Filmrecensie

'The House With A Clock In Its Walls': kinderachtige horrorfilm

2 The house with a clock in its walls. © rv

Horrorregisseur Eli Roth (Hostel, Cabin Fever) waagt zich aan een kinderfilm. Maar door de toevoeging van dwaze pipi-kaka humor aan een griezelige film wordt deze geen horror light, maar gewoon dwaas.  

Wat hebben mensen toch met het getik van een klok? Is het het idee dat de tijd genadeloos voorbij tikt? Is het de stilte en eenzaamheid die gepaard gaat met het geluid? Of is het gewoon extreem irritant? Hoe dan ook spelen regisseurs al te graag in op de universele angst voor de klok. Bij Universal zijn ze nog een stapje verder gegaan door een film te maken waar er letterlijk een klok in de muren zit. Elke nacht slaat de klok een slag minder en telt af naar een onbekend onheil. “We weten niet wat het doet, behalve ... iets vreselijks.”

Screenwriter Eric Kripke (de geestelijke vader van Supernatural) haalde de mosterd voor dit klokkenspel bij het gelijknamige kinderboek uit 1973. Het verhaal lijkt elke stap te volgen uit “kinderboeken schrijven voor dummies”. Weeskind, check. Rare nonkel die het kind opvangt, check. Nonkel is stiekem een tovenaar, check. De nonkel in kwestie heet Jonathan (Jack Black) en neemt de tienjarige Lewis (Owen Vaccaro), steeds met vliegbril en vlinderdas, mee naar zijn statige spookhuis waar ze begroet worden door de eigenzinnige buurvrouw Mevr. Zimmerman (Cate Blanchett). Production designer John Hutman deed serieus zijn best om de meest bizarre en griezelige rekwisieten bij elkaar te rapen om het huis in te richten; opgezette dieren, schilderijen met vreemde taferelen en natuurlijk, een hele troep klokken.

Net als praktisch alle kinderfilms is The House With A Clock In Its Walls een ode aan de weirdos. Of zoals Mevr. Zimmerman het verwoordt: “Weird is like the nuts in my cookies, it’s the nuts that make it good.” Maar het thema van “jezelf zijn” wordt er heel dik opgelegd wanneer blijkt dat om zelf magie uit te oefenen, Lewis eerst zijn eigen stijl zal moeten vinden. Die stijl is uiteindelijk wel hilarisch en de enige memorabele scène uit de film.

2 The house with a clock in its walls. © rv

Horror op kindermaat

The House With A Clock In Its Walls bewandelt een dunne lijn tussen horror voor kinderen en effectieve horror. Zelfs volwassenen krijgen koude rillingen van het rottende lijk van boze tovenaar Isaac Izard (Kyle MacLachlan) dat herrezen wordt om zijn snode plannen met de klok te voltooien. Zijn van de pot gerukte achtergrondverhaal, dat zich afspeelt tijdens de tweede wereldoorlog, is er ook een beetje over voor een kinderpubliek.

Als relativering van al deze horror injecteert Eli Roth een hoge dosis pipi-kaka humor. Jack Black is een kenner van dit genre maar zelfs hij komt niet weg met drie (!) keer hetzelfde mopje van een griffioen/haag die op ongepaste plekken zijn gevoeg doet, gevolgd door een verontwaardigde uitroep “bad kitty”.

Jammer genoeg heeft John Bellairs twaalf boeken geschreven over de avonturen van Jonathan, Lewis en Mevr. Zimmerman. Dus hou u vast want als uw kroost deze film kan smaken, bent u voor een lange tijd vertrokken in deze belachelijke nachtmerrie.

In de zalen vanaf 23 september.

zine