Woensdag 20/11/2019

Interieur

Als de liefde groot is, maar jullie smaak totaal verschilt

Beeld Damon De Backer

Dolverliefd ben je. Eindelijk die soulmate gevonden met wie je exact op dezelfde golflengte zit. En dan ga je samenwonen en blijkt dat jullie toch een andere kijk op bepaalde dingen hebben. Wat dan? ‘Vaak verzet ik dingen achter zijn rug.’

‘Ik had al mijn spullen op een weekend verhuisd, zij is er nog altijd mee bezig’

Heleen Declercq (24, rechts op de foto), ­regisseur en Charlotte De Cort (29), scenariste, ­wonen ­sinds april samen in ­Koekelberg.

Heleen: “Ik ben iemand die houdt van eenvoud en mooi design. Niet alleen Ikea in huis, dus. Verder ben ik om milieuredenen minimalistisch aangelegd. Weinig spullen maar wel bewust ­gekozen: dat is mijn ding. We huren nu een ruim appartement in een oud herenhuis, maar dit ­zouden we zelf nooit kunnen kopen. Als we dat doen, droom ik van een heel klein appartement, waar de energiekosten laag zijn en de inrichting op z’n Japans, met goed doordachte meubels die je weg kunt schuiven en heel weinig spullen.”

Heleen (rechts op de foto) en Charlotte. Beeld Damon De Backer

Charlotte: “Daar krijg ik stress van. Ik ben ­met zes mensen opgegroeid in een huis dat daar eigenlijk veel te klein voor was. Misschien hou ik als reactie daarop nu van veel ruimte en van veel spullen.”

Heleen: “Om je een idee te geven: ik had alles op een weekend verhuisd en Charlotte is nog steeds bezig. Ze heeft ook heel veel kleren. We delen een kleerkast en daarin is een kwart van mij en de rest van haar. En dan nog probeert ze plaats van mij af te snoepen.”

Charlotte: “Het komt weleens tot discussies omdat we allebei anders omgaan met spullen, soms tot tranen toe. Zo probeer ik dingen te ­recupereren die anders weggegooid zouden ­worden, terwijl Heleen ze ziet als ­overbodige extra’s. De oude waterkoker van mijn mama ­bijvoorbeeld kwam er niet in, terwijl ik net vind dat we blij en dankbaar mogen zijn. 

Beeld Damon De Backer

“Als we zo’n ruzie hebben, kruipen we eerst in onze schulp maar uiteindelijk komen we dan op kousenvoeten weer bij elkaar zitten in de zetel en maken we het goed. (lacht) Intussen leer ik wel van Heleen. Dat het beter is om ineens iets moois te kopen en daar ook geld aan te durven ­uitgeven. Zo kochten we samen een mooie lamp van Muller Van Severen. Alleen is er nu nog ­discussie over welke lamp we erin gaan draaien. Tot mijn grote verbazing wil Heleen er zo’n Philips Hue-lamp in, die meerdere kleuren kan hebben. Heel on-Heleen.” (hilariteit)

Heleen: “Charlotte is ook onze planten­moeder. Ik bemoei me daar niet mee, maar ik ben wel blij dat zij dat wel doet. Ik heb ook geleerd om diplomatischer te zijn. In het begin zette ik gewoon dingen neer zonder erbij stil te staan of Charlotte daar misschien anders over dacht. Daar ben ik mee gestopt.”

‘Ik zit altijd met mijn rug naar haar wandtapijt’

Astrid Nieuwborg (28), eco-consultant/grafisch ontwerpster/architect, en Donald Van Ruiten (29) grafisch ontwerper/architect, wonen twee jaar samen in Antwerpen.

Astrid: “Voor de buitenwereld lijkt het alsof we goed overeenkomen, maar we zijn allebei heel eigenwijs. Soms komen er bepaalde ­dingen niet in omdat we geen van beiden willen toegeven. We laten ons niet dwingen door elkaar. Echt ruzie hebben we er niet over, wel discussies. We hebben intussen geleerd om elkaar niet af te breken op smaakgebied.

Beeld Damon De Backer

“Soms verplaats ik dingen achter zijn rug. Zo houdt Donald van kunst- en architectuur­boeken en heeft hij ook zijn eigen idee over de manier waarop de rekken gemonteerd moeten zijn, welke afstand er tussen de planken zit. Soms verander ik dat. Om dan te merken dat het de ­volgende dag opnieuw is veranderd. Het gaat ver. (lacht) Ook hou ik ervan om af en toe de meubels van plaats te veranderen, maar Donald niet.”

Donald: “Ik wil dat soort dingen niet aan mijn hoofd hebben, maar ik moet toegeven dat áls we iets veranderen, het vaak toch beter is.”

Astrid: “Het heeft altijd wel de nodige tijd en planning nodig. En veel discussie. Zo wilde ik de zitbank van plaats veranderen en dat is ­uiteindelijk een hele goeie zaak geweest.

“Een van de dingen waar hij zich echt twee jaar lang overheen heeft moeten zetten, is de plaid met de naakte vrouw die aan de muur hangt.”

Donald: “Ik hou nu eenmaal van een sober ­ingerichte, cleane ruimte en zo’n tapijt aan de muur heeft te veel impact.”

Astrid: “Maar ik vond de plaid te mooi en te duur om zomaar op bed te leggen. En ik ben er nog steeds heel blij mee.”

Donald: “Uiteindelijk moet ik toegeven dat het een soort warmte geeft, maar ik ga er wel steeds met mijn rug naar zitten.”

Beeld Damon De Backer

Astrid: “Omgekeerd heeft Donald een grote voorliefde voor zeldzame boeken en doet hij niets liever dan Catawiki of 2dehands.be afschuimen op zoek naar vintage design. Dat er daarom een typemachine van Ettore Sottsass op het boekenrek stof staat te vergaren vind ik er zelf over. Gelukkig hebben we nu een gemeenschappelijk verzameldoel gevonden: Nijntje en Dick Bruna.”

‘Ik heb me erbij neergelegd dat zijn VHS-cassettes de helft van de living inpalmen’

Adeline Hoffelinck (26), archeologe, en Ward Verhoustraete (29), communicatieverantwoordelijke, wonen twee jaar in Sint-Amandsberg.

Adeline: “Toen we gingen samenwonen, in een huurappartement van 90 vierkante meter, bleek dat Ward een immense ­verzameling VHS-cassettes had waar hij een prominente plaats voor wou in de woon­kamer.”

Ward: “Ik verzamel die al sinds mijn kindertijd en op een gegeven moment kwam ik erachter dat ze ook wel iets waard zijn. Toen ik thuis op zoek ging naar mijn ­verzameling, bleek dat mijn moeder ze had weggegooid. Ik was heel triest en ben alles opnieuw bij elkaar beginnen zoeken en kopen, op rommelmarkten en op internet.

Beeld Damon De Backer

“Het mooie aan VHS-cassettes is dat de opkomst van de video samenhing met de opkomst van de B-films. En om die minder goede films aan de man te krijgen, werd er extra veel werk gemaakt van mooie foto’s en layouts. Het zijn ook films die alleen op video bestaan en daarom uniek zijn. Daarom vind ik dat ze een plaats in de living verdienen.”

Adeline: “Ik heb wel onderhandeld, want het waren er immens veel. Uiteindelijk kwamen we tot het compromis dat hij één kast kreeg in de living en de rest wegdeed.

“Zelf heb ik ook een rekje met wat prullaria, zaken die mij herinneren aan mijn kindertijd, zoals Monchhichi-poppen, een foto van mijn hond die nog bij mijn mama woont, en een kaartje van The Gringe, een film met Jim Carrey die ik mooi vond, maar mijn rek is veel kleiner. Het meest absurde aan de VHS-zaak is trouwens dat we niet eens een werkende video­speler hebben, want die zijn steeds moeilijker te vinden. Maar ik heb me erbij neergelegd dat dit deel moet uitmaken van onze living.”

Beeld Damon De Backer

Ward: “Daarnaast verzamel ik ook action ­figures en E.T.’s.”

Adeline: “En dat vind ik dan weer heel tof. We zijn ooit samen naar Nederland gereden om daar een levensgrote E.T. te kopen. We hadden het ding achter in de auto gezet en er een foto van gemaakt. Mijn zus heeft die foto als basis genomen en er een schilderij van gemaakt. Daar zijn we allebei erg blij mee. 

“Als we ooit naar een grotere woning ­zouden verhuizen, wil ik wel dat de VHS-cassettes een minder prominente plaats ­innemen. Dan hoop ik dat er weer gewoon een boekenkast met boeken mag staan, want dat vind ik zelf toch veel mooier.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234