Film

De acht dingen die je wil weten na het zien van 'La La Land'

Zingen ze echt? En andere vragen over dé film van het moment

De kans is groot dat je na het zien van La La Land nog dagen over de musicalfilm zal spreken. Niet in het minst omdat je met vragen blijft zitten. Dit zijn de antwoorden op het wat, hoe en waarom.

1 © rv

1. Hoe werd die spectaculaire openingsscène gedraaid?

La La Land laat er geen gras over groeien. Al vanaf de eerste scène wordt u in de musical getrokken, met een vijf minuten durend openingsnummer op een viaduct in Los Angeles. Tussen (en op) het stilstaand verkeer zingen en dansen meer dan 100 figuranten. Gevolgd door één camera, gefilmd in één take. Kan dat wel?

Absoluut. De verbinding tussen Interstate 105 en 110 moest er in de zomer van 2015 wel drie dagen voor afgesloten worden. Eén dag gedeeltelijk, voor de algemene repetitie. Daarna een heel weekend voor de eigenlijke opnames. En dan waren er al vele repetities aan voorafgegaan. 

Ter vergelijking: dat is alsof alle verkeer door de Antwerpse Kennedytunnel drie dagen onmogelijk is. Al zou dat natuurlijk geen interessante film-scène opleveren.

“Zonder maanden van voorbereiding hadden we dit niet kunnen doen”, vertelde regisseur Damien Chazelle aan Entertaiment Weekly. “Maar er waren ook dingen waar we niet aan hadden gedacht. Tijdens de repetities had ik gewoon de camera van mijn iPhone gebruikt, maar een grote camerakraan is natuurlijk veel gecompliceerder. Het viaduct was ook hellend, nooit vlak. En het was héél warm, de zon brandde op de wagens.”

2. Speelt Ryan Gosling ook écht piano?

De techniek staat voor niets. Toch is het pianowerk van Goslings personage – de jazzpianist Sebastian – wel degelijk van de hand van Gosling. “Voor de veiligheid hadden we wel een hand-double in de buurt”, zei music director Marius De Vries, die eerder werkte met Madonna, Björk en Massive Attack, aan Newsweek. “Maar die arme man zat de hele tijd eenzaam in zijn trailer. Hij is niet een keer opgeroepen.”

Toen De Vries aan zijn opdracht begon, was Gosling nog niet gecast. Omdat de acteur allicht geen pianovirtuoos ging zijn, zocht hij proactief naar een goede docent: Liz Kinnon van de Colburn-school in Los Angeles. Zij gaf Gosling in de drie maanden voor de opnames pianoles. Twee uur per dag, vijf dagen per week. 

“Elke minuut die hij heeft geoefend, is te zien op het scherm”, zei ze daarover aan BBC Radio 4. “Ik heb hem de basis pianotechnieken geleerd. Hoe hij zijn handen moet houden, maar ook oefeningen hoe hij zijn handen kan opwarmen. Maar we moesten al snel met het materiaal zelf aan de slag. Gelukkig is hij een muzikale kerel, en leert hij snel bij."

U kan dit abonneestuk vandaag gratis lezen. Elke dag De Morgen lezen? Proef nu drie maanden en krijg 49 procent korting op demorgen.be/proef

3. En wat met zingen en dansen?

In La La Land lijkt zowel Ryan Gosling als Emma Stone een natural-born musicalster. Logisch. Gosling was als tiener zelfs lid van de Elite Dance Studio in Ottawa. Er circuleert online een opname van een twaalfjarige Gosling die als enige jongen - in baggy broek - meedanst op ‘All Night Long’ van Cathy Dennis. 

Dat hij ook kon zingen, bewees hij in de Mickey Mouse Club, aan de zijde van Justin Timberlake.

Stone maakte op haar vijftiende al zingend haar tv-debuut in de realityshow In Search of the New Partridge Family. Net voor de productie van La La Land speelde ze ook zes maanden de rol van Sally Bowles in de Broadway-musical Cabaret.

Drie maanden voor de opnames begonnen de acteurs met dagelijkse tapdansrepetities. Vooral de zes minuten durende scène ‘A Lovely Night’ bij zonsondergang vroeg concentratie. Ook die moest in één take gedraaid worden, en er waren slechts twee draaidagen voorzien. Een race tegen de klok, want in 30 minuten is de zon immers helemaal verdwenen.

“Choreografe Mandy Moore heeft ons door alle bewegingen begeleid”, zei Stone in The Daily Mail. “Maar Mia en Sebastian zijn twee échte mensen. Dus als we al eens een pasje verkeerd deden, is dat niet uit de film geknipt.”

4. Waarom moesten Gosling en Stone zo nodig ‘vliegen’ in het observatorium?

Het is ongetwijfeld de gekste scène van de film. Wanneer Mia en Sebastian binnenglippen in het Griffith-observatorium, beginnen ze aan een romantische wals. Plots zweven de twee op magisch realistische wijze de geprojecteerde sterrenhemel in. De locatie voor het gebeuren is een ode aan Rebel Without a Cause, die zich op dezelfde plek afspeelt. Maar wat met het vliegend dansen?

Volgens choreografe Mandy Moore wou regisseur Damien Chazelle een gevoel van gewichtloosheid creëren. Toch is de scène geen verwijzing naar een musical. “Er zit geen ‘wals in de sterren’-scène in een of andere klassieker”, zei Moore aan The Verge. “De enige referentie die Damien me gaf, was de Pixar-film Wall-E, waarin de robot ook door de ruimte zweeft. Maar zo’n scène is natuurlijk veel makkelijker te doen in een animatiefilm dan met twee échte acteurs.”

5. Waar ligt dat restaurant waar Gosling en Stone elkaar ontmoeten?

Vrijwel alle scènes zijn op locatie opgenomen. Dus ook de bewuste ontmoeting in het restaurant Lipton’s, waar pianist Sebastian kleffe kerstmuziek speelt. Al is er geen etablissement dat Lipton’s heet.

De buitenopnames vonden plaats op de Hollywood Boulevard, de binnenopnames in Smoke House in Burbank. Het restaurant uit 1949 ligt tegenover de Warner Bros. Studios, waar personage Mia in de koffiebar werkt.

En er zijn veel meer locaties die vandaag heuse La La Land-trekpleisters zijn geworden. Bijna dagelijks zijn er live concerten in het echte The Lighthouse Café, vlakbij de pier waar Gosling zijn ‘City of Stars’ zingt. De scène in Seb’s is gedraaid in Blind Donkey. En ook het Rialto Theatre waar Rebel Without a Cause draait, bestaat echt. Helaas werd dat tien jaar geleden gesloten voor publiek.

Curbed maakte een mooi overzicht van alle locaties, netjes geprikt op een kaart van Los Angeles.

6. Is dat een Mannequin Challenge in 'La La Land'?

Soms lijkt het of de choreografie van La La Land in een spontane Mannequin Challenge uitmondt. Voor die online hype maken mensen filmpjes waarin ze als paspoppen stokstijf blijven stilstaan. Toch kan het fenomeen de filmmakers onmogelijk geïnspireerd hebben. De Mannequin Challenge is maar trending sinds oktober vorig jaar. De film was toen al lang ingeblikt.

In een gesprek met de New York Times verklapt choreografe Mandy Moore dat ze de mosterd voor de bewuste scènes haalde uit de musicalfilm Sweet Charity uit 1969. Regisseur Bob Fosse bedacht toen een soortgelijke dansscène waarbij de cast plots ultra-gestileerd bevriest. Iets wat in La La Land voor het eerst te zien is wanneer Mia en haar vriendinnen aankomen op een feestje.

7. Zijn er nog musical-verwijzingen die ik allicht niet heb gezien?

Chazelle heeft de musicalklassiekers van toen niet één-op-één gekopieerd. Maar er zijn zeker duidelijke en subtiele verwijzingen. Denk maar aan Gosling die sierlijk draait rond een lantaarnpaal, een knipoog naar Gene Kelly in Singin’ in the Rain (1952) maar dan zonder regen. En zo heeft La La Land ook dicht naast Shall We Dance (1937), An American In Paris (1951) of Les Parapluies de Cherbourg (1964) gelegen.

De Spaanse Sara Preciado bekeek de film bijzonder grondig en zette de duidelijkste verwijzingen en easter eggs op een rijtje in deze vergelijkende video.

8. Is de George Michael-grap niet wat misplaatst?

George Michael is een punchline in de scène waar personages Sebastian en Mia elkaar voor de tweede keer ontmoeten. Hij speelt keyboard in een eighties coverband op een feestje waar zij als gast rondloop. Wanneer hij de benen neemt, roept zij hem spottend na met de woorden: ‘George Michael’.

Vandaag kijken bioscoopbezoekers daar raar van op. Maar toen de film in december in de Amerikaanse zalen draaide, kraaide er geen haan naar. Pas na het overlijden van Michael op kerstdag doken de eerste verontwaardigde berichten op. 

Filmblog Fandor Keyframe wijdde er zelfs een hele post aan: ‘Over die George Michael-grap in La La Land’. Auteur Nathan Smith laakt daarin het gebrek aan respect voor het betreurde popicoon. Nochtans was Michael de eerste om met zichzelf te lachen. Denk maar aan zijn hilarische passage in Extras van Ricky Gervais.

La La Land is momenteel te zien in de bioscoop.

U kan dit abonneestuk vandaag gratis lezen. Elke dag De Morgen lezen? Proef nu drie maanden en krijg 49 procent korting op demorgen.be/proef

Dossier La La Land
Dossier La La Land

Lees alle artikels

nieuws

cult

zine