DM Zapt

Merci, Netflix. En fuck you, Paramount

De redactie van De Morgen zet de blik op oneindig. Vandaag: Ewoud Ceulemans over zijn dubbele gevoelens over de vete tussen Netflix en de bioscoop.

Share

Ik wil best begrijpen dat het Netflix-model niet meteen goed nieuws is voor de cinema. Maar dan moeten filmproducenten als Paramount wel risico's durven nemen

“De vete tussen Cannes en Netflix is koren op de molen van velen uit de filmindustrie die niets moeten weten van de streaminggigant”, zo schreef een gewaardeerde collega enkele weken terug in deze krant. “Steven Spielberg, Pedro Almodóvar, Christopher Nolan... Allen spraken ze zich al uit over het grote N-gevaar dat de film en de cinemabeleving kapot dreigt te maken. Helen Mirren was de laatste om zich bij dat rijtje te voegen. 'Verwoestend', vindt ze de impact van Netflix.”

Ik kan dat wel begrijpen. Ik ben zo'n bioscooppurist. Iemand die zijn tv enkele jaren geleden uit het raam keilde, omdat er toch alleen maar bagger genre Eurosong op te zien is. Iemand die zich terugplooide op een weldra gedateerde dvd-collectie en een vaste afspraak bij de plaatselijke cinema. U denkt nu waarschijnlijk: dat is niet meer van deze tijd, en u heeft gelijk. Maar zolang ik op dit dieet kan overleven, probeer ik me eraan te houden.

Er zijn uitzonderingen, natuurlijk. Iedereen zondigt weleens, en in mijn geval heet die uitzondering: het Netflix-account van mijn lief. Daarop kijk ik, als er zich 22 minuten vrije tijd aandienen, weleens naar een aflevering van
Friends. En als er een volledige avond vrijkomt, en de bioscoop niet aan mijn noden kan voldoen, durf ik zelfs eens een film te bekijken. Zoals Annihilation.

Risico's

Ik weet het, ik loop achter, maar: verdorie, wat een steengoede film is dat. Intelligent, zonder pretentieus te zijn; gedurfd, maar niet arrogant. En verdraaid knap in beeld gebracht. Laat hem in de bioscoop los, en je hebt materiaal voor de eindejaarslijstjes. Maar Paramount, de studio die Annihilation produceerde, durfde dat niet. De broekschijters. Nog niet helemaal bekomen van de flop die Mother! bleek te zijn, en meteen bang om risico's te nemen met de volgende film die van de kijker net iets meer vraagt dan het uitzetten van je hersenactiviteit.

Nadat de studio aan regisseur Alex Garland had gevraagd om de film mits de montage wat publieksvriendelijker te maken, hield die zijn been stijf. Er veranderde juist niks aan Annihilation, en wie de film ziet, begrijpt dat dat de juiste keuze was. Alleen kun je de film hier niet op groot scherm zien: Paramount wilde dat risico enkel lopen in de VS. Als Netflix er niet was geweest, had ik naar Annihilation kunnen fluiten.

Nooit gedacht dat een oude ziel als ik dit zou schrijven, maar: merci Netflix. En fuck you, Paramount. Ik wil best begrijpen dat het Netflix-model niet meteen goed nieuws is voor de cinema – want het is niet omdat ze riskante films willen vertonen, dat ze dat soort riskante cinema ook willen produceren. Maar dan moeten filmproducenten als Paramount wel risico's durven nemen. Ik had Annihilation o zo graag op het grote doek gezien, maar ik was veroordeeld tot een onlinestreamingplatform. Laat het de uitzondering zijn die mijn dieetregel bevestigt. 

Dossier DM Zapt
Dossier DM Zapt

De Morgen kijkt televisie (en luistert soms ook naar de radio).

Lees alle artikels

nieuws

cult

zine