Zaterdag 14/12/2019

Oe is 't

"Ach mensen, wees toch content"

André Moinet: ‘De dokter heeft gezegd dat ik veel moet ­wandelen. Dus kom ik naar het kerkhof. Het is hier schoon, hè.’ Beeld Jonas Lampens

Matthias M.R. Declercq en Jonas Lampens rijden voor deze rubriek lukraak door het land en klampen mensen aan met de simpele vraag: 'Meneer, mevrouw, oe is’t?’ Vandaag: een ex-chauffagist in Bastogne.

Wat is de begraafplaats van Bastenaken een bijzonder mooie plek. Af en toe onderbroken door grijze wolken, wordt het schaarse zonlicht die ochtend over de graven en gangpaden gedrapeerd en geeft het licht het kerkhof een zachte glans. De dikke laag sneeuw dempt alle geluid en op het bandenspoor van de gemeentewerkers na, is de begraafplaats van Bastogne onaangeroerd.

Alleen een kleine, zonderlinge Belgische vlag verraadt hier het stukje wereldgeschiedenis – de slag om de Ardennen – dat in deze grond ligt begraven. De sneeuw kraakt. Een oudere man met een pet en een rafelige snor wandelt het centrale gangpad op. Hij komt zijn familie gedag zeggen en heet André Moinet. Hij zegt bonjour. André strekt de armen achter de rug. “Ik ben net geopereerd aan een rugwervel”, zegt hij. “De dokter raadt me aan veel te wandelen. Dus kom ik naar het kerkhof. Het is hier schoon, hè.

“Schrijf maar op: het gaat echt goed met mij. Die rugoperatie, ach, wat stelt dat voor? En ik ben onlangs ook hersteld van prostaatkanker. Komt allemaal wel goed. We leven in een wereld van kleine pijntjes, hè. Wat moest mijn vader indertijd zeggen? Die sloot zich aan bij het verzet in de Tweede Wereld­oorlog, voelde plots een geweer in zijn rug, werd door de Duitsers in zo’n beestenwagen gegooid en naar Essen getransporteerd. Hij moest er gedwongen werken in de Krupp-fabriek. Dat was een andere tijd, jeune homme. Toen werd er niet geklaagd over pietluttigheden. En al zeker niet door degenen die hier liggen begraven.

“Toen ik jong was, zeiden mijn ouders altijd: ‘Jij gaat het beter hebben dan wij, en dat is goed voor jou.’ Dat werd onze generatie ingepompt, dat het altijd maar beter zou gaan met de wereld. Mijn hele leven werkte ik als arbeider in deze streek. Als chauffagist voor grote bedrijven als Esso, Shell en Total installeerde ik gastanks in de tuin van de mensen. Vergeet niet: dat is hier de koudste buurt van heel België. Ooit was ik mijn neus bijna kwijt, bij -26 graden.

“Ik was een simpele arbeider, maar mijn drie kinderen hebben alle drie hogere studies kunnen doen. Dus ik ben geslaagd, zeker? Hebben zij een beter leven dan ik? Ik weet het niet. Voor het eerst klinkt het oude adagium niet meer. De jongere generaties gaan het zogezegd minder goed hebben. Zeg mij eens, waarop is dat gebaseerd? Op luxe. Niks anders. Dus stop met klagen. We willen alsmaar meer, alsmaar sneller en zijn zelden nog content. Als we onze verwachtingen en onze ongebreidelde zucht naar meer zouden bijstellen, dan geldt die uitspraak niet meer en weten de jongsten dat ze het ten minste even goed zullen hebben als hun ouders. Ach, mensen, drink een goed glas wijn en wees toch content.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234