Filmrecensie

‘The Possession of Hannah Grace’: efficiënte schrikeffecten, problematisch script

- Bor Beekman - Bron: De Volkskrant
2 ‘The Possession of Hannah Grace’ © rv

Ondanks pogingen de beperkte middelen goed te benutten, strandt The Possession of Hannah Grace op het problematische script.

Er klinkt een onnatuurlijk zware stem uit het tengere blonde meisje, dat vastgebonden op het schokkende bed wordt bestookt door een met crucifix zwaaiende priester: “Die hoerendochter is voor altijd van mij!” Ook voor wie The Exorcist (1973) niet onlangs terugzag, is de boodschap van de proloog van The Possession of Hannah Grace luid en duidelijk te verstaan: Satan zit erin en ­Satan wil er niet uit.

En dan stapt het Amerikaanse regiedebuut van de Nederlandse regisseur Diederik van Rooijen naar een Amerika van ‘drie maanden later’. Daar en dan, in Boston, meent een jonge getraumatiseerde oud-politieagent Megan (Shay Mitchell) dat ze haar loopbaan het best kan voortzetten als nachtelijk lijkschouwer in een ziekenhuismortuarium. Tot er een verstijfd en weinig vers lijk wordt binnengebracht.

2 The Possession of Hannah Grace © rv
Share

Van Rooijen benut de beperkte en unheimische ruimte van het mortuarium, en strooit efficiënt met ongecompliceerde schrikeffecten

Hij verkeerde al een poos in Hollywood, de 42-jarige regisseur van de misdaadserie Penoza en thrillers als ­Taped (2012) en Daglicht (2013). Van Rooijen werd genoemd als beoogde regiekracht voor de remake van Hitchcocks The Birds, maar die film komt maar niet van de grond. En toen lag er plots een aanbod voor The Possession of Hannah Grace

Het budget was beperkt, zeker voor een Amerikaanse studiofilm, maar Van Rooijen benut de beperkte en unheimische ruimte van het mortuarium, en strooit efficiënt met ongecompliceerde schrikeffecten. Nog een pre: het stoffelijk overschot in
The Possession of Hannah Grace ziet er goed uit, ook als het beweegt.

Problematisch is echter het script van de Amerikaanse horrorscenarist Bryan Sieve, dat na de functionele opzet nauwelijks nog nieuwe afslagen neemt. Voorts zijn er alle niet-bezeten personages in de film, die wel heel plat zijn.

Ook een handicap: de Amerikaanse hoofdrolspeler, actrice en fotomodel Shay Mitchell, lijkt slechts over twee gezichtsuitdrukkingen te beschikken: bezorgd en zéér ­bezorgd.

Toch: de regisseur heeft nu zijn eerste studiotitel op zijn naam, en dat telt in Hollywood. Wie weet wat hij kan bij een volgend filmaanbod, met iets meer zeggenschap en hopelijk iets beter basismateriaal. 

Nu in de bioscoop.

Dossier Filmmanie
Dossier Filmmanie

U krijgt nooit genoeg van cinema? Hier vindt u de recensies en andere artikels van onze filmredactie op een rij.

Lees alle artikels

nieuws

cult

zine