Filmreview

Hoe goed is Fien Trochs 'Home'? Ze overtreft zichzelf

Home bevat alle ingrediënten van Fien Trochs vorige films - het vierkante beeldformaat, het huiselijke drama, de jeugdige, maar getroebleerde hoofdpersonages. Maar de tandwieltjes klikten nog nooit zo vlot in elkaar als in haar nieuwste prent.

1 De personages in Home lijken geen constructies uit een volwassen koker. © rv

Films over pubers en hun beslommeringen: we begrijpen de aantrekkingskracht. Weinig personages hebben zo'n indringende psyche als tieners die zoeken naar hun plaats in de wereld. Maar veel filmmakers mispakken zich dan ook aan puberale personages: voor veel volwassenen zijn hun gedachtegang en gevoelswereld immers niet zo makkelijk te doorprikken.

Van dat onvermogen maakt Fien Troch een centraal thema in Home, waarin de getroebleerde Kevin vrijkomt uit een gesloten instelling en wordt opgenomen in het gezin van zijn tante en oom. Hij raakt bevriend met zijn neef Sammy en diens beste maat John, maar ook zij hebben problemen om mee af te rekenen. Terwijl Kevin zijn weg probeert te zoeken, zoekt Sammy steeds extremere manieren om zijn puberale verveling te doen verdwijnen, en probeert John zich aan de emotionele spelletjes van zijn manipulatieve moeder te onttrekken.

Generatiekloof

Home wordt zo een verhaal over een generatiekloof: hoewel de volwassenen het beste voorhebben, begrijpen ze niets van de gedachten waarmee Kevin en zijn leeftijdsgenoten rondlopen. Dat is geen recept voor een vrolijke of hoopgevende film, maar dat verwacht je ook niet van de regisseur van Kid of Unspoken.

Share

Weinig filmmakers kijken zo diep in het hoofd van hun personages als Fien Troch

Toch is Home veel menselijker dan Trochs vorig werk. Dat de hoofdpersonages geen constructies uit een volwassen koker lijken, maar zowaar pubers van vlees en bloed, is een van de grootste kwaliteiten van de film. Dat is een verdienste van de drie hoofdrolspelers, maar ook van hun regisseuse.

Weinig filmmakers kijken zo diep in het hoofd van hun personages als Fien Troch. Wanneer Kevin, Sammy of John verloren lopen omdat het morele pad nogal glibberig wordt, toont ze erg veel begrip voor haar personages, in plaats van de kijker tot een oordeel te verleiden. Heel soms ziet de filmmaakster door de bomen zelf het bos niet meer, maar die momenten blijven zeldzaam.

In alledaagse, kleine situaties, legt Home grote, persoonlijke drama's bloot. Dit is een film die zijn eigenzinnigheid uit zijn herkenbaarheid haalt: een ongedwongen, maar onvermijdbare tragedie waarmee Fien Troch zichzelf overtreft. 

nieuws

zine