, terwijl de rest denkt: 'What the fuck?'

Hun moeder komt de woonkamer binnen met de boodschap dat het eten klaar is.

Anuna: “Wat schaft de pot?”

Katrien: “Witloofsoep, en daarna gestoofde venkel met...”

Anuna: “Gestoofd is nooit goed!”

Luka: “Vénkel is nooit goed!”

Katrien: (onverstoorbaar) “...met appel in bladerdeeg en parelcouscous. En als dessert appelcake. Zeg! Ik heb hier wel een ongelooflijk menu in elkaar gestoken, hè.”

Anuna: 'We hebben een bijzondere band als tweelingen, maar het is niet zo magisch als weleens wordt beweerd.' Luka: 'We hebben wel dezelfde droge humor.' Beeld Koen Broos

Anuna: “Keilief, mama! Ik hou van jou!”

Luka: “Merci, mama!

“Venkel vind ik echt vies. Dat is zoals anijs. Waarom eten mensen dat?”

Anuna: “Luka en ik zijn vaak de enigen in de kamer die iets doorhebben. Dan kijken we mekaar aan met een veelbetekenende glimlach.”

Luka: “Er is niemand die ik beter ken. Ik ben de volle 9 minuten ouder (lacht). Ik vind het ook leuk om deel te zijn van een eeneiige tweeling. Je hebt altijd een maatje, en je gaat allebei op hetzelfde moment door dezelfde levensfases.”

Krijgen jullie kippenvel of tranen in de ogen op de klimaatmarsen?

Luka: “Ik heb al kippenvel gehad.”

Anuna: “Ik heb nog niet moeten huilen.”

Luka: “Dat gevoel van collectiviteit, ook al ken je er bijna niemand! Samen liedjes zingen!”

Anuna: “Al is de samenhorigheid nog sterker dan op pakweg een festival, omdat je echt een doel hebt samen.”

Jullie zamelen ook geld in via crowdfunding. Wat willen jullie daarmee doen?

Anuna: “Net zoals je festivalbandjes hebt, willen wij er maken met het opschrift: 'Youth for Climate – join the movement!' Zo kun je elkaar herkennen op straat, wat een nog groter groepsgevoel zal creëren. En het zorgt ook voor groepsdruk: als de ene helft van de klas zulke bandjes heeft, zal de andere helft er ook willen.”

Sommige leerkrachten zijn ervan overtuigd dat jongeren gewoon meelopen omdat ze dan geen les hoeven te volgen.

Anuna: “Ik kan enkel zeggen: kom af. Als je al die mensen met gasmaskers en borden ziet: dat zijn echte diehards. Je moet erbij geweest zijn om erover te kunnen oordelen.”

Wat zijn de grappigste slogans die je al hebt gezien?

Anuna: “'Fuck each other, not the earth'.”

Luka: “'Act now or swim later.' Er zitten echt wel goeie dingen bij.”

Veel slogans hebben te maken met seks. Waarom?

Anuna: “Ik denk dat het eigen is aan onze generatie. 'Eat dicks, not pigs' (lacht). Dat is niet gemeen of denigrerend bedoeld: het brengt de boodschap op een grappige manier over.”

Hoe moet het nu verder met de marsen?

Anuna: “We gaan blijven protesteren tot dat klimaatplan er ligt. Want er móét iets gebeuren. Ik ben de politieke beloftes en blabla beu. Binnenkort zal ik er de partijprogramma's op naslaan. En, beste stemgerechtigde lezer: de verkiezingen zijn een uitgelezen kans om aan te tonen hoe belangrijk u het klimaat vindt.

“De studenten uit het hoger onderwijs stappen nu ook mee: dat zal onze invloed hopelijk nog vergroten. Joke Schauvliege zegt altijd: 'We hebben geen draagvlak.' Dus voilà, hier is het! Studenten, Walen, leraars, senioren: iederéén is welkom om zich elke donderdag bij ons aan te sluiten. Betoog met ons mee!”

Luka: “Als ik mijn zus de betoging zie leiden en mensen haar naam hoor scanderen, dan denk ik trots: that's my sis!”

©Humo

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234