Zondag 21/07/2019

Interview Familieklap

Annemie Struyf en dochter Johanna: ‘Het zonnetje in huis was plots een donderwolk’

Beeld Bob Van Mol

De oudste is 58, moeder van vijf, en tv-maker gespecialiseerd in wereldproblemen. De jongste is 29, was vroeger een soort tweede mama, en hoorde iets te vaak ‘Amaai’. Annemie Struyf en Johanna Laurent, moeder en dochter.

JOHANNA

“Ik groeide op in een groot gezin met veel ambiance. Aan onze volle eettafel was altijd plaats voor spontane bezoekers.

“Nog niet zo erg lang geleden gingen mijn ouders uit elkaar. Ik was al een twintiger, maar had het er heel moeilijk mee. Hoewel ik liever wilde dat het niet gebeurd was, denk ik wel dat mijn ouders daar op de best mogelijke manier mee zijn omgegaan.

“De band met mijn moeder was altijd hecht, zelfs als puber. Dat mijn moeder veel afwezig was toen ik opgroeide, is een misverstand. Ze is pas op haar 35ste de journalistiek ingestapt. En pas toen ik al op de middelbare school zat, trok ze voor tv-reportages naar de andere kant van de wereld. Zelfs toen was ze niet eens zo lang weg.

“Met haar plotse bekendheid als tv-figuur heb ik wel moeten leren omgaan. Toen ze in Tegen de sterren op haar eigen parodie kreeg, werd ik om de haverklap met ‘amaai’ aangesproken. Met alle respect voor Nathalie Meskens, maar ik herkende mama totaal niet in haar parodie.

Samen twee boeken uitgebracht

“Mijn moeder is altijd vrij open geweest in de media, maar als kind vond ik het echt verschrikkelijk wanneer ze iets over ons zei of schreef. Zo had ik eens per ongeluk een brievenbus naar de verdoemenis geholpen. Ik was gestruikeld en had in mijn val dat betonnen ding meegesleept, waarop het in stukken brak. Onder lichte dwang van mijn mama ben ik toen bij die mensen gaan aanbellen. Bleek daar een vrouw met een vroegdemente man te wonen: natuurlijk wilde mijn moeder een reportage over hen maken. Dat stuk verscheen in de Weekend Knack, inclusief mijn stommiteit als aanleiding voor de reportage. Ik kon wel door de grond zakken. (lacht)

“Dat neemt niet weg dat ik erg trots was op haar: als een van de enige kinderen las ik altijd al haar reportages. Zeker heeft dat meegespeeld om zelf journalistiek te gaan studeren.

“Toen ik bij De Morgen begon, merkte ik wel dat sommige mensen veronderstelden dat ik daar zat omdat ik ‘de dochter van’ was. Omdat het tempo als krantenredacteur waanzinnig hoog lag, heb ik het na anderhalf jaar voor bekeken gehouden. Mijn huidige job als communicatieverantwoordelijke bij GO!, het onderwijs van de Vlaamse Gemeenschap, zie ik niet als een compromis. Bij deze baan weet ik tenminste hoe laat ik ’s avonds thuis zal zijn. Veel tijd doorbrengen met vrienden en familie is belangrijk voor mij.

“Schrijven doe ik nog als free­lancejournaliste in bijberoep, enkel over thema’s die mij echt interesseren en die overigens ook helemaal anders zijn dan die van mijn moeder.

“Ondertussen hebben mijn mama en ik samen al twee boeken uitgebracht, waardoor we elkaar ook op professioneel vlak hebben leren kennen. Het was toch een opluchting dat ik daarvoor al onder mijn eigen naam gepubliceerd had. Ik wilde eerst bewijzen dat ik het ook alleen kan.”

ANNEMIE

“Zoals het een oudste dochter meestal betaamt, nam Johanna als jong kind al veel verantwoordelijkheid op zich. Ik ben een betrokken moeder, maar extreem zorgend zou ik mezelf niet noemen. Johanna wel, zij is heel zorgzaam. Zo was ze altijd een beetje een tweede moeder voor de jongere kinderen; vooral voor mijn jongste adoptiedochter Hope, omwille van het grote leeftijdsverschil.

“De puberteit vind ik sowieso geen aangename periode, maar Johanna was echt een zware puber. Plots was mijn zonnetje in huis een donderwolk geworden: voortdurend slechtgezind. Ik was erg opgelucht toen dat achter de rug was.

“Tijdens en na de scheiding heb ik mijn uiterste best gedaan om een nog betere moeder te zijn, zodat de kinderen niet dubbel zouden lijden. Een scheiding is een heftige ervaring die kinderen voor de rest van hun leven tekent, daar ben ik van overtuigd. Maar mislukt voelde ik me niet – noch als echtgenote, noch als moeder. Veertig jaar samenzijn is niet niks.

“Dat ik het prille geluk over mijn nieuwe lief ook met journalisten deelde, vonden mijn kinderen misschien niet zo leuk. Maar ik heb daar bewust over verteld in een interview om zo de boodschap door te geven dat het leven doorgaat, zelfs in z’n allermooiste vorm, ook na je vijftigste.

“Mensen denken vaak dat ik er maar wat uitflap, maar het tegendeel is waar: ik denk goed na over wat ik zeg. Niet alleen ik, trouwens, Johanna ook. Mijn hoogstpersoonlijke communicatie-adviseur is zij. (lacht) Ik vraag haar altijd om raad vooraleer ik iets naar buiten breng, en zij leest ook al mijn interviews en sociale-mediaposts na. Als zij zegt, ‘mama, die post kan echt niet’, vliegt dat meteen offline. Dan twijfel ik geen seconde. Toen ik bijvoorbeeld voor De slimste mens gevraagd werd,, adviseerde zij me ook over deelname en outfits. Niet dat ik daar altijd naar luisterde, hoor. (lacht)

Het leven is meer dan werken

“De grens tussen persoonlijk en professioneel die ik in mijn werk bewandel, is erg dun. Dan is het wel fijn dat Johanna die mee bewaakt. Zij is nog meer op mijn privacy gesteld dan ikzelf, waarschijnlijk omdat zij weet wat het effect van zo’n aandacht op onze familie is. Zo heeft ze er bijvoorbeeld strikt mee op toegekeken dat Hope zo veel mogelijk uit de media bleef in de jaren na de adoptie.

“Het verbaasde mij niet dat zij journaliste wilde worden. Ze is ook een hele goede, en dat zeg ik niet alleen omdat ze mijn dochter is. Als wij samen een boek maken, werken we echt als duo. Zij denkt inhoudelijk mee, neemt ook interviews af, schrijft teksten. Maar ze is wel meer iemand die achter de schermen opereert. Wat haar voor mij de ideale collega maakt, natuurlijk. (lacht)

“Ons samenwerken heeft voor haar als voordeel dat ze sneller gepubliceerd wordt, maar het nadeel is natuurlijk dat mensen het wel steeds als mijn boek, en niet het onze, blijven zien.

“Dat zij vandaag niet meer voltijds als journaliste werkt, vind ik helemaal geen zonde. Ik heb mijn kinderen altijd ingepeperd dat er meer is in het leven dan werken. Dus ik ben juist trots dat zij die werk-privébalans zo ter harte neemt.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden