Film Fest Gent

Deze 5 films mag je niet missen op Film Fest Gent

Vanavond start het Film Fest Gent. Daarom somt De Morgen de komende dagen elke dag vijf films op die u écht niet mag missen.

1 Insyriated © RV - Altitude 100

1. Insyriated

Bij Syrische vluchtelingen denken we al snel aan bootjes op de Middellandse Zee en tenten in het Maximiliaanpark. Maar de Belgische regisseur Philippe Van Leeuw spoelt terug naar het beginpunt van hun reis: de verwoestende oorlog in hun thuisland, waarvan we ons hier in onze veilige cocon nauwelijks de impact kunnen voorstellen. In Insyriated sluit hij je samen met een groot gezin op in een appartement in het belegerde Damascus, waar het leven onmogelijk gemaakt wordt door bombardementen en sluipschutters. Elk stap op straat is een levensgroot risico, thuisblijven de enige optie. Al kan er dan nog op elk moment een gewapende bende binnenvallen om ook binnenshuis terreur te komen zaaien. Van Leeuw toont ons wat er gebeurt wanneer je huis de hel wordt – noem het een realistische en niet-pretentieuze versie van Aronofsky’s Mother! De oorlog komt zelden in beeld, maar sijpelt voornamelijk via je trommelvliezen binnen. Een claustrofobisch huis nokvol snijdende suspense en morele dilemma’s, dat je de oorlog aan den lijve doet ondervinden. Op 10/10. Koop hier tickets.

2. The Square

De Gouden Palm van 2017 is er eentje waarover nog veel gepraat gaat worden. The Square zet op het eerste gezicht cultuursnobs in hun hemd: we volgen een gladde museumdirecteur die niet eens zelf de wazige praatjes gelooft die hij op vernissages afsteekt. Maar regisseur Ruben Östlund (Turist) bezondigt zich niet aan plat populisme, daar is hij veel te slim voor. The Square is gebaseerd op een kunstinstallatie die de Zweedse cineast enkele jaren geleden zelf bedacht: een symbolisch vierkant, waarbinnen mensen beloven om zich verantwoordelijk en altruïstisch te gedragen. Het geeft aan waar de film echt over gaat: de egoïstische natuur van de mens, het dier dat onder het dunne laagje beschaving verstopt zit. Östlund tovert een resem memorabele spektakelscènes uit zijn hoed, die je doen huiveren van plaatsvervangende schaamte. Een intelligente satire om heel erg ongemakkelijk van te worden. Op 12, 13, en 16/10. Koop hier tickets.

3. Tueurs

Belgische gangsters zijn in de mode: na Le fidèle is er nu ook Tueurs, een Waalse misdaadfilm die zijn inspiratie haalt uit een van de donkerste bladzijden van onze nationale geschiedenis: de Bende van Nijvel. Tueurs toont hoe die meer dan 30 jaar na datum terugkeert, en daarbij in aanvaring komt met de bende van Frank Valken (rol van Olivier Gourmet) en zijn poulain Vik (Kevin Janssens). Het bijzonderste aan de film: een van de twee regisseurs is zelf ervaringsdeskundige. François Troukens verdiende in de jaren 90 rijkelijk zijn brood met het overvallen van geldtransporten. Na tien jaar gevangenis is hij nu opnieuw een vrij man, en ook buiten de criminaliteit boert hij goed: Tueurs beleefde zijn wereldpremière op het Filmfestival van Venetië, en mag absoluut gezien worden. Troukens en coregisseur Jean-François Hensgens zijn misschien geen rastalenten van het kaliber van Michaël R. Roskam, maar ze leveren wel een verrassende, entertainende actiethriller af. Het bewijs dat ze ook bezuiden de taalgrens oerdegelijke commerciële cinema à la De Premier kunnen maken. Op 17, 18 en 19/10. Koop hier tickets.

4. I, Tonya

Kunstschaatsen. We beseffen dat het misschien niet de spannendste sport lijkt om een film over te maken. Maar wacht tot u over het geval Tonya Harding hoort. Harding is in Amerika nog altijd een bekende naam, en dan niet omdat ze twee keer naar de Olympische spelen mocht, of omdat ze als eerste Amerikaanse ooit een drievoudige axel – zeker eens googelen – uit haar schaatsen schudde. Wel omdat ze in 1994 een zware jongen inhuurde om de knie van haar grote concurrente Nancy Kerrigan kapot te slaan. Of niet? Harde bewijzen voor Hardings betrokkenheid zijn er nog altijd niet, en die onzekerheid speelt regisseur Craig Gillespie (Lars and the Real Girl) heerlijk uit: hij laat zijn acteurs tegenstrijdige “getuigenissen” afleggen, alsof het echte interviews waren. Een eigenzinnige en uiterst entertainende biopic, met in de hoofdrol een lekker vuilgebekte Margot Robbie die geheid richting een Oscarnominatie schaatst – als de Academy durft, tenminste. Op 20/10. Koop hier tickets.

5. You Were Never Really Here

Lynne Ramsay (We Need to Talk about Kevin) bevestigt haar status als een van de interessantste regisseurs van Groot-Britannië met deze hypergewelddadige actiefilm, die je toch ook emotioneel onderuit haalt. Joaquin Phoenix speelt Joe, een huurling die vermiste kinderen opspoort, en er niet voor terugschrikt om daarbij de grove middelen in te zetten. Maar hoe brutaal die pitch ook mag klinken, dit is een film met een gekwetste ziel. Een uitgebeende dwaaltocht doorheen de gepijnigde geest van een eenzaat, elegant verteld met weinig woorden en hier en daar een versplinterde flashback. Joaquin Phoenix doet een Rundskopje: anderhalf uur spreekt hij nauwelijks, zijn opgepompte lichaam voert het woord. Soms lijkt hij haast letterlijk uit zijn vel te springen. De muziek van Radiohead-gitarist Jonny Greenwood klinkt af en toe als een kortsluiting, en dat is precies wat er zich in het hoofd van de getraumatiseerde Joe afspeelt. Taxi Driver meets Oldboy, maar dan mét gevoelens. Op 12, 14, 16 en 20/10. Koop hier tickets.

Dossier Film Fest Gent
Dossier Film Fest Gent

Van 10 tot 20 oktober vindt de 44ste editie van Film Fest Gent plaats. Onze Cult.redactie duikt er elf dagen onder, voor de films en de champagne.

Lees alle artikels
Dossier Nieuws uit Gent
Dossier Nieuws uit Gent

Lees alle artikels

cult

zine