Dinsdag 15/10/2019
Beeld Geert Joostens

Column John John & Missy

Alle lotgenoten in het café hebben dezelfde deal met hun kinderen afgesloten: wij laten jullie gerust en jullie laten ons gerust

Bart Eeckhout is hoofdredacteur bij De Morgen en papa van John John (10) en Missy (6).

Over het gangpad raast een skateboard met twee joelende kinderen erop. Een van hen is je zoon, het skateboard is het zijne en wordt bijna ­uitsluitend gebruikt om hier en nu door de gang te racen. De glazen deur is dicht, en dat is beter zo. Het scheelt in het lawaai, en tegen zo’n open deur kun je ­makkelijk aanknallen.

Het is vrijdagavond en hier zitten jullie dan, in het gemeenschapscentrum om de hoek. Omringd door andere ouders, elk met het vaste favoriete biertje voor de neus. Jullie kennen elkaar van bij de schoolpoort, en nu zitten ­jullie hier. Lotgenoten. Het is hier gezellig, ondanks de ook in Brussel herkenbare ­typische betonnen ­bunkerstijl van Vlaamse culturele centra.

“Eigenlijk zitten we hier omdat John John dat wil”, beken je, terwijl je aanschuift aan je bijna vaste plek aan de vaste tafel. De andere ouders knikken: “Bij ons is het net hetzelfde.”

Op café gaan op aandringen van je kinderen: het is weer eens wat anders. Er gaat geen donderdagavond voorbij, of hij vraagt het, vlak voor slapengaan. “Gaan we, morgen?” Alleen een bevestigend antwoord stelt hem gerust. Als je durft te opperen dat je moe bent, nog moet werken of andere plannen hebt, zegt hij: “En mama dan?”

Het is niet zo moeilijk om te bedenken waarom je kinderen (want Missy is intussen ook fervent aanhanger) op vrijdagavond op café willen. Noem nog eens een plek waar je onbekommerd met je schoolvriendjes in de gang kan skaten, kattenkwaad mag uithalen, een cola drinken en laat mag opblijven? Straffer nog: en geen papa of mama die er wat van zegt!

Alle lotgenoten in het café van het gemeenschaps­centrum hebben dezelfde deal met hun kinderen ­afgesloten: wij laten jullie gerust (tot op zekere, ­pedagogisch verantwoorde hoogte), en vooral: jullie laten ons gerust. Prima, vinden de kinderen. Hoe zou je zelf zijn?

Helemaal oké is het natuurlijk niet, met de kroost de, nu ja, kroeg induiken. Het maakt van deze rare, killige plek toch een perfect compromis. Het centrum sluit vroeg, zodat de ­kinderen toch nog op een deftig uur het bed in kunnen. En intussen hebben vader en moeder met een aperitief toch blijmoedig de werkweek afgerond.

Hoe anders de setting ook is, avonden als deze ­herinneren je aan de vrijdagen waarop jijzelf met je ouders mee mocht naar het dorpscafé. Voor vader een Palm, voor moeder een ­filterkoffie en voor jou een limonade, zakje chips en twee keer vijf frank, om vanop een ­barkruk met een vriendje op de flipperkast te spelen. Met de ogen van vandaag lijkt het haast onverantwoord, toen waren het heerlijke avonden.

“Tot maandag aan de poort”, zeg je, als de bar ­gesloten is en de kinderen tegenstribbelend verzameld zijn voor de wandeltocht naar huis. En ook wel: tot vrijdag, want dan zitten jullie hier gewoon weer, tegelijk genietend van en berustend in het leven.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234