Woensdag 24/04/2019

De 10 waarheden

"Als ik de kinderen in bed leg, denk ik soms: 'Yes! Ik ben zeven uur van die kleine fuckers verlost'"

Siska Schoeters. Beeld Karel Duerinckx

Siska Schoeters (33) is niet alleen Studio Brussel-presentatrice. Ze is ook het lief van Tomas De Soete, de moeder van Lucien (4) en de stiefmoeder van Leon (11) en Martha (9). Vier hoofdrollen tegelijk voor je rekening nemen: het is geen recept voor een zorgeloos leventje. "Ik vraag me voortdurend af of ik het wel allemaal goed doe."

Ik ontmoet Siska Schoeters op de redactie van Studio Brussel, door VRT-medewerkers ook wel 'lokaal 4F' genoemd. Ze maakt een kop koffie voor me klaar, waarna we van haar professionele speeltuin naar de plantentuin van de VRT slenteren.

Onderweg zegt ze: "Ik vond het een eer dat je me voor 'De Tien Waarheden' vroeg. Ik heb me tijdens het lezen van de vorige afleveringen wel eens afgevraagd wat mijn waarheden eigenlijk zijn. Maar ze op papier zetten, was moeilijker dan ik dacht. Ik heb er de voorbije weken heel bewust over nagedacht: waar geloof ik nu echt in? Het is niet slecht om daar eens bij stil te staan."

Ze zegt dat ze er op het werk de ene levensbeschouwelijke oneliner na de andere uit knalt. "Maar dat is meer om de sfeer erin te houden. En om mijn collega's op stang te jagen. (lacht) Al helpen sommige wijsheden me wel om grip te krijgen op mijn leven. Of beter: op mezelf."

"Ik verlies me voortdurend in zelftwijfel. Vroeger lachte ik altijd met mensen die (spuwt de woorden uit) 'op zoek gingen naar zichzelf'. 'Cut the crap', dacht ik. 'Doe normaal.' Nu vind ik dat iedereen bij wet verplicht zou moeten worden om twintig door de staat terugbetaalde sessies bij een psycholoog te volgen. Zelfkennis is het begin van alle wijsheid."

Siska Schoeters is een aanstekelijke mengeling van schoonheid, humor en openhartigheid: een pakketje eigenschappen dat de meeste vrouwen maar wat graag bij Zalando zouden willen bestellen. En toch volstaat het niet om haar zelfverzekerd door het leven te doen fladderen.

Halverwege ons gesprek zegt ze: "Ik denk dat mensen mij na het lezen van dit interview heel irritant gaan vinden." Ik druk haar op het hart dat ze zich vergist. Even later klinkt het: "Ik praat wel veel over mezelf, hè." Ik verzeker haar dat dat ook het concept is van deze reeks. En helemaal op het einde zucht ze: "Ja jongen, het is niet tof om mij te zijn, zenne." Ik begin haar stilaan te geloven.

Siska Schoeters. Beeld Karel Duerinckx

1. True Perfection Has To Be Imperfect (Noel Gallagher)

"Ik ben een product van de vrouwelijke afdeling van Generation Y: de meisjes tussen 25 en 35 jaar die zowel carrière maken als kinderen krijgen en in hun leven álles willen. Ik wil een huis dat uit de interieurboekskes komt, ik wil een kind dat gelukkig is, ik wil de beste moeder en stiefmoeder van Vlaanderen zijn, ik wil een deftige carrière, ik wil grappig zijn, ik wil kunnen meepraten over films en muziek én ik wil er goed uitzien."

"Dat laatste speelt mij nog altijd parten: ik kan maar niet aanvaarden dat ik dankzij mijn genen altijd een dikke poep zal hebben en nooit met het ideale medialichaam zal kunnen pronken. Ik wil in alles perfect zijn. En als dat niet lukt, moet ik gekalmeerd worden." (lacht)

"Een paar weken geleden hadden we op zaterdagavond een feestje. Lucien was bij mijn ouders gaan slapen; Tomas en ik zouden de volgende dag naar Yerseke rijden om er shitloads of oesters te eten. Alleen: ik had de wekker niet gezet en ben pas om half twee 's middags wakker geworden. Dat overkomt me normaal gezien nooit: ik sta in het weekend altijd om zeven uur op; ik ben van het type 'ik wil iets aan mijn dag hebben'. Ik heb toen keihard geblèrd. Omdat ik er niet in geslaagd was om die dag zinvol te besteden. Ik had gefaald. En dat gevoel heb ik heel vaak."

"Waar die drang naar perfectie vandaan komt? In ieder geval niet van mijn ouders. Die zeiden gewoon: 'Doe wat je kunt.' Ze verlangden nooit dat ik de beste was. Ik verkeer gewoon voortdurend in een naar hypersensitiviteit neigende toestand. Ik verwacht niet alleen veel van mezelf, maar ook van de mensen rondom mij. Wat ook weer niet goed is. Want dan ben ik twee keer teleurgesteld."

"Gelukkig besef ik het allemaal. Door het te benoemen, kan ik het een plaats geven. En goed slapen lost ook veel op. Tomas zegt soms tegen mij: 'Ga slapen, morgen wordt alles beter.' En dat klopt: de dag nadien is vaak alles beter. Dan sta ik met een fris hoofd op en ga ik tegen iedereen 'sorry' zeggen. Met designkaartjes die ik voor acht euro per stuk heb gekocht in een boekenwinkel in de hipste buurt van Londen." (lacht)

Ik vraag haar wanneer ze voor het laatst het gevoel had dat haar leven - met al zijn onvolkomenheden - perfect was. "Vorig weekend ben ik met Lucien gaan wandelen in het Nachtegalenpark in Antwerpen. Op een gegeven moment moest hij plassen. Hij wou niet dat iemand hem zag en dus slopen we de bossen in. Toen hij klaar was, zei hij: 'Mama, dat is hier keigezellig met ons tweetjes. Zullen we hier gewoon even blijven zitten?' Dat was heel tof."

2. Kinderen Hinderen

"Laat ik beginnen met te zeggen dat ik heel veel van Lucien hou. Die jongen is mijn prins. Als hij er niet is, voel ik me niet compleet. En hetzelfde geldt voor mijn stiefkinderen: ik zie Leon en Martha ongelooflijk graag."

"Maar degene die ooit de roze wolk heeft uitgevonden, die moet eraan. Ik verwachtte enorm veel van de weken na de geboorte van Lucien. Maar het was de verschrikkelijkste periode van mijn leven. Lucien huilde heel vaak en ik wist nooit wat er scheelde. Om gek van te worden. En ook vandaag is hij nog altijd geen gemakkelijk kind. Er zijn in mijn omgeving voldoende referentiekinderen om dat objectief te kunnen vaststellen."

"Ik word verteerd door schuldgevoel als ik niet bij Lucien ben. Maar dat neemt niet weg dat ik soms denk: 'Hij moet nu echt weg. En niet eventjes, maar láng.' Ik kan hem soms wel tegen het plafond plakken."

"Kinderen kunnen verschrikkelijk zijn. Ze vragen belachelijk veel aandacht. Ik ben bovendien niet het soort moeder dat graag met haar kinderen speelt. Dat klinkt harteloos, maar ik denk dat veel moeders dat hebben. Spelen met een kind is heel moeilijk. Je moet voortdurend hun grillen volgen. Ik kan dat gewoon niet. Ik wil Lucien wel eens duwen als hij op een schommel zit. Maar toch ook niet te lang. Want al na twee minuten denk ik: 'Had ik nu maar geen kinderen. Dan kon ik met mijn vrienden een terrasje gaan doen, ladderzat worden en daarna Chinees gaan eten.' Je reinste vluchtfantasie. Want de realiteit is: 'Kinderen lusten geen Chinees, het is morgen school, we moeten vroeg op, dus we zullen maar op tijd naar huis gaan."

"Als ze mij zouden zeggen: 'Siska, je mag nog één jaar leven als de 25-jarige, kinderloze vrouw die je ooit was', ik zou niet twijfelen. Sommige van mijn vriendinnen dromen van kinderen. Ik zeg dan altijd: 'Wacht nog even. Of nee, niet even: wacht zo lang mogelijk!'"

"'Je krijgt zo veel terug van je kinderen', hoor je wel eens. Maar dat valt dik tegen, vind ik. Het mooiste moment van de dag is toch vaak het moment waarop je hen in bed legt en denkt: 'Yes! Ik ben voor minstens zeven uur van die kleine fuckers verlost!' Zolang Lucien het uur niet kan lezen, lieg ik soms dat het al acht uur is in plaats van zeven uur." (lacht)

"Mensen zeggen mij soms: 'Ja maar, je hebt toch zelf voor kinderen gekozen? Je wist toch waaraan je begon?' Of: 'Stop met zagen, Schoeters, er zijn ergere problemen in de wereld.' En dat is allemaal waar. Maar toch ben ik die kleine etters bij momenten kotsbeu."

"Mensen vervallen in de meest ergerlijke clichés als ze over hun kinderen praten. 'We hebben vandaag weer een zalig dagje met de kids gehad.' Dat soort kinderpraat. Als tegenreactie zeg ik dan: 'Mijn zoon is een pain in the ass. Weet je wat hij nu weer gedaan heeft, die smerige aap?'"

"Ik post op Facebook ook wel eens iets over Lucien. Maar dan liever een filmpje waarin hij op de glijbaan keihard op zijn bakkes gaat dan één waarin hij een liedje staat te zingen. (lacht) Mensen moeten eerlijker zijn over hun kinderen. Ik had in mijn aanstaande mama-periode graag wat minder over die roze wolk horen praten. Iemand had mij gerust mogen zeggen dat die kleine draken je ook serieus doen afzien. Dan nog zou ik kinderen gewild hebben. Maar ik had wel geweten waar ik aan toe was."

"Ik zei ooit tegen een vriendin: 'Pff, mijn stiefkinderen, het loopt op dit moment voor geen meter, het wordt me allemaal wat te veel.' Ze antwoordde: 'Zo mag je niet praten over je stiefkinderen.' Toen dacht ik: 'Wow. Ik mag iets niet zeggen omdat het niet goed staat. Dat is een probleem.'"

"Ik wil een zo goed mogelijke moeder en stiefmoeder zijn. En ik ben daar elke dag keihard mee bezig. Maar soms hangt het mijn keel uit. Ik zie niet in waarom ik dat niet zou mogen zeggen. Ik ben tenminste eerlijk."

Siska Schoeters. Beeld Karel Duerinckx

3. Cheese Is Always The Secret Ingredient. En Mayonaise Ook

"Bedelf een gerecht onder een laagje kaas en alles komt goed. Idem dito voor mayonaise. Ik zal een maaltijd niet kapotmaken met kaas of mayonaise. Maar je mag die dingen vaker gebruiken dan je denkt. Van Pascale Naessens mag je ook zelfgemaakte mayonaise en Parmezaanse kaas eten. Ik ben niet voor niks een fan van Pascale. (lacht)"

"Ik heb een hekel aan snobisme. Eten hoeft niet duur te zijn om lekker te zijn. Met vrienden aan de Schelde gaan picknicken, kan ook een fantastische culinaire ervaring zijn. Laten we normaal doen over eten. Gooi een vis in de oven, smijt er een handvol tomaatjes bij, nodig wat mensen uit en zet een fles wijn op tafel. Of vraag iedereen om zelf hapjes mee te nemen. Dat is veel leuker dan een uitgebreid diner dat je twee maanden opvoorhand aankondigt."

4. Rap Rijp Is Rap Rot

"In mijn puberteit had ik vriendinnen die sneller een vriendje hadden, vroeger seks hadden en vaker uitgingen. Als ik daarover tekeer ging, zei mijn moeder altijd: 'Schatteke, rap rijp is rap rot. Je moet niet alles in één keer willen.' Van mij mag Lucien ook een laatbloeier worden. Laat hem maar lang naïef blijven. De realiteit zal later nog hard genoeg aankomen."

Vooral op professioneel gebied heeft ze veel gehad aan het allitererende advies van haar moeder, zegt ze. "Als je in de media werkt, heb je er alle belang bij om het rustig aan te doen. Je moet vaker nee zeggen dan ja. Voor je het weet, heb je een foute beslissing genomen en ben je verbrand. En dan kan je carrière snel voorbij zijn. Ik heb het vaak genoeg zien gebeuren."

"Mijn eerste jaren bij Studio Brussel had ik geen contract. Andere StuBru-medewerkers wél. Omdat ze eerder al bij TMF hadden gewerkt, bijvoorbeeld. Dat was frustrerend. Iedereen sprong over mij heen en ik bleef contractloos aanmodderen."

"Maar vandaag ben ik blij dat het zo gelopen is. Ik heb de tijd genomen om steeds beter te worden, mezelf goed te leren kennen, me met de juiste mensen te omringen en heel scherp aan te voelen wat ik wil en wat niet. Terwijl anderen al lang van de mediaradar zijn verdwenen, heb ik een heel mooi evenwicht gevonden. Ik ben 33, ik presenteer bij Studio Brussel het prestigieuze ochtendblok, ik heb een fantastisch luisterpubliek, mijn bazen geloven in mij en ik heb elke dag zin om te gaan werken."

"Als Jan Van Biesen (nethoofd van Studio Brussel, red.) zegt: 'Siska, jij doet volgend jaar opnieuw de ochtend', ben ik hem dankbaar. Al vindt hij vermoedelijk geen enkele andere debiel die elke dag om kwart voor vier wil opstaan." (lacht)

Siska Schoeters. Beeld Karel Duerinckx

5. Je Kunt De Golven Niet Voorkomen. Maar Je Kunt Wel Leren Surfen

"De dingen lopen niet altijd zoals je wilt. En in de meeste gevallen kun je daar niks aan veranderen. In plaats van te klagen, vraag je je dus beter af: hoe kan ik hier mee omgaan?"

"Soms heb je hulp van derden nodig. Nadat Lucien geboren was, ben ik naar een stiefoudercoach gegaan. Ik kreeg de puzzel van mijn nieuw samengestelde gezin niet gelegd. Ik besefte: ik ga nooit een normaal gezin hebben. En ik kon totaal niet om met die gedachte."

"Ik had het mezelf makkelijk kunnen maken en bij Tomas weggaan. Ik voelde me ongelooflijk triest, het ging echt niet meer, ik had die beslissing voor mezelf best kunnen verantwoorden. Maar uit elkaar gaan, zou flauw geweest zijn. Er is een reden waarom Tomas en ik samen zijn. En dus heb ik me laten helpen door die stiefoudercoach. De eerste keer zei ze me: 'Siska, het gaat niet gemakkelijk zijn.' Waarop ik antwoordde: 'Geen probleem. Hit me.' Uiteindelijk heb ik er twee jaar elke week gezeten."

"Maar het is zinvol geweest. Ik aanvaard nu dat ik nooit een perfect gezin - of wat daar in mijn ogen voor moet doorgaan - zal hebben. Ik ben af en toe nog gefrustreerd, maar ik weet hoe ik dat gevoel kan doen wegebben. Want ik wil van alles en nog wat zijn, maar niét gefrustreerd. Frustratie maakt alles kapot."

Om in de sfeer van de surfmetafoor te blijven, vraag ik of de golven in haar leven ooit zo hoog geweest zijn dat ze zelfs met haar surfplank niet overeind bleef. "Nee. Ik heb nog nooit iemand verloren en nog niks levensbedreigends meegemaakt. Ik ben niet getekend door het leven. Ik besef dus wel dat mijn surfwaarheid vooral van toepassing is op mijn eigen, kleine probleempjes. Als je dierbaren verliest, kom je er wellicht niet met een surfplank. Dan heb je een jacht nodig om over de golven te raken. Maar ik denk wel dat je ervoor kan kiézen om niet ongelukkig te zijn. Dat geldt zeker voor de happy few, mensen zoals jij en ik. Wij hebben fundamenteel niks te klagen. Laten we er dan ook het beste van maken. En als we twijfelen, kunnen we hulp zoeken. Dat is geen schande."

6. Alles Wat Ge Zegt, Zijt Ge Zelf

"Ik heb me lang aan anderen geërgerd. Ik kon sommige mensen niet uitstaan en gaf daar ook lucht aan. Op een gegeven moment heb ik ingezien dat die ergernissen vooral iets over mezelf zeiden. Ik ben me dan gaan afvragen: hoe komt het dat ik me zo erger? Wat voel ik écht op zo'n moment? Is het jaloezie? Verdriet? Nog iets anders? Ik heb door de ergernislaag heen geprikt en de oorzaken van mijn kwaadheid bij mezelf gezocht. Dat heeft mijn leven een stuk makkelijker gemaakt. Ik ben milder geworden en vind mezelf nu veel toffer."

'Alles Wat Ge Zegt Zijt Ge Zelf' kan ook geïnterpreteerd worden als een pleidooi voor hoffelijkheid, zeg ik. "Dat bedoel ik er nochtans niet mee. Ik probeer wel om vriendelijk te zijn, maar als mensen onvriendelijk zijn tegen mij ben ik het ook tegen hen. Ik ben Gandhi niet." (lacht)

7. Gebruik De Driesecondenregel Voor Eten En De Vijfjaarregel Voor Moeilijke Situaties

Ik lees haar zevende waarheid luidop voor en kijk haar met vragende ogen aan. "Ken je de driesecondenregel niet? Als je je eten op de grond laat vallen, heb je welgeteld drie seconden om het op te rapen. Anders mag je het niet opnieuw op je bord leggen. Dat is een klassieker."

"De vijfjaarregel is een richtlijn die je kunt gebruiken in moeilijke situaties. Als je ergens mee zit, vraag je dan af: 'Ga ik me hier over vijf jaar nog altijd druk over maken? Gaat deze gebeurtenis bepalen waar ik over vijf jaar sta?' Indien ja: ga door met je zorgen te maken. Indien nee: put it in the 'fuck it'-bucket and move on. (lacht) De vijfjaarregel helpt me om hoofd- van bijzaken te onderscheiden. Anders maak ik me gewoon over alles druk."

8. Bryan Adams en Ryan Adams Zijn Allebei Oké

"Op muzikaal gebied heb ik meer guilty pleasures dan euh ... credible pleasures. Ik denk niet in termen van goed of slecht. Het gaat over smaak, punt. Geloofwaardigheid is in dezen een volstrekt overbodig begrip."

In de jaren negentig was Studio Brussel een bastion van culturele correctheid en wierpen de StuBru-presentatoren zich op als de behoeders van de goede smaak. Ik vraag of het Studio Brussel van weleer Siska Schoeters zou gedoogd hebben. "Ze zouden mij toen niet eens gevraagd hebben. Ik ben bij Studio Brussel begonnen toen het nadrukkelijk de bedoeling was om niet langer het vingertje in de lucht te steken. Ik ben aangeworven met de woorden: 'We hebben nog nooit zo'n naturel gehoord op de radio.' Ik was precies wie de StuBru-bazen op dat moment zochten."

9. You Don't Have To See The Whole Staircase. Just Take The First Step (Martin Luther King)

"Een eenvoudige, maar bruikbare waarheid. Als je vastzit en je bent toe aan verandering, begin dan met het eerste stapje. Dat kan al heel verhelderend zijn. Wacht niet om in actie te komen tot je het volledige plaatje ziet. In mijn drang naar perfectie zie ik vaak door de bomen het bos niet meer. Alles moet bij mij tegelijk perfect zijn. Dan helpt het om te zeggen: first things first."

"Mijn carrière is niet het resultaat van een langetermijnplanning. Ik heb mij gesmeten voor elk programma dat ik gepresenteerd heb. Al de rest is daar op een organische manier uit voortgevloeid."

10. Twijfel Is Een Teken Van Intelligentie. Maar Te Veel Twijfel is Verdoeme Lastig

"Ik twijfel voortdurend aan mezelf. Dat is niet leuk, maar wel nodig. Je moet de beste versie van jezelf willen worden."

Wanneer ik vraag waaraan ze dan precies twijfelt, antwoordt ze al nog voor ik goed en wel ben uitgesproken. "Of ik mijn kind wel goed opvoed. Ik heb het nooit eerder gedaan, dat opvoeden, dus moet ik al doende uitzoeken hoe het moet. Ik vraag me vaak af: gaat Lucien met mijn opvoeding wel goed terechtkomen? Ik zou het toch fijn vinden, mocht hij geen drugsverslaafde of verkrachter worden. Je lacht nu, maar er zijn doodbrave ouders met misdadige kinderen, hè. Die vragen zich vast af: wat hebben we in godsnaam verkeerd gedaan?"

"Ik weet dat ik een goede moeder ben, maar daarom geef ik Lucien nog geen goede opvoeding. Moederen is: op tijd en stond een warme chocomelk onder zijn neus schuiven en het gezellig maken als hij fris gewassen met zijn natte haartjes voor de tv gaat zitten. Opvoeden is het minder leuke gedeelte. Ik wou dat hij opgevoed en al op de wereld was gekomen. (lacht)"

"Als er iéts is dat ik hem wil meegeven, is het zelfvertrouwen. Ik wil dat hij weet dat hij een mooie en leuke jongen is. Dat hij zich goed mag voelen over zichzelf. Ik heb dat vroeger nooit gekund. Tot mijn dertigste was ik permanent onzeker over mezelf. Ik zag altijd mensen die mooier en slimmer waren dan ik. Ik voelde me overal het lelijke, dikke vriendinnetje. Als ik op café ging, stapte ik nooit als eerste binnen. Ik wilde dat iemand anders de aandacht van mij afleidde. Het gaat ondertussen een stuk beter, maar ik moet nog altijd opletten dat ik mezelf niet helemaal wegtwijfel. (stilte) Wat denk je? Genoeg levenswijsheid voor één aflevering?"

Siska Schoeters. Beeld Karel Duerinckx
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.