Dinsdag 22/10/2019
Beeld Tim Coppens

Column John John en Missy

Als je zoon Minecraft speelt, mag hij niet naar tv of YouTube kijken, is de afspraak. Tel uit je pedagogische winst

Bart Eeckhout is hoofdredacteur bij De Morgen en papa van John John (9) en Missy (6). 

“Ik ga vandaag al mijn dag nemen”, zegt je zoon, ­terwijl je ’s avonds, nog enigszins nahijgend van de geraak-ik-wel-op-tijd-aan-de-schoolpoortstress, de deur thuis openduwt. Het is maandagavond, en elke maandagavond zegt hij dezelfde zin op ­hetzelfde moment. Hij gaat dus zijn ‘dag nemen’.

Die dag is de dag in de week dat hij van jou ’s avonds Minecraft mag spelen op de computer. Eigenlijk zijn er twee zulke dagen, want dezelfde regel geldt ook bij je geliefde. Beter één dag in de hand, dan zeven in de lucht, denkt John John, en dus kiest hij telkens weer meteen de eerste dag in de week om aan het gamen te slaan.

Er mag hier gesproken worden van een zekere gecontroleerde normvervaging. Eerst mocht Minecraft één dag in het ­weekend. Dan elke dag van het weekend. Nu dus ook twee keer in de week.

Het is, zoals wel vaker, de schuld van de krant. Daarin stond dat aan de ­universiteit een programma ontwikkeld is om scholieren kwantumfysica uit te leggen aan de hand van Minecraft. Kan kloppen: Minecraft is een computerspel waarin je hele werelden uitbouwt met blokken. Atomen in Lego-formaat, zeg maar. Als je zoon Minecraft speelt, mag hij niet naar tv of YouTube kijken, is de afspraak. Tel uit je pedagogische winst.

“Wat ben je aan het doen?”, vraag je, meer controlerend dan geïnteresseerd. Je zoon schokt met de schouders, waarover je meekijkt naar het computerscherm. “Gewoon.” Je ziet hoe hij mensachtige wezens in een veel te kleine ruimte prangt. Zijn dat mensen, wil je weten. “Dat zijn ­‘villagers’”, legt hij uit. “Ik maak er zombies van.” Pedagogische winst is altijd genuanceerd. Maar bon, zijn Engels gaat er tenminste op vooruit. “Jammer dat ze geen Frans spreken in Minecraft”, meesmuil je maar je zoon besluit die verwijzing naar zijn matige toetsresultaten te negeren.

Minecraft, zo weet je ­intussen, is niet alleen een constructieve game waarin ­jongelui spelenderwijs leren conceptueel te denken. Het kan er ruw aan toegaan. Soms wipt John John uit zijn stoel, en duwt hij nerveus rechtstaand op de ­computermuis. Dan dient hij zich te ­verdedigen tegen die zombies of ander janhagel. Maar het is vooral opletten als het janhagel uit de echte wereld zich virtueel aanmeldt. Niet chatten met onbekenden, niet ingaan op vragen, geen info vrijgeven, ook niet over mama en papa. Dat zijn de aller­belangrijkste spelregels voor een gamende negenjarige die nog altijd ­twijfelt over het bestaan van de paasklokken.

Dan rinkelt er een bel door het huis. Dat is het moment waarop het klasvriendje inbelt via Skype. Dan gaan ze samen verstoppertje spelen. In de virtuele wereld. Zoals hardhorige bejaarden roepen ze hun ­bevelen naar de andere kant van de lijn.

Je herinnert je hoe jij op die leeftijd met je klasvriendjes verstoppertje speelde in de echte tuin, tot het donker werd. Maar dat verzwijg je. Je zegt enkel: “Je moet mij ook eens leren skypen.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234