Filmreview

'Voir du Pays': de getormenteerde psyche van de soldaat

1 Voir Du Pays. © RV

De Franse zussen Muriel en Delphine Coulin - Voir du Pays is een verfilming van de gelijknamige roman van die laatste - zijn afkomstig uit Lorient. Die Bretoense havenstad is ook een militaire standplaats: telkens als vrouwelijke soldates zagen, stelden ze zich vragen omtrent hun motivatie. Zo kom je uit bij hun nieuwe film, een kijk op vrouwen en oorlog, hun confrontatie met geweld, primair gedrag en de shellshock.

De opstap die ze gekozen hebben, is intrigerend. De focus ligt op een bataljon Franse soldaten die er een maandenlange missie in Afghanistan hebben opzitten. Als debriefing worden ze drie dagen naar een vijfsterrenhotel op Cyprus gestuurd, midden tussen de toeristen, voor sessies groepstherapie.

En toch slagen de makers er niet in écht in om door te dringen tot dat psychisch bezoedelde verleden van Aurore en Marine, twee hartsvriendinnen die bij het leger tekenden en waarop de focus ligt. Ariane Labed acteert subtiel, zangeres Soko is soms minder overtuigend als harde, halve man-vrouw. Het anders hechte Voir du pays blijft een tik te demonstratief om echt te kunnen overtuigen, al beweegt de film zich tenminste buiten dat kader van de getormenteerde psyche van mannelijke soldaten. 

VOIR DU PAYS
Drama
Regie: Delphine en Muriel Coulin
Met: Soko, Ariane Labed, Ginger Roman
Duur: 102 minuten

In Voir du pays worden Franse soldaten na een missie in Afghanistan in een vijfsterrenhotel ondergebracht om er de oorlog te vergeten. Hoe zit het met traumaverwerking in het Belgisch leger? "Er is nog altijd een stigma rond psychologische problemen", zegt trauma-expert Jeroen Van den Bossche in een interview, dat u kan lezen in de pluszone van De Morgen.

nieuws

zine