Filmrecensie

'Tomb Raider': ook zonder hotpants heeft Lara Croft weinig om het lijf

3 © Graham Bartholomew

Over de hotpants van Lara Croft, of het ontbreken daarvan, is al genoeg geschreven. We juichen dat toe. Een personage in normale kledij is niet alleen relevanter, maar ook nodig. Helaas heeft deze Tomb Raider-reboot verder maar weinig om het lijf.

Deze nieuwe Tomb Raider niet per se een reboot van de originele film uit 2001. Die was gebaseerd op een videogame, en dat is deze verfilming ook. Alleen grijpt die terug naar het nieuwe spel uit 2013, en daarin is de avontuurlijke archeologe Lara Croft opvallend minder geseksualiseerd. Maar ook karakterieel staat de nieuwe protagoniste mijlenver van Angelina Jolies Lara. Gespeeld door Alicia Vikander (Oscar-winnares voor haar bijrol in The Danish Girl) is ze veel kwetsbaarder, bij momenten zelfs lief en empathisch. En ook zonder zware wapens.

Want in tegenstelling tot de eerste films, introduceert deze Tomb Raider een Lara Croft van voor ze graven plundert. Daar schuilt een potentieel boeiend achtergrondverhaal in, met een vader die al vijf jaar spoorloos is en stilaan dood wordt verklaard. En een dochter die niet van zijn erfenis wil weten, die liever bokst dan studeert, en die haar eigen boontjes dopt als fietskoerier. Maar u voelt 'm komen: een echt pakkend verhaal komt er toch niet uit.

3 © Ilzek Kitshoff

Illegale fietsrace door Londen

In plaats van te focussen op haar personage, kiest de Noorse regisseur Roar Uthaug meteen voor de actie. Daardoor blijft de film erg lang erg oninteressant. Want tja: Lara is nog geen Tomb Raider. Dus zien we haar op kop in een illegale fietsrace door Londen, of achtervolgt ze snotapen die haar rugzak hebben gestolen. Dat verloopt soms verrassend stuntelig, wat de geloofwaardigheid ten goede komt. Al komt ze natuurlijk altijd op haar pootjes terecht: een vrouwvriendelijke heldin heeft geen man nodig die haar uit de nood moet helpen.

Een tegenspeler heeft ze wel, in de vorm van Lu Ren (Daniel Wu). Het personage vertoont opvallende gelijkenissen met Lara. Parallellen die naar een vervlochten plot hadden kunnen toewerken. Maar ook dat blijft uit.

3 © RV

Vikander probeert wel om van Lara een personage met herkenbare emoties te maken, maar heeft wat dat betreft weinig materiaal ter beschikking. Zonde, voor een Oscar-winnares. En hetzelfde geldt voor Dominic West (Noah in The Affair) in de rol van Lara's vader, Richard Croft. Die steekt in flashbacks dan wel regelmatig de kop op, maar verder zijn dochter vaderlijk op het hoofd kussen, mag hij blijkbaar niet gaan.

Voor de zoektocht naar die eerste graftombe echt van start kan gaan, is de film al halfweg. Vanaf dan rijgen de actiescènes zich aan elkaar, zonder ooit écht spannend te worden. Jammer voor een film waarbij verder duidelijk kosten noch moeite werden gespaard.

Alle goede bedoelingen ten spijt: dit is niet de Wonder Woman-behandeling waarop we hadden gehoopt. Zo’n niet-geseksualiseerde Tomb Raider is prima. Maar nu nog een goed verhaal, als het even kan.

Nu in de zalen.

nieuws

cult

zine