Zondag 21/07/2019

Open kaart

Alle voorgerechten bestellen en nog ‘boeng’ kunnen zeggen

In Open Kaart bespreken ancien Lene Kemps en jonkie Femke Vandevelde om de beurt een eetadres. Deze week gaat Lene Kemps naar BÚN in Antwerpen.

Een grote muurschildering van twee vechtende hanen, van de Belgische graffiti-artiest Steve Locatelli, siert de muur. Beeld rv lode avet

Een mens met honger zegt vreemde dingen. Zoals: “Geef mij maar alle voorgerechten.” Bij BÚN is dat tegelijkertijd een mooi en gek idee. Mooi, omdat er dan acht bijzondere schotels komen. Gek, omdat je niet eens de hoofdgerechten met rijstnoedels kunt proeven waaraan het restaurant zijn naam ontleent. Maar daar heb je dan weer tafelgenoten voor.

BÚN omschrijft zichzelf als authentieke Vietnamese streetfood. Van een designkraampje met aandacht voor duurzaamheid en kwaliteit, in een elegante straat dan wel. Elke schotel is een verrassing. Vaak gaat het om familierecepten van eigenares Hoa Truong, bereid door chef Huibrecht Berends met Vlaamse topingrediënten als brasvar, of het rood West-Vlaams rund.

BÚN is piepklein, amper twaalf plaatsen. De foodbar is helder, met veel bamboe en licht hout, en een grote muurschildering van twee vechtende hanen, van de Belgische graffiti-artiest Steve Locatelli. De kaart is beperkt, maar verfijnd. Van aan de toog zien we de keuken zwoegen en dus vergeven we het hen dat er soms wat luwtes vallen tussen de bestellingen. We vragen gewoon nog een Saigon-biertje (4 euro).

Mijn tafelgenoot is blij met zijn bowl met noedelsoep, brasvar­schenkel en stukjes rundsvlees (14 euro), maar helpt met de voorgerechten. Het beginhapje – ja, acht voorgerechten én een starter – Muc Kho heb ik nog nooit eerder gegeten. Het is gedroogde inktvis met een pikant chilisausje (9,5 euro). Je scheurt het beest in reepjes en dipt. Het is een ‘acquired taste’ denk ik. Pas op het eind begin ik te wennen aan de erg intense smaak, en aan de kaakkramp van het kauwen.

Moeiteloos lekker zijn de gegrilde maiskolven met het crunchy pindakorstje (6 euro). Serveer ze mij voor tv en ik eet een hele zak op.

De gegrilde amandelschelpjes (9 euro) eet je uit de ene helft, en je drinkt het sap uit de andere. De mengeling van lente-ui­olie, ­vissaus­vinaigrette, geroosterde pindanoten en Spaanse peper smaakt naar meer.

De kleine gegrilde rode poon, geserveerd op een koolblad (9 euro), is haast te mooi om op te eten. Drie Zeeuwse oesters (10,5 euro) worden gevolgd door lenterolletjes met Duroc-buikspek (9 euro). Long heo (8 euro), de Vietnamese versie van bloedpens, valt me wat zwaar, maar wie bestelt er nu ook alle voorgerechten?

Ik ben geen fan van Aziatische desserten, te veel kokos, banaan en sticky rice. We houden het bij een Vietnamese koffie (4 euro). Ik kan zelfs nog boeng zeggen.

DM Magazine betaalt zijn etentjes zelf en brengt dus een eerlijk, ­onafhankelijk relaas.

BÚN, Sint-Jorispoort 22, bunantwerp.be

Boeng: Bun is rijstvermicelli, een belangrijk ­ingrediënt van de ­Vietnamese keuken. Fonetisch: boeng.

Duo: Hoa Truong is de zus van Quyên van ­restaurant Little Asia in Brussel. Chef Huibrecht Berends was restaurant­manager van Pure C bij Sergio ­Herman.

Bus: Houd hun foodtruck in de gaten: @BUNbusAntwerp.

Juicy: Proef de verse groentekruid-fruitsappen (vanaf 5 euro) of biowijnen.

Neem mee: Tot 19 uur kun je ­takeaway bestellen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden