Filmrecensie

'The Snowman': ronduit slechte film is verspilling van talent ★☆☆☆☆

1 Michael Fassbender als inspecteur Harry Hole in 'The Snowman'. © AP

Op papier had The Snowman alles om een intelligente topthriller te worden. In de praktijk is het een rommelige, halfgare krimifilm, waarin cast noch crew tonen over welk talent ze beschikken.

Een kransje van toptalent: zo lezen de credits van The Snowman. De hoofdrol is weggelegd voor Michael Fassbender, de klasbak uit Shame en 12 Years a Slave. In de regiestoel zat Tomas Alfredson, de Zweedse meestercineast achter Let the Right One In en Tinker Tailor Soldier Spy. Het scenario werd geschreven door Peter Straughan, de scenarist van die laatste film, samen met Hossein Amini (Drive) en Søoren Sveistrup (The Killing). En in de montageruimte zat Thelma Schoonmaker, sinds jaar en dag de rechterhand van Martin Scorsese. Die dan weer The Snowman produceerde.

En dan is er nog de reputatie van Jo Nesbø, de Noorse bestsellerauteur op wiens thriller de film werd gebaseerd. Met zo’n cast en crew moet de studio de kassa op voorhand horen rinkelen. Een topfilm was in de maak!

Niet dus.

Share

'The Snowman' is een ronduit slechte film. Het waarom is, gezien de onmiskenbare kwaliteiten van de makers, een raadsel

The Snowman is een ronduit slechte film. Niet zo erbarmelijk als sommige critici graag beweren – Vox vond zelfs The Emoji Movie beter – maar toch: slecht. Het waarom is, gezien de onmiskenbare kwaliteiten van de makers, een raadsel. Regisseur Tomas Alfredson kwam al snel uitleggen dat hij té weinig tijd had gehad. Tien tot vijftien procent van het script werd niet gedraaid, klonk het.

Onorthodox

Of dat de enige verklaring is waarom The Snowman schromelijk tekortschiet, valt te betwijfelen. Maar The Snowman is wél een onontwarbaar rommeltje. Fassbender speelt een onorthodoxe detective, met de onorthodoxe naam Harry Hole. Hij spendeert zijn dagen aan de fles, tot hij de zaak van Katrine Bratt (Rebecca Ferguson) naar zich toe trekt. Zij onderzoekt een reeks verdwijningen, met twee rode draden: de slachtoffers zijn alleenstaande moeders, en de moordenaar laat een sneeuwman achter op de plaats delict.

Ook een dubieuze zakenman (J.K. Simmons) en Holes privéperikelen (Charlotte Gainsbourg) komen aan bod, maar het is moeilijk uit te leggen waarom. En in de meest bizarre momenten springt de film terug in de tijd, opdat Val Kilmer de vreemdste rol uit zijn carrière zou kunnen spelen.

Share

'The Snowman' is een onontwarbaar rommeltje. De inspecteurs zelf lijken ook niet te weten waar te beginnen

De inspecteurs zelf lijken ook niet te weten waar te beginnen. “De moordenaar slaat altijd toe wanneer het sneeuwt. Ik denk dat de sneeuw hem triggert.” Voor de duidelijkheid: The Snowman speelt zich af in Oslo, waar je de sneeuw ’s winters voor je deur weg moet scheppen.

Heel wat subplots lijken ook niet ter zake te doen, en wanneer Hole uiteindelijk – spoiler! – de moordenaar te pakken krijgt, lijkt het eerder te berusten op toeval dan op grondig speurwerk. Niet meteen een pluspunt voor een thriller.

Mysterie

Maar de film gaat ook op andere vlakken de mist in. Waar was Tomas Alfredson mee bezig? De besneeuwde panorama’s van de Noorse landschappen missen de eigenheid waarmee hij Let the Right One In injecteerde. De koude, blauwkleurige filters die hij te pas en vooral te onpas gebruikt, lijkt hij te hebben afgekeken van het weinig memorabele Millennium

Je kunt je niet van het gevoel ontdoen dat Alfredson half werk heeft afgeleverd. Sommige scènes houden totaal geen steek, en de fouten tegen essentiële filmgrammatica – behoud het overzicht, en ga niet onnodig met camerastandpunten spelen – stapelen zich op. Zelfs Thelma Schoonmaker, drievoudig Oscar-winnares, kon vanop de montagetafel de schade nauwelijks beperken.

Ondertussen loopt Michael Fassbender verloren in de chaos. Speelt hij slecht? Nee, eigenlijk niet. Maar zijn personage is een opeenstapeling van clichés (drankprobleem? Check! Familieprobleem? Check! Autoriteitsprobleem? Check!) en wordt van de ene onwaarschijnlijke scène in de andere gedropt. Soms voel je hem bijna denken: waarom zit ik op deze trein? Wie is deze getuige? De enige reden waarom je met dit wandelend cliché kunt meeleven, is omdat je als kijker in The Snowman even verdwaald loopt als Hole zelf.

The Snowman moest een franchise worden. Nesbø heeft nog genoeg Harry Hole-bestsellers op de kast staan, en de scenaristen zetten in hun slotscène ook de deur open voor een sequel. Na de abominabele reacties op The Snowman zal de studio die plannen echter snel begraven.

Toch zijn er nog mysteries die opheldering verdienen. Wie was Jack the Ripper? Welke identiteit gaat er verscholen onder de briefjes van The Zodiac Killer? En hoe is het kunnen gebeuren dat zo veel getalenteerde mensen samen een film als The Snowman kunnen maken?

The Snowman speelt vanaf morgen in de bioscoop.